Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Πέμπτος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Olive trees with yellow sun and sky, Vincent van Gogh

Το Αληθινό Μονοπάτι της Αυτοέκφρασής Σας
Dane Rudhyar 

Όταν ένας αστρολόγος που ακολουθεί την συνήθη πρακτική, κοιτά έναν γενέθλιο χάρτη, λέει ή γράφει στον πελάτη του: "Επειδή ο Ήλιος ή η Σελήνη βρίσκεται στο ένα ή το άλλο ζώδιο ή οίκο, επειδή αυτός κι εκείνος ο πλανήτης, σχηματίζουν τη μία ή την άλλη όψη, είστε αυτός ο τύπος ανθρώπου". Κάνοντας το αυτό, ο αστρολόγος διαβάζει στον χάρτη έναν αριθμό χαρακτηριστικών που απεικονίζουν τι είναι το άτομο.


 Σε αυτά τα άρθρα, υιοθετώ μία αρκετά διαφορετική προσέγγιση της εξέτασης του γενεθλίου χάρτη, επειδή επιθυμώ να σας βοηθήσω να βρείτε μέσω του γενεθλίου χάρτη σας τον καλύτερο τρόπο για να γίνετε αυτό για το οποίο προορίζεστε. Με άλλα λόγιο, υποθέτω ότι ο γενέθλιος χάρτης σας σαν σύνολο, λέει πως πρέπει να εξελιχτείτε ως άτομο κι ως εκ τούτου τον σκοπό της ύπαρξής σας στην γη. Ο χάρτης δεν περιγράφει αρχικά τι είστε, αλλά υποδεικνύει τη λύση στα βασικά σας προβλήματα. Δείχνει τι χρειάζεστε, λέγοντας δε «εσείς», εννοώ εδώ εσάς σαν ατομικό εαυτό, όχι σαν το συνονθύλευμα φυσικών και φυσιολογικών τάσεων που έχετε κληρονομήσει από προγόνους και κοινωνία. Εσείς, ως ατομικός εαυτός, προορίζεστε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις κληροδοτημένες τάσεις. Γεννιέστε σε συγκεκριμένη οικογένεια και έθνος, ενώ από την γέννησή σας υποβάλλεστε στον αντίκτυπο συγκεκριμένης κοινωνικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής παράδοσης, γιατί αυτή η κληρονομία και το πρώιμο κοινωνικό περιβάλλον είναι απαραίτητα για να διαμορφώσετε ορισμένες ικανότητες ή δυνάμεις και να κατορθώσετε ορισμένα πράγματα. Η γέννηση σας σε συγκεκριμένο τόπο, χρόνο και οικογένεια έχει ένα σκοπό. Από την άποψη του αληθινού σας εαυτού, τίποτα στον κόσμο, υγείας, πλούτου, αγάπης και επιτυχίας συμπεριλαμβανομένων, δεν σημαίνει και πολλά, εκτός κι αν μπορείτε να πραγματοποιήσετε, να κατανοήσετε και να εργαστείτε συνειδητά γιατον παραπάνω σκοπό. Όλα αυτά τα πράγματα αποκτούν νόημα βάσει αυτού του σκοπού: δηλαδή, βάσει του ατομικού εαυτού σας.

Για αυτό το λόγο, ο γενέθλιος χάρτης σας θα έπρεπε να θεωρείται ένας γενικός τύπος που σας λέει τον καλύτερο τρόπο για να χρησιμοποιήσετε τις ενέργειες της ανθρώπινης φύσης που έχετε κληρονομήσει.


Αυτή την ανθρώπινη φύση την κληρονομήσατε την στιγμή της πρώτης πνοής, όταν αρχίσατε να επιβάλλεστε ως ανεξάρτητος εαυτός, ικανός να ελέγξει (πολύ λίγο αρχικά και σταδιακά ολοένα και περισσότερο) ένα ανθρώπινο σώμα και όλα όσα πηγαίνουν με αυτό.


Στη συνέχεια ανακαλύψατε, μέσω των συνεχών προσπαθειών σας να χρησιμοποιήσετε το σώμα σας και τα όργανά του και μέσω των αντιδράσεων του περιβάλλοντός σας στις πράξεις σας, περί τίνος επρόκειτο αυτή η ανθρώπινη φύση την οποία έπρεπε να θέσετε υπό έλεγχο. Αυτό οδήγησε σταδιακά, κατά τα χρόνια της παιδικής ηλικίας και της νεότητας, στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς σας. Γίνατε ένα ξεχωριστό άτομο, με χαρακτηριστικές ιδιότητες και ικανότητες.


Στους περισσότερους ανθρώπους φαίνεται πολύ εύκολο να πουν, "Είμαι ο Πήτερ ή η Τζέιν", ή όποιο είναι το όνομά τους. Αν όμως ρωτήσετε τα μέλη μιας ομάδας σε ένα σχολείο ή μια συνάντηση, να σηκωθούν μπροστά σε όλους και να πουν απλά και με σιγουριά, «Είμαι ο Πήτερ», μπορεί να εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα. Πολλοί, είτε έφηβοι, είτε ενήλικες, όταν βρεθούν στο κέντρο της προσοχής, τραυλίζουν, αισθάνονται υπερβολική ντροπή, ψελλίζουν το όνομα τους, χαχανίζουν ή σου πετούν το όνομά τους λες και θέλουν να σε χτυπήσουν με αυτό.


Γνωρίζουν βέβαια πολύ καλά ότι είναι ο Πήτερ ή η Τζέιν, αλλά ειδικά αν βρεθούν προ εκπλήξεως και αντιμέτωποι με θεατές, τους γίνεται πάρα πολύ δύσκολο να κάνουν μία σαφή, κατηγορηματική, ορισμένη και κενή συναισθήματος δήλωση. Ο τρόπος που λένε «Είμαι ο Πήτερ ή η Τζέιν», ο τόνος της φωνής τους, ο τρόπος που κρατούν τα χέρια ή τα πόδια τους, η έκφραση των ματιών τους, θα αποκαλύψουν πάρα πολλά για τις ψυχολογικές ιδιομορφίες της προσωπικότητάς τους. η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Έβδομος Οίκος- Dane Rudhyar.

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Table of silence, Constantin Brancusi

Η μεγαλύτερή σας δοκιμασία – Ανθρώπινες Σχέσεις
Dane Rudhyar

Στην πύλη του πιο φημισμένου ιερού που ήταν γνωστό στην αρχαία Ελλάδα, υπάρχουν οι εξής λέξεις: Γνώθι σαυτόν! Ήταν το μεγαλύτερο αίτημα ενός πολιτισμού για τον οποίο η αυτογνωσία, η λογική, η τάξη, η συμμετρία και η ομορφιά αποτελούσαν ύπατα ιδανικά. Γνώθι σαυτόν σημαίνει να αντιλαμβάνεται κανείς ξεκάθαρα και αντικειμενικά, χωρίς αυταπάτες και μπερδέματα, τι είναι – όταν βέβαια η γνώση φτάνει σε επαρκές βάθος και εύρος. Σημαίνει επίσης να αντιλαμβάνεται κανείς, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του, για ποιο πράγμα προορίζεται. Πρόκειται για τη συναίσθηση του σκοπού της ύπαρξης ενός ατόμου, όσο θολή και αβέβαιη κι αν είναι αρχικά.


Κοιτάζω μια καρέκλα. Μπορώ να την περιγράψω και να αναλύσω όλα τα μέρη της και τον τρόπο με τον οποίο συνδέονται μεταξύ τους. Άρα γνωρίζω την δομή της καρέκλας. Παρ’ όλα αυτά, ο σκοπός της καρέκλας μπορεί να μου διαφεύγει τελείως. Αν ήμουν σκεπτόμενο πουλί με ικανότητα περιγραφής μιας καρέκλας σε μια βεράντα, και πάλι δεν θα ήξερα για ποιο πράγμα είναι η καρέκλα, ακόμη και αν είχα σταθεί επάνω της και την είχα διερευνήσει με τον τρόπο του πουλιού. Αν δεν έχω ακούσει ούτε δει αεροπλάνο ποτέ, θα μπορούσα να περιγράψω λεπτομερώς μια έλικα που βρήκα παρατημένη στο χώμα και ωστόσο να μην συλλάβω ποτέ τον σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε στο συγκεκριμένο σχήμα. Ο σκοπός του αντικειμένου ξεκαθαρίζει μόνο καθώς ανακαλύπτω πως σχετίζεται αυτό το αντικείμενο με άλλα αντικείμενα εντός μιας μεγαλύτερης κατασκευής. Και κυρίως, πως ενεργεί όταν «εφαρμόζει» δυναμικά μέσα στην δραστηριότητα μιας καθιερωμένης ομάδας ή κοινότητας σχετικών αντικειμένων.


Θα μπορούσα να έχω ένα βελανίδι στην παλάμη μου, αλλά η ανάλυση του σχήματος του και του υλικού από το οποίο είναι φτιαγμένο δεν θα μου αποκάλυπταν τον σκοπό του, εκτός κι αν γνώριζα την σχέση του βελανιδιού με την δρυ στην οποία μεγάλωσε και με το σύνολο του είδους των δέντρων στα οποία, σαν σπόρος, ανήκει. Ο σκοπός του βελανιδιού μπορεί να προσδιοριστεί ικανοποιητικά μόνο σε σχέση με το είδος δέντρων στα οποία ανήκει η δρυς. Η λειτουργία του είναι να υπηρετεί τον σκοπό του είδους, δηλαδή να διασφαλίζει την διαιώνιση του είδους και, ει δυνατόν, την εξάπλωσή του.


Παρομοίως, ο σκοπός της έλικας του αεροπλάνου αποκαλύπτεται όταν βλέπω το αεροπλάνο έτοιμο για απογείωση και ενεργοποιείται η μηχανή. Τότε, όσα ανακάλυψα για την δομή της έλικας αποκτούν ξαφνικά νόημα. Ότι ήταν πριν για μένα ένα αντικείμενο με παράξενο σχήμα, καθώς δεν ήξερα τι είναι το αεροπλάνο, γίνεται ένα αντικείμενο που επιτελεί μια σημαντική λειτουργία στο πλαίσιο του μεγαλύτερου συνόλου που αποκαλύφθηκε ότι είναι το αεροπλάνο.


Έτσι λοιπόν, ο σκοπός ενός αντικειμένου ή μια οντότητας γίνεται γνωστός μόνο (1) όταν το αντικείμενο θεωρηθεί σε σχέση με άλλα αντικείμενα και (2) όταν θεωρηθεί σε δράση εν μέσω της σύνθετης διαδικασίας κάποιας δραστηριότητας στην οποία λειτουργούν και άλλα αντικείμενα. Το συκώτι ενός ανθρώπου δεν είναι παρά μια μάζα από περίεργη κόκκινο-καφέ ουσία αν δεν γνωρίζουμε που εφαρμόζει στο σώμα του ανθρώπου και πως λειτουργεί μέσα στη συνολική διαδικασία του μεταβολισμού (χώνεψη τροφής, κτλ.). Τότε, παρουσιάζεται ο σκοπός του συκωτιού. Η συνεχεια εδω

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Ένατος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Attack in Red, Μαριάννα Κατσουλίδη

Πώς να Διευρυνθείτε – Ασφαλώς και Λογικά

Dane Rudhyar

Αργά ή γρήγορα, κάθε άτομο αποζητά την διεύρυνση του πεδίου δραστηριότητάς του και, αποκτώντας μεγαλύτερη εμπειρία, την ανεύρεση μίας ευρύτερης συνείδησης της ζωής και του εαυτού του. Κάθε άτομο, συνειδητά ή ασυνείδητα, σφόδρα ή ελαφρώς, νιώθει την ώθηση να γίνει περισσότερα από όσα είναι. Αυτή την ώθηση μπορεί να την αποκαλούμε φιλοδοξία, αλλά η λέξη αυτή δεν λύνει τα προβλήματα τα οποία προξενεί. Επειδή συχνά η φιλοδοξία εκδηλώνεται με αρνητικό ή καταστροφικό τρόπο, η χρήση αυτού του όρου τείνει να περιπλέκει το ζήτημα.

Αποζητούμε τη διεύρυνση. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να διευρυνθεί ένα άτομο έγκυρα, με ασφάλεια και διανοητική υγεία. Στην αστρολογία αυτοί οι τρόποι αναφέρονται στα διάφορα πεδία εμπειρίας που αναπαριστάνονται από τον ένατο οίκο του γενεθλίου χάρτη. Ωστόσο, αν πρόκειται να διευρυνθεί με ασφάλεια και πνευματική υγεία και να γίνει ο «μεγαλύτερος εαυτός» του, το άτομο πρέπει να προσανατολιστεί σωστά καθώς εισέρχεται σε αυτά τα πεδία. Πρέπει να προσεγγίσει κανείς το θέμα της διεύρυνσης με εποικοδομητική διανοητική και συναισθηματική στάση. Αν δεν το κάνει, έχει ηττηθεί πριν ακόμη ξεκινήσει. Η εμπειρία της αυτο-ανάπτυξης τελικά γίνεται πικρή και τοξική και οδηγεί σε κάποιο είδος ασθένειας ή παραφροσύνης, ήπιας ή οξείας ανάλογα την περίπτωση. Ποια είναι λοιπόν, η σωστή, εποικοδομητική συμπεριφορά;


Πριν μπορέσουμε να ορίσουμε με πρακτικούς όρους τι απαιτεί αυτή η στάση από το άτομο, πρέπει να κατανοήσουμε ξεκάθαρα τις βάσεις της προσωπικής εξέλιξης από τις οποίες αντλείται η ισχύς και το δυναμικό της διεύρυνσης του εαυτού και η γενική κατεύθυνση προς την οποία συνήθως λειτουργεί στην σημερινή κοινωνία. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αναλογιστούμε είναι ότι η ανθρώπινη διεύρυνση συμβαίνει ουσιαστικά σε δύο επίπεδα: το οργανικό και το κοινωνικό.


Ο ανθρώπινος οργανισμός αυξάνεται σε μέγεθος από την στιγμή της γέννησης. Αυτή η αύξηση είναι απλώς η επιμήκυνση της προγεννητικής εξέλιξης και οφείλεται στην αφομοίωση εξωτερικής τροφής. Η αύξηση είναι ενστικτώδης, βιολογικά αναγκαστική και φυσιολογική. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η διαδικασία ανάπτυξης μπορεί να περιπλακεί λόγω ακατάλληλης και ανεπαρκούς τροφής σαν αποτέλεσμα ψυχολογικής και κοινωνικής πίεσης ή εμποδίων πολλών ειδών που βιώνει το παιδί στο περιβάλλον του. Τα προβλήματα τα οποία προκύπτουν σε αυτούς τους πρώιμους τομείς της ανθρώπινης εξέλιξης αναφέρονται αστρολογικά στον δεύτερο, τρίτο και τέταρτο οίκο του γενέθλιου αστρολογικού χάρτη.


Μέσω αυτών των οίκων στις αρχικές τους όψεις, οικοδομείται ο ανθρώπινος οργανισμός. Το πνεύμα της εξατομίκευσης που ενσαρκώνεται την στιγμή της πρώτης πνοής μαθαίνει σταδιακά να προσαρμόζεται και λίγο πολύ να ελέγχει τα βασικά υλικά που παρέχονται από την κληρονομικότητα και το περιβάλλον του. Κατά την διαδικασία αναπτύσσει δικά του εξατομικευμένα χαρακτηριστικά και ιδιότητες τα οποία προσπαθεί αυθόρμητα (όταν του επιτρέπεται να το κάνει) να εξωτερικεύσει και να προβάλλει. Κατά την διαδικασία, συνειδητοποιεί τι είναι, τις επιθυμίες του και την αποτυχία του στην απόπειρα ικανοποίησης αυτών των επιθυμιών (τέταρτος και πέμπτος γενέθλιος οίκος). Στην συνέχεια επιζητά την βελτίωση των τεχνικών του, την αναμόρφωση του τρόπου του και την απόκτηση νέου προσανατολισμού απέναντι στους ανθρώπους και στον τρόπο που συνεργάζεται με τους άλλους ανθρώπους (έκτος οίκος).


Η αληθινά συνειδητή και υπεύθυνη ζωή του ατόμου ξεκινά μόνο καθώς αυτό αποκτά μία έντονη και πραγματική αίσθηση σχέσης με όσους συναντά σαν άτομο, δηλαδή της δικής του ελεύθερης επιλογής. Καθώς τους συναντά βασικά ως ίσους αρχίζει να νιώθει ότι μαζί με αυτούς θα έχει την δυνατότητα να σκαρφιστεί κάποια νέα φάση δραστηριότητας και να αποκτήσει νέες εμπειρίες που δεν θα μπορούσε να έχει από μόνος του ή στο προστατευμένο περιβάλλον του σπιτιού του.


Έτσι ο άνθρωπος γίνεται κοινωνική οντότητα. Συμμετέχει λίγο πολύ συνειδητά στον στρόβιλο δραστηριότητας που είναι η κοινωνία. Βιώνει επικερδώς και μη, τα αποτελέσματα της συμμετοχής του (πεδία εμπειρίας εβδόμου και ογδόου οίκου). Είναι απασχολημένος και η ενασχόληση του είναι η ζωή στην κοινωνία ως κοινωνική μονάδα εν μέσω πολλών άλλων κοινωνικών μονάδων. Η συνεχεια εδω

Προβλήματα που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Δέκατος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

The giver, Judy Westgard

Τι Μπορείτε να Συνεισφέρετε στην Κοινωνία
Dane Rudhyar

Όταν ένα κορίτσι ή ένα αγόρι αποφοιτεί από το λύκειο ή το πανεπιστήμιο, μία φάση της ζωής τελειώνει. Κατά αυτή την φάση, το παιδί και στη συνέχεια ο έφηβος, βρίσκει τον εαυτό του σε θέση πρόσληψης σε σχέση με την οικογένεια του, την κοινότητα και γενικά, την κοινωνία. Δεν είχε ζητήσει να γεννηθεί στην συγκεκριμένη οικογένεια και κοινωνία. Γεννήθηκε, ων αδύναμος και ανίκανος να προσαρμοστεί βιολογικά και ψυχολογικό-διανοητικά στο περιβάλλον του. Ως εκ τούτου ήταν και σωστό αλλά και απαραίτητο να φροντίσουν για τις ανάγκες του η οικογένεια του και η κοινωνία, να κατευθύνουν την πρόοδο του και να τον ενημερώσουν για το παρόν του εξελικτικού δρόμου της ανθρώπινης προόδου.

Όταν ο νέος φτάσει στα είκοσι, συνήθως θεωρείται δεδομένο ότι έχει αναπτυχθεί βιολογικά, ψυχολογικά και διανοητικά μέχρι του σημείου που η σχέση του με την κοινωνία μπορεί να αντιστρέψει την πολικότητά της.


Έχει λάβει. Τώρα αναμένεται να δώσει.


Οι πρεσβύτεροί του τον βάζουν να σκεφτεί και ζητούν να αποφασίσει την φύση της συμβολής που μπορεί και είναι πρόθυμος να έχει στην συντήρηση, επέκταση και μεταμόρφωση της κοινωνίας του.


Υπήρχε μία εποχή, όχι μακρινή, που ο νέος είχε ουσιαστικά πολύ λίγες επιλογές για αυτή την απόφαση. Αν ήταν αγόρι, ήταν αναμενόμενο να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να ξεκινήσει την μαθητεία του στο ίδιο επάγγελμα, στο ίδιο είδος εμπορίου ή στην ίδια ασχολία. Αν ήταν κορίτσι, έπρεπε να παντρευτεί έναν άνδρα του οποίου η τάξη και ο τρόπος ζωής καθοριζόταν λίγο πολύ από την θέση του πατέρα της στην κοινότητα και το μέγεθος της προίκας που μπορούσε και ήθελε να της παρέχει. Και στις δύο περιπτώσεις, υπήρχε ένας βαθμός ευελιξίας στον καθορισμό, από τους γονείς, του τρόπου με τον οποίο τα παιδιά θα έπρεπε να παίξουν τον ρόλο τους στην κοινωνία. Ωστόσο, βασικά η οικογενειακή παράδοση και η επιτυχία του πατέρα, καθόριζαν τον τύπο ή το επίπεδο συμμετοχής που αναμενόταν από τον νέο.


Το μόνο πράγμα που ζητούσαν από τον νεαρό άνδρα ή την νεαρή γυναίκα ήταν να επιτελέσει καλά τα καθήκοντα που είχαν προσδιοριστεί από παλαιότερα παραδείγματα και να εκπληρώσει με σημασία και ευγένεια την όποια λειτουργία είχε οδηγηθεί να αναλάβει στην κοινωνία.


Στις μέρες μας, ειδικά στις ΗΠΑ, η κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι νέοι που τελειώνουν το σχολείο ή το πανεπιστήμιο είναι πολύ διαφορετική. Υπάρχουν φυσικά περιπτώσεις που το παιδί πιέζεται να ακολουθήσει την ίδια καριέρα με τον πατέρα του, να αναλάβει την προγονική επιχείρηση. Μπορεί να ταιριάξει αυθόρμητα και άμεσα στο σχήμα που δημιούργησαν ο πατέρας και η μητέρα του και το οποίο τους έφερε επιτυχία, τουλάχιστον κάποιου είδους.


Ωστόσο, στην μοντέρνα ζωή, ο νέος έχει κατά βάση ελευθερία επιλογής σε σχέση με το ποια θα είναι η ασχολία της ζωής του. Μπορεί να παρουσιάσει μία νέα προσέγγιση, πραγματικά δική του, διαφορετικούς τρόπους διεκπεραίωσης των πραγμάτων και άλλους στόχους, σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Καθώς ο γάμος δεν αποτελεί κοινωνικό επιταγή, το κορίτσι μπορεί να ακολουθήσει μία καριέρα ή να εργαστεί σε ένα γραφείο ή εργοστάσιο. Πράγματι, πολύ συχνά είναι αναγκασμένη να εργαστεί βιοποριστικά για οικονομικούς λόγους και πρέπει να επιλέξει τι θέλει να κάνει.


Όπου υπάρχει τέτοια ατομική ελευθερία επιλογής, ανακύπτουν νέα προβλήματα. Πως πρέπει να χρησιμοποιηθεί αυτή η ελευθερία και για ποιο σκοπό; Τι σημαίνει μία δουλειά ή μια καριέρα για μένα προσωπικά; Τι περιμένω από αυτή; Τι θα μου προσφέρει και επίσης, τι θα της προσφέρω, τι είμαι πρόθυμος, έτοιμος και ικανός να της προσφέρω; Τι μπορώ να κάνω καλύτερα; Η συνεχεια εδω

Dane Rudhyar-Προβλήματα Που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Πέμπτος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Olive Trees with Yellow Sky and Sun, Van Gogh

Πέμπτος Οίκος
Το Αληθινό Μονοπάτι της Αυτοέκφρασής Σας
Dane Rudhyar

Όταν ένας αστρολόγος που ακολουθεί την συνήθη πρακτική, κοιτά έναν γενέθλιο χάρτη, λέει ή γράφει στον πελάτη του: "Επειδή ο Ήλιος ή η Σελήνη βρίσκεται στο ένα ή το άλλο ζώδιο ή οίκο, επειδή αυτός κι εκείνος ο πλανήτης, σχηματίζουν τη μία ή την άλλη όψη, είστε αυτός ο τύπος ανθρώπου". Κάνοντας το αυτό, ο αστρολόγος διαβάζει στον χάρτη έναν αριθμό χαρακτηριστικών που απεικονίζουν τι είναι το άτομο.

 Σε αυτά τα άρθρα, υιοθετώ μία αρκετά διαφορετική προσέγγιση της εξέτασης του γενεθλίου χάρτη, επειδή επιθυμώ να σας βοηθήσω να βρείτε μέσω του γενεθλίου χάρτη σας τον καλύτερο τρόπο για να γίνετε αυτό για το οποίο προορίζεστε. Με άλλα λόγιο, υποθέτω ότι ο γενέθλιος χάρτης σας σαν σύνολο, λέει πως πρέπει να εξελιχτείτε ως άτομο κι ως εκ τούτου τον σκοπό της ύπαρξής σας στην γη. Ο χάρτης δεν περιγράφει αρχικά τι είστε, αλλά υποδεικνύει τη λύση στα βασικά σας προβλήματα. Δείχνει τι χρειάζεστε, λέγοντας δε «εσείς», εννοώ εδώ εσάς σαν ατομικό εαυτό, όχι σαν το συνονθύλευμα φυσικών και φυσιολογικών τάσεων που έχετε κληρονομήσει από προγόνους και κοινωνία. Εσείς, ως ατομικός εαυτός, προορίζεστε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις κληροδοτημένες τάσεις. Γεννιέστε σε συγκεκριμένη οικογένεια και έθνος, ενώ από την γέννησή σας υποβάλλεστε στον αντίκτυπο συγκεκριμένης κοινωνικής, θρησκευτικής και πολιτισμικής παράδοσης, γιατί αυτή η κληρονομία και το πρώιμο κοινωνικό περιβάλλον είναι απαραίτητα για να διαμορφώσετε ορισμένες ικανότητες ή δυνάμεις και να κατορθώσετε ορισμένα πράγματα. Η γέννηση σας σε συγκεκριμένο τόπο, χρόνο και οικογένεια έχει ένα σκοπό. Από την άποψη του αληθινού σας εαυτού, τίποτα στον κόσμο, υγείας, πλούτου, αγάπης και επιτυχίας συμπεριλαμβανομένων, δεν σημαίνει και πολλά, εκτός κι αν μπορείτε να πραγματοποιήσετε, να κατανοήσετε και να εργαστείτε συνειδητά γιατον παραπάνω σκοπό. Όλα αυτά τα πράγματα αποκτούν νόημα βάσει αυτού του σκοπού: δηλαδή, βάσει του ατομικού εαυτού σας.

Για αυτό το λόγο, ο γενέθλιος χάρτης σας θα έπρεπε να θεωρείται ένας γενικός τύπος που σας λέει τον καλύτερο τρόπο για να χρησιμοποιήσετε τις ενέργειες της ανθρώπινης φύσης που έχετε κληρονομήσει.

Αυτή την ανθρώπινη φύση την κληρονομήσατε την στιγμή της πρώτης πνοής, όταν αρχίσατε να επιβάλλεστε ως ανεξάρτητος εαυτός, ικανός να ελέγξει (πολύ λίγο αρχικά και σταδιακά ολοένα και περισσότερο) ένα ανθρώπινο σώμα και όλα όσα πηγαίνουν με αυτό.

Στη συνέχεια ανακαλύψατε, μέσω των συνεχών προσπαθειών σας να χρησιμοποιήσετε το σώμα σας και τα όργανά του και μέσω των αντιδράσεων του περιβάλλοντός σας στις πράξεις σας, περί τίνος επρόκειτο αυτή η ανθρώπινη φύση την οποία έπρεπε να θέσετε υπό έλεγχο. Αυτό οδήγησε σταδιακά, κατά τα χρόνια της παιδικής ηλικίας και της νεότητας, στην διαμόρφωση της προσωπικότητάς σας. Γίνατε ένα ξεχωριστό άτομο, με χαρακτηριστικές ιδιότητες και ικανότητες.

Στους περισσότερους ανθρώπους φαίνεται πολύ εύκολο να πουν, "Είμαι ο Πήτερ ή η Τζέιν", ή όποιο είναι το όνομά τους. Αν όμως ρωτήσετε τα μέλη μιας ομάδας σε ένα σχολείο ή μια συνάντηση, να σηκωθούν μπροστά σε όλους και να πουν απλά και με σιγουριά, «Είμαι ο Πήτερ», μπορεί να εκπλαγείτε από τα αποτελέσματα. Πολλοί, είτε έφηβοι, είτε ενήλικες, όταν βρεθούν στο κέντρο της προσοχής, τραυλίζουν, αισθάνονται υπερβολική ντροπή, ψελλίζουν το όνομα τους, χαχανίζουν ή σου πετούν το όνομά τους λες και θέλουν να σε χτυπήσουν με αυτό.

Γνωρίζουν βέβαια πολύ καλά ότι είναι ο Πήτερ ή η Τζέιν, αλλά ειδικά αν βρεθούν προ εκπλήξεως και αντιμέτωποι με θεατές, τους γίνεται πάρα πολύ δύσκολο να κάνουν μία σαφή, κατηγορηματική, ορισμένη και κενή συναισθήματος δήλωση. Ο τρόπος που λένε «Είμαι ο Πήτερ ή η Τζέιν», ο τόνος της φωνής τους, ο τρόπος που κρατούν τα χέρια ή τα πόδια τους, η έκφραση των ματιών τους, θα αποκαλύψουν πάρα πολλά για τις ψυχολογικές ιδιομορφίες της προσωπικότητάς τους.

Δεν αρκεί να αισθάνεται κανείς εντός του ή σε σχέση με τα πρόσωπα του στενού του οικογενειακού περιβάλλοντος, ότι "Είμαι το ένα ή το άλλο άτομο". Αυτό που είναι το άτομο, πρέπει να εξωτερικοποιηθεί και να παρουσιαστεί στους άλλους. Πρέπει να σταθεί στα πόδια του και να προκαλέσει τον αντίκτυπο του στον εξωτερικό κόσμο της κοινωνίας. «Είμαι ο Πήτερ». «Είμαι η Τζέιν». Αυτό πρέπει να γνωστοποιηθεί και να βιωθεί από άλλα άτομα, από πιθανούς φίλους ή εχθρούς, εραστές ή αγνώστους.

Πρέπει να δηλώσετε τι είστε και κυρίως, ποιός είστε, γιατί τον κόσμο δεν τον κερδίζετε τόσο με το "τι" αλλά με το "ποιός". Ο τρόπος με τον οποίο αποδεσμεύετε την δύναμη της προσωπικότητας σας είναι αυτό που θα σας "πουλήσει" στον κόσμο, θα κάνει τους άλλους να σας χαμογελάσουν ή να σας αποφύγουν, να σας μισήσουν ή να σας φοβηθούν.

«Ποιος είσαι»; Ρωτάει ο κόσμος. Θα απαντήσετε σε αυτή την ερώτηση όχι μόνο λέγοντας το όνομά σας, αλλά και με το ανάστημά σας και την προσωπική σας συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένης της στάσης σας και όλων των συνηθισμένων σας ιδιομορφιών. Το συνεχώς επαναλαμβανόμενο πρόβλημά σας είναι πώς να απαντήσετε έτσι ώστε να μπορέσετε να φερθείτε ως το ξεχωριστό εγώ που είστε και να εκπληρώσετε τον σκοπό της ζωής σας στη γη χωρίς να βλάψετε τους άλλους ή τον εαυτό σας.

Αποτελεί καθημερινό πρόβλημα, γιατί δεν μπορείτε ποτέ να είστε σίγουροι ποιόν θα συναντήσετε ή τι καινούριες και απροσδόκητες καταστάσεις θα απαιτήσουν μία δήλωση του εαυτού σας και του σκοπού σας. Όντως πολλοί, όταν συμβεί αυτό, βρίσκονται άνευ διακριτού εαυτού και καθορισμένου ή πειστικού σκοπού. Οι άνθρωποι θα σας πούνε ότι πρέπει «να εκφραστούν». Αν όμως τους φέρετε ξαφνικά αντιμέτωπους με την πρόκληση του να δηλώσουν απλά και ξεκάθαρα ποιός είναι ο εαυτός που χρειάζεται έκφραση και για ποιό λόγο, θα δείτε ότι πολύ συχνά η απάντηση που δίνουν είναι είτε πολύ ασαφής, είτε στερείται ιδιαίτερου χαρακτήρα ή δίνεται χωρίς πραγματική αποφασιστικότητα.

Φυσικά υπάρχουν σχολές και μέθοδοι εκπαίδευσης, σχεδιασμένες για να σας δώσουν τη βεβαιότητα του είδους που επιδεικνύεται από τους σκληροπυρηνικούς πωλητές ή τους πολιτικούς με τα πλατειά χαμόγελα που φιλάνε μωρά! Αυτές οι τυποποιημένες τεχνικές αυτοπροβολής δεν ξεγελούν κανέναν ωστόσο. Δεν προβάλλουν τον πραγματικό εαυτό παρά μόνο μία μάσκα βεβαιότητας που εκπονεί κραυγαλέες δηλώσεις, πίσω από τις οποίες βρίσκεται φυλακισμένη, υποσιτισμένη και αδύναμη η ατομική ανθρώπινη ψυχή.

Το να συμπεριφέρεστε σαν το άτομο που είστε αληθινά, θα έπρεπε να είναι η ουσία της ζωής σε μία πραγματικά δημοκρατική κοινωνία. Να το καθίσταται δυνατό για εσάς ή μάλλον να είναι αναμενόμενο από εσάς, αυτός είναι ο μοναδικός σκοπός της δημοκρατίας, αν και συχνά ένας ξεχασμένος σκοπός! Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι έχετε εδραιώσει την προσωπικότητά σας στο έδαφος που εσείς επίτηδες επιλέξατε σαν άτομο. Ότι έχετε βρει το πραγματικό σας σπίτι. Και έχοντας το βρει, μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε σαν βάση επιχειρήσεων, να δράσετε ως αυτό που είστε και μετά να αποσυρθείτε κατά βούληση και να ανακτήσετε την δύναμή σας και να δράσετε εκ νέου στην κοινότητά σας. Έτσι, οι άνθρωποι θα σας γνωρίζουν όπως είστε. Θα σας βιώσουν στις και μέσω των πράξεων και των δημιουργημάτων σας, τα οποία θα είναι η αληθινή εξωτερίκευση του ατομικού εαυτού σας και η αποδέσμευση της χαρακτηριστικής σας ορμής και δύναμης.

Όμως, αυτό δεν είναι όλο. Καθώς αποδεσμεύετε τις ενέργειες σας, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μία εποικοδομητική, δημιουργική δραστηριότητα ή μπορεί και η καταστροφή. Μπορεί να σημαίνει ελευθερία και ανάπτυξη ή υποδούλωση και αρρώστια, για άλλους και για τον εαυτό σας επίσης. Δεν αρκεί να θέλετε να πράξετε ως το άτομο που είστε. Πρέπει να διαποτίσετε τις πράξεις σας με την ποιότητα της αβλάβειας. Αβλάβεια σημαίνει μη βία. Είναι η ουσία της ειρήνης και της αληθινής αγάπης που δεν είναι μόνο μια μορφή κτητικότητας και εν φόβω εξάρτησης. Πρέπει να εκφράσετε αυτό που είστε και να εκδηλώσετε το όραμά σας στις δημιουργίες και τα όνειρά σας. Κάνοντάς το όμως, πρέπει επίσης να προσέχετε μήπως προξενήσετε βλάβη σε άλλους και τραυματίσετε το σώμα και την ψυχή σας.

Πολλές πράξεις ατόμων που ανυπομονούν να αποδεσμεύσουν της ενέργειες τους, πληγώνουν άλλους και άμεσα ή έμμεσα και τα ίδια τα άτομα. Το εγωκεντρικό άτομο δεν αναλογίζεται τι αποτέλεσμα θα έχουν οι πράξεις του στους άλλους, φέρεται εκρηκτικά και τυφλά, υπό τον ψυχαναγκασμό αισθημάτων περηφάνειας, θυμού ή πόθου. Πέρα δε από αυτές τις "τρεις πύλες τις κολάσεως", υπάρχει ο φόβος, η ρίζα κάθε αμαρτίας και κακού. Για την ακρίβεια, δεν δρα το άτομο. Είναι οι ενέργειες της ανθρώπινης φύσης που ξεχύνονται σαν τον ατμό από μια ατμομηχανή. Με αυτό το γεγονός, φτάνουμε στον πυρήνα του προβλήματος που συζητούμε.Η συνεχεια εδω

Dane Rudhyar-Τέταρτος Οίκος- Μονοπάτια Προς Την Σταθερότητα Στην Προσωπική Σας Ζωή

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face", του Dane Rudhyar. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

The Bellelli Family, Edgar Degas

Ένας νέος αποφοιτεί από το πανεπιστήμιο όπου έχει ζήσει κι έχει σπουδάσει για κάποια χρόνια. Ίσως να απολύθηκε από τον Στρατό μετά από αρκετά χρόνια εκπαίδευσης και υπηρεσίας σε άγνωστες πόλεις και ανάμεσα σε ξένους. Το νέο άτομο έχει αποκτήσει γνώση και εμπειρία. Έχει έρθει σε επαφή με πολλούς νέους που επίσης αναζητούσαν τι είναι ο κόσμος, τι σκέφτηκαν και πέτυχαν οι άνθρωποι στους περασμένους αιώνες και ποια φαινόταν να είναι η δουλειά που προδιαγραφόταν για την δική τους γενιά. Το νέο άτομο έχει ανακαλύψει σε κάποιο βαθμό ποια είναι η συμπεριφορά του όταν συναντά ξένους, νέους και γέρους, πως έχει αντιμετωπίσει την δοκιμασία της μελέτης και της φιλίας, των ακαδημαϊκών εξετάσεων υπό πίεση, της ζωής σε αδελφότητες και των μάλλον πυρετωδών εξορμήσεων στα σκοτεινά όρια αυτής της ζούγκλας, των μεγάλων πόλεων.

Πράγματι, έχει αφομοιώσει πολύ υλικό, καινούριο για αυτόν. Έχει συσσωρεύσει γνώση και μνήμες, τεχνικές και προσωπικές οδύνες, φόβους, μπλοκαρίσματα και συμπλέγματα. Γνωρίζει τι του αρέσει και τι όχι, αν και η γνώση του είναι συχνά μάλλον αφηρημένη και αβέβαιη. Ωστόσο, τώρα είναι «ελεύθερος» σε έναν κόσμο που ενδιαφέρεται πολύ λίγο για αυτόν και μπορεί κάλλιστα να του φαίνεται μπερδεμένος και χαοτικός. Είναι «ελεύθερος» να κάνει ότι επιλέξει. Πως όμως θα επιλέξει; Πάνω σε ποια βάση μπορεί να πάρει τις αποφάσεις του και να κάνει τις επιλογές του; Για ποιο σκοπό θα χρησιμοποιήσει την νεοαποκτηθείσα γνώση του; Προφανώς πρέπει να κάνει ένα καινούριο βήμα. Ποιο όμως θα έπρεπε να είναι αυτό το επόμενο βήμα;

Κατά κανόνα, όταν είναι δυνατό, το νέο άτομο πηγαίνει σπίτι. Συνήθως όμως αυτή η επιστροφή στο σπίτι μετά από μια λίγο πολύ επιμηκυμένη περίοδο περιπέτειας και σπουδής για να γίνει «άνθρωπος του κόσμου» δεν αποτελεί κάποια ιδιαίτερα προμελετημένη χειρονομία φορτισμένη με βαθιά ατομική σημασία. Είναι απλώς αυτό που πρέπει να γίνει. Το κάνουμε από θέμα άνεσης και συνήθειας και επειδή αναμειγνύονται τα ενστικτώδη και φυσικά μας αισθήματα και μας οδηγούν πίσω στους δικούς μας.

Επίσης υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες το νέο άτομο, μάλλον συνειδητοποιημένα και προμελετημένα, αισθάνεται την ανάγκη να επιστρέψει στις ρίζες της ζωής του και να διερευνήσει με καλοσύνη αλλά και κριτική διάθεση, τα πιστεύω, τα ιδανικά, τα σχήματα της καθημερινής συμπεριφοράς τα οποία έπαιρνε ως δεδομένα στην παιδική του ηλικία, μη σκεπτόμενος ποτέ να αμφισβητήσει την εγκυρότητά τους. Τώρα είναι αποφασισμένος να αμφισβητήσει αυτή την εγκυρότητα.

Υπάρχουν επίσης περιστάσεις όπου ο νέος αισθάνεται απηυδισμένος και κουρασμένος και θέλει να φροντίσει για λίγο τα φυσικά, συναισθηματικά ή ηθικά του τραύματα. Σε άλλες περιπτώσεις, είναι τελείως μπερδεμένος και πληγωμένος όσο πάει. Δεν μπορεί να σκεφτεί τίποτα άλλο από το να ανακτήσει την πίστη της πρώιμης παιδικής του ηλικίας και να ταυτίσει και πάλι τον εαυτό του απόλυτα με τις παραδόσεις και τον τρόπο ζωής των προγόνων του.

Η «επιστροφή στο σπίτι» δεν είναι απλώς κάτι που συμβαίνει στο τέλος των πανεπιστημιακών χρόνων ή της στρατιωτικής θητείας. Είναι ένα πανταχού παρόν γεγονός της εσωτερικής μας ζωής και μία πρόκληση για το εγώ μας. Ας πούμε ότι βιώνουμε κάτι καινούριο, μπαίνουμε σε αυτό αυθόρμητα, μες στην έξαψη ρισκάρουμε ότι έχουμε και την ίδια μας την δύναμη. Πληγωνόμαστε ή είμαστε περιχαρείς και μέσα από αυτό είτε μαθαίνουμε καινούρια και πολύτιμα μαθήματα, είτε ζαρώνουμε πληγωμένοι και ηττημένοι. Μετά έρχεται η ερώτηση: Και μετά, ανθρωπάκι; Το επόμενο πράγμα που μπορεί να γίνει είναι είτε να επιστρέψουμε σε αυτό που αποτελεί τα ίδια τα θεμέλια της αίσθησης ασφάλειας και δύναμής μας και να αντλήσουμε μία ακόμη φορά την δύναμη και την ζωτικότητα των δικών μας ριζών ή να εγκαθιδρύσουμε, βάσει όσων μάθαμε και βιώσαμε, μία νέα αίσθηση δύναμης και εσωτερικής ασφάλειας.

Και στις δύο εναλλακτικές προσπαθούμε να αξιολογήσουμε ότι έχουμε ανακαλύψει. Να βρούμε που ταιριάζει, να το «τοποθετήσουμε» σε σχέση με κάτι που θεωρούμε ορθό, στέρεο και σταθερό. Μπορούμε να το κάνουμε είτε με μάλλον αυτόματο και ενστικτώδη τρόπο, συγκρίνοντας τα νέα γεγονότα με αυτά που θεωρούσαμε δεδομένο ότι ήταν αληθινά και αξιόλογα στο σπίτι και την παιδική μας ηλικία. Μπορεί όμως και να έχουμε δει τις ιδέες που έχουμε για τις αξίες, την αίσθηση της αρέσκειας και απαρέσκειας μας, να διευρύνεται ή να αλλάζει τόσο λόγω αυτών που βιώσαμε μακριά από το σπίτι, ώστε να μη θέλουμε πλέον να κρίνουμε σύμφωνα με ότι μας έλεγε η προγονική μας παράδοση ότι ήταν σωστό ή λάθος.

Καθώς χρησιμοποιώ την λέξη «σπίτι», δεν εννοώ μόνο το φυσικό ή μόνο το πατρικό στοιχείο του συνήθους σπιτιού. Αναφέρομαι σε οτιδήποτε μας έδωσε το πρώτο αίσθημα σταθερότητας, το αίσθημα ότι «ανήκουμε» σε κάτι θεμελιώδες και ζωτικό, κάτι με παρελθόν και μέλλον, κάτι που έχει ρίζες και επιπλέον αποτελεί για μας ζωοδότρα ρίζα. Κάθε άτομο έχει ανάγκη αυτό το αίσθημα σταθερότητας. Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά ή να προσδώσει αξία σε πολλά περιστατικά που συμβαίνουν γύρω του και στις ποικίλες συναντήσεις με ανθρώπους που έρχονται και παρέρχονται, εκτός κι αν αναφερθεί σε κάτι που είναι σταθερό, ένα νοητικά σημαντικό και συναισθηματικά ικανοποιητικό "πλαίσιο αναφοράς". Το ερώτημα είναι: Που το βρίσκουμε; Η συνεχεια εδω

Dane Rudhyar-Τρίτος Οίκος Τιθασεύοντας τις Καθημερινές Σχέσεις

Προβλήματα Που Αντιμετωπίζουμε Όλοι Τρίτος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων του Dane Rudhyar, "Problems We All Face". Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Circles in a Circle, Wassily Kandinsky

Αυτό που αποκαλούμε στην καθομιλουμένη, «ζωή», είναι μια σειρά συναντήσεων. Όταν αναφωνείτε ενοχλημένα ή εκνευρισμένα «Ζωή είναι αυτή!», εννοείτε συνήθως ότι προσκρούσατε σε κάτι ή ήρθατε αντιμέτωπος με μία ποικιλία περιστατικών ή ανθρώπων που σας έχουν πληγώσει, απογοητεύσει, καταθλίψει ή νευριάσει. Τα πράγματα γύρω σας δεν έχουν πάει όπως θα θέλατε, δηλαδή, η φυσική σας παρόρμηση να ικανοποιήσετε την επιθυμία σας για τροφή, αγάπη και επέκταση του νου σας και η ανυπομονησία του εγώ να εκφράσει τα αισθήματα και τη χαρακτηριστική του φύση, έχει έρθει αντιμέτωπη με εμπόδια, αντιστάσεις, ανταγωνισμούς και εχθρότητα του ενός ή του άλλου τύπου.

Κάθε ζων οργανισμός και κάθε εγώ, φυσιολογικά επιθυμεί να διατηρείται σε μία υγιή και ευτυχισμένη κατάσταση και στη συνέχεια, να επεκτείνεται, να αναπαράγεται και να εντυπώνεται στους άλλους ως αυτό που είναι. Κανένας άνθρωπος ή ζώο δεν ζει σε κενό χώρο όμως! Γεννιόμαστε σε έναν κόσμο με συνωστισμό. Κάθε μέρος είναι κατειλημμένο, η προσοχή όλων είναι στραμμένη λίγο πολύ σε διάφορους ανθρώπους ή σκοπούς, ο χρόνος όλων είναι κατά κάποιον τρόπο αφιερωμένος στο ένα ή το άλλο πράγμα. Όταν γεννιέστε, όλα τα άτομα που συναντάτε γύρω σας πρέπει να κάνουν χώρο για σας, εάν είναι να έχετε μία καλή πιθανότητα να μεγαλώσετε ανάμεσα τους με υγεία. Μερικά άτομα θα δημιουργήσουν έναν ζωτικό χώρο για εσάς με ζήλο και αγάπη (τουλάχιστον για λίγο!). Άλλα, θα δουν τον ερχομό σας με απέχθεια και μπορεί είτε να εμποδίσουν την κάθε σας κίνηση είτε να σας πολεμήσουν.

Μπορεί να μην νιώσουν μόνο οι άνθρωποι γύρω σας ανταγωνιστικά. Μπορεί μεγάλα τμήματα της κοινότητάς σας να είναι προκατειλημμένα εναντίον σας λόγω διαφόρων συνθηκών ή μπορεί σε γενικές γραμμές να αγνοήσουν τις ανάγκες και τα προβλήματά σας με σκληρότητα. Τότε το κλίμα μπορεί να γίνει κακό, μπορεί μην μπορείτε να το χωνέψετε. Γενικά, το περιβάλλον σας μπορεί να παραμείνει απαθές στην εμφάνιση σας στον κόσμο ή μπορεί ακόμη και να είναι εχθρικό. Θα συναντήσετε κάθε είδους εμπόδια που μπορεί να σας κάνουν να ζαρώσετε από πόνο και φόβο. Για αυτό το λόγο λοιπόν, οι περιορισμοί σας θα σας εντυπωσιάσουν και ίσως και να σας απογοητεύσουν. Αυτοί οι περιορισμοί, σας επιδεικνύουν την ίδια σας την δύναμή και την ικανότητά σας να αντιμετωπίζετε προκλήσεις και δοκιμασίες που συναντάτε στην καθημερινότητα σας και όπου κι αν ζείτε.

Συνειδητοποιώντας αυτούς τους περιορισμούς, δηλαδή το πόσο μακριά μπορείτε να φτάσετε στην προσπάθεια σας να κατακτήσετε τον κόσμο γύρω σας, καταλήγετε να γνωρίσετε ακριβώς τι είστε και την αξία όσων σας ανήκουν. Είναι αλήθεια ότι μερικά περιβάλλοντα είναι πολύ εχθρικότερα και είναι πολύ δυσκολότερο να ζήσει κανείς σε αυτά από ότι άλλα. Θεωρητικά και φιλοσοφικά μιλώντας όμως, οποιοσδήποτε γεννιέται στην γη, γεννιέται σε ένα περιβάλλον που του παρέχει ότι χρειάζεται ώστε να ανακαλύψει τι είναι σαν άτομο, ποιο είναι το συγκεκριμένο πεπρωμένο του και πώς να χρησιμοποιήσει με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο όσα του ανήκουν κατά την γέννηση (κυρίως το σώμα του και τις κληροδοτημένες ικανότητές του).

Αν το γενέθλιο περιβάλλον είναι σκληρό, είναι επειδή το νεογέννητο χρειάζεται να αναπτύξει δυνάμεις κάποιου είδους δημιουργώντας χώρο για τον εαυτό του μέσα σε αυτό το περιβάλλον. Η απαραίτητη ποσότητα εν δυνάμει ισχύος για να αντισταθμίσει την σκληρή πραγματικότητα της ζωής γύρω του, βρίσκεται μέσα του. Το πρόβλημα του ατόμου είναι να μεταμορφώσει αυτό το δυναμικό και την εν υπνώσει δύναμη σε πραγματική και αποτελεσματική δύναμη. Αν το άτομο φαίνεται ηττημένο, μπορεί αυτή η φαινομενική εξωτερική ήττα να είναι, όντως, ακριβώς αυτό που χρειαζόταν η ατομική ψυχή για να ανακαλύψει τον εαυτό της με εσωτερικό τρόπο ή για να πάρει ένα μάθημα απαραίτητο για μελλοντική χρήση ή για να ξεκαθαρίσει «παλιούς λογαριασμούς» (κάρμα). Μπορείτε τουλάχιστον να ερμηνεύσετε την εξωτερική αυτή ήττα με πολλούς τρόπους, αν αποδεχτείτε την ιδέα ότι ο άνθρωπος είναι ουσιαστικά μία πνευματική οντότητα που γεννιέται σε ένα σώμα για να εκπληρώσει ένα σκοπό, ότι αυτή η γέννηση σε σώμα δεν είναι η πρώτη για αυτή την ψυχή και ούτε θα είναι η τελευταία.

Εν πάση περιπτώσει, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι καθώς το παιδί εισέρχεται στον κόσμο, αναδύεται σε ένα καθορισμένο περιβάλλον. Πρέπει να δράσει σε σχέση με αυτό το περιβάλλον. Μέσα σε αυτό βιώνει τη ζωή, τους άλλους ανθρώπους και πολλά αντικείμενα. Αντιμετωπίζει την πρόκληση του να πάρει την δική του θέση σε αυτό το περιβάλλον, να το προσεγγίσει με τον δικό του τρόπο. Ο τρόπος με τον οποίο πλησιάζει ένας άνθρωπος τους άλλους, τα πράγματα και τις συνθήκες γύρω του, προσδιορίζει το τι είναι αυτός ο άνθρωπος πραγματικά. Προσδιορίζει τον χαρακτήρα και τους πόρους του.

Μπορεί να υποταχθείτε στο περιβάλλον σας και να αναπτύξετε μία αίσθηση παθητικής αποδοχής ή προσωπικής κατωτερότητας. Μπορεί επίσης να πολεμήσετε ενάντια στον αντίκτυπο της ζωής και των πράξεων των γύρω σας απέναντι σας. Μπορεί να είστε έξυπνος και ραδιούργος. Μπορεί να χρησιμοποιήσετε την ευφυΐα με την οποία έχετε γεννηθεί και το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, για να αλλάξετε τους ανθρώπους και τις καταστάσεις ή για να τα χρησιμοποιήσετε υπέρ σας. Μπορεί να ακτινοβολείτε τόση αγάπη και ευτυχία που οι πιθανοί εχθροί σας να γίνονται φίλοι ή υπηρέτες σας. Με άλλα λόγια, μπορεί να συνδεθείτε με ανθρώπους και πράγματα του άμεσου καθημερινού σας περιβάλλοντος, με μεγάλη ποικιλία τρόπων. Το πρόβλημα σας ως ατόμου, είναι να βρείτε τον καλύτερο τρόπο για εσάς και ο καλύτερος τρόπος είναι πάντα αυτός που σας επιτρέπει να εξωτερικεύσετε και να αποδείξετε στους άλλους αυτό που ουσιαστικά είστε σαν άτομο, τον πραγματικό σας εαυτό.

Στα προηγούμενα άρθρα αυτής της σειράς, έδειξα πως ο πρώτος οίκος οποιουδήποτε γενεθλίου χάρτη (ενός χάρτη υπολογισμένου για την ακριβή στιγμή της πρώτης πνοής) υποδεικνύει τον αληθινό ατομικό μας εαυτό σε αυτή την συγκεκριμένη ζωή, τι είμαστε ουσιαστικά και φυσικά τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να γίνουμε, πραγματικά και ακριβώς, αυτός ο ξεχωριστός και μοναδικός εαυτός, διαφοροποιώντας τον εαυτό μας από τους άλλους και καθορίζοντας τον δικό μας αληθινό ρυθμό και ποιότητα ύπαρξης.

Έδειξα επίσης πως ο δεύτερος οίκος του γενέθλιου χάρτη αναφέρεται σε όλες τις κληροδοτημένες και αποκτημένες φυσικές ικανότητες, τις εσωτερικές όσο και τις εξωτερικές, τις ψυχολογικές όπως και τις οικονομικές, σε ότι σας ανήκει και στον πλούτο. Όσα κατέχουμε είναι προς χρήση μας ως ατόμων. Δεν μπορούμε να δράσουμε σε αυτό τον κόσμο χωρίς να μας ανήκει κάποιο είδος υλικής υπόστασης. Το σώμα είναι το πρώτο πράγμα που μας ανήκει. Αργότερα έρχονται και άλλα είδη υλικών και νοητικών αντικειμένων που μας ανήκουν, τα χρήματα και πράγματα αξίας. Το πρόβλημα είναι πώς να χρησιμοποιηθούν όλα αυτά αξιόλογα, εποικοδομητικά, με μία αίσθηση ευθύνης, έτσι ώστε να δώσουν σε εμάς, τις ατομικές ψυχές, τις υλικές βάσεις λειτουργίας από τις οποίες μπορούμε να δράσουμε, καθώς και την ενέργεια ή τον πλούτο που είναι απαραίτητος, για να δράσουμε με τον δικό μας χαρακτηριστικό τρόπο.η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Dane Rudhyar-Πώς Nα Xρησιμοποιήσετε Aυτό Που Σας Ανήκει-Δεύτερος Οίκος

The Newborn, Constantin Brancusi

Δεύτερος Οίκος
Πώς Nα Xρησιμοποιήσετε Aυτό Που Σας Ανήκει
Dane Rudhyar

Σήμερα, όταν αναφέρεται κάποιος σε «αυτά που του ανήκουν», οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται αμέσως τα χρήματα που έχουν στην τράπεζα, το σπίτι και τα πολλά γκάτζετ που τους ανήκουν, το μέγεθος της γκαρνταρόμπας τους, τον κατασκευαστή του αυτοκινήτου τους και όλα όσα συνοδεύουν αυτά τα πολύ στερεά και απτά πράγματα. Αυτά είναι υλικά αποκτήματα, δεν είναι όμως το μόνο είδος αποκτημάτων. Πρέπει να διευρύνουμε την έννοια της λέξης ώστε να καλύψει και όλα όσα το ατομικό «εγώ» μπορεί να χρησιμοποιήσει ως δικά του και χρησιμοποιώντας τα να είναι σε θέση να επιδείξει (να καταστήσει πραγματικό, οριστικό και ορατό) το τι είναι.

Κανείς δεν μπορεί να πει «εγώ είμαι» εκτός αν έχει γλώσσα και λάρυγγα για να το πει. Κανείς δεν μπορεί να είναι άτομο, εδώ, στη γη, χωρίς σώμα από σάρκα, οστά και νεύρα. Ωστόσο, σήμερα υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται ότι το σώμα είναι το άτομο, ότι από το σώμα αναπτύσσονται με κάποιο τρόπο μια ψυχή και ένας νους, ότι κάτι συμβαίνει σταδιακά στο σώμα κατά την παιδική ηλικία από το οποίο αναδύεται η αίσθηση της ύπαρξης ως «εγώ». Αν διατηρηθεί αυτή η άποψη, μπορεί να φανεί λογικός ο ισχυρισμός ότι ο πρώτος οίκος του γενέθλιου χάρτη αναφέρεται στο σώμα, γιατί τότε το σώμα γίνεται αντιληπτό ως η αρχή του παντός. Αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, θα έπρεπε να γίνει αντιληπτό ότι το σώμα δεν ξεκινά με την γέννηση. Η απαρχή του σώματος είναι η πράξη της σύλληψης, η γονιμοποίηση του θηλυκού ωαρίου από το αρσενικό κύτταρο.

Αν το σώμα είναι αυτό που έρχεται πρώτο στην αστρολογία, τότε ο αστρολόγος θα έπρεπε να δημιουργεί χάρτες για την στιγμή της γονιμοποίησης. Αλλά στην πραγματικότητα, κανείς δεν γνωρίζει με ακρίβεια ωρών ή λεπτών την ώρα που συμβαίνει αυτό μέσα στο σώμα της μητέρας, ακόμη και στις πλέον ευνοϊκές συνθήκες. Έτσι, η αρχή του σώματος είναι μία λίγα υποσχόμενη αρχή για αστρολογική γνώση.

Ωστόσο η αστρολογία έχει δημιουργηθεί και εξασκηθεί κυρίως από ανθρώπους που πίστευαν ότι μια πνευματική αρχή ή οντότητα, που θα μπορούσε να ονομαστεί "ψυχή", εγώ, "μονάδα" ή όπως αλλιώς επιθυμούμε, εισέρχεται ή συνδέεται οριστικά με το σώμα την στιγμή της πρώτης πνοής. Αυτή η οντότητα-ψυχή έρχεται σε αυτή την σφαίρα ζωής στη γη, για κάποιο βασικό σκοπό. Χρειάζεται έναν ζώντα οργανισμό, ένα ανθρώπινο σώμα για να τον πετύχει. Πρέπει να εξωτερικοποιήσει τον εαυτό της εντός και δια μέσου ενός είδους σώματος. Πρέπει να «ενσαρκωθεί» σταδιακά και πάντα πληρέστερη των ατομικών της χαρακτηριστικών. Πρέπει να αποδεσμεύσει από αυτό το σώμα, ενέργειες και δυνάμεις που απαιτούνται για να ολοκληρώσει το σκοπό της ψυχής.

Έτσι, για σας, ως εξατομικευμένες οντότητες ψυχής, το σώμα αποτελεί το πρώτη και βασικό απόκτημα. Δεν θα μπορούσατε να είστε, ως δρώντας άνθρωπος και με υλική υπόσταση και να διακηρύττετε «εγώ είμαι», απουσία κατοχής ενός σώματος. Υπάρχει μία μερίδα γήινης ύλης που είναι δική σας. Είναι το σώμα σας. Αν αυτό καταστραφεί (ή καταληφθεί, όπως μπορεί να γίνει σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις), τότε παύετε να υπάρχετε ως εξατομικευμένο άτομο, ακόμη και αν είναι δυνατό να ειπωθεί ότι παραμένετε ως «πνεύμα», ψυχή ή αφηρημένο «εγώ» στερημένο φυσικής υπόστασης.

Το πρώτο είδος κατοχής που βιώνετε είναι λοιπόν, η κατοχή του σώματος σας και όλων των (εν δυνάμει ή υπαρκτών) ενεργειών του. Ωστόσο, αυτό το σώμα δεν προέρχεται από το τίποτα. Είναι συνδυασμός δύο προγονικών γραμμών, πατρικής και μητρικής. Είναι το αποτέλεσμα μιας ανάμειξης προγονικών τάσεων ή, όπως θα το έθεταν σήμερα οι επιστήμονες, «γονιδίων». Όλα αυτά τα πράγματα είναι η κληρονομιά σας από το παρελθόν. Το παρελθόν της οικογένειας σας, της φυλής σας, του ανθρωπίνου είδους στο σύνολο του.

Σε αυτό το μείγμα, την σύνθεση που κληροδοτείται από πολλά στοιχεία του παρελθόντος, έρχεστε εσείς. Εσείς είστε ο νέος παράγοντας, ο, τουλάχιστον εν δυνάμει, μεταμορφωτικός παράγοντας. Πρέπει να δημιουργήσετε κάτι καινούριο από όλα τα παρελθόντα πράγματα, αν θέλετε να είστε πραγματικά ο εαυτός σας ως διακριτό άτομο με επίγνωση ενός συγκεκριμένου έργου ή δουλειάς στη ζωή. Αυτή η κληρονομία από το παρελθόν έγινε δική σας τη στιγμή της πρώτης πνοής. Πρέπει να την χρησιμοποιήσετε.

Καθώς μεγαλώνουμε, μέσα από την παιδική ηλικία, την εφηβεία, την πρώτη ωριμότητα, συνεχώς συσσωρεύουμε περισσότερα αποκτήματα. Το σώμα μας γίνεται μεγαλύτερο και βαρύτερο καθώς αφομοιώνουμε τροφή. Και υπάρχουν πολλά είδη τροφής! Υπάρχει η φυσική τροφή που τρώμε. Υπάρχει επίσης η διανοητική τροφή (μάθηση) που αποθηκεύουμε, θυμόμαστε, ως γεγονότα και ιδέες. Η υποβολή στην διαδικασία της εκπαίδευσης είναι η συσσώρευση (και, κανείς ελπίζει, η αφομοίωση) της διανοητικής τροφής, η οποία κάνει το μυαλό σας να αναπτύσσεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Τον τρόπο της εθνικής σας παράδοσης, του πολιτισμού σας, της θρησκευτικής σας κληρονομιάς.

Κατά την πάροδο των χρόνων, αναπτύσσετε και κάτι άλλο μέγιστης σημασίας: ένα αίσθημα αξιών. Αισθάνεστε ότι ορισμένα πράγματα είναι καλά, αξιόλογα, ελκυστικά. Άλλα είναι κακά, ανάξια ή καταστροφικά. Αυτή η αίσθηση αξιών αποτελεί επίσης, αρχικά, κάτι που σας κληροδοτεί η οικογένεια σας και η κοινωνία σας. Αλλά σταδιακά μπορεί να μεταμορφώσετε αυτή την κληροδοτημένη αίσθηση αξιών και να καθιερώσετε τις δικές σας αξίες. Καταλήγετε να θεωρείτε πολύτιμο ένα πράγμα ή μια ιδέα που έχει αποδειχτεί αξιόλογη για σας, σαν άτομο.

Έτσι, παροδικά, έχετε επίσης πρότυπα αξιών τα οποία είναι διακριτά δικά σας και τα οποία ίσως σας ξεχωρίζουν από την οικογένεια σας, την τάξη σας, τον λαό σας. Μπορεί να βαριέστε παντελώς ή να βρίσκεται απωθητικό το μπέιζμπολ ή την τηλεόραση και να λατρεύετε να περνάτε ατελείωτες ώρες ζωγραφίζοντας αντισυμβατικές εικόνες. Αυτό, ως ένα βαθμό, σας καθιερώνει ως «άτομο». Οι άνθρωποι μπορεί να σκέφτονται ότι είστε φρικιό. Κάποιοι ίσως σας θεωρήσουν μια μεγαλοφυΐα εν τη γενέσει. Αλλά αν δεν φοβάστε να ορθώσετε το παράστημα σας για κάθε πράγμα και ιδέα που είναι πολύτιμο για σας, τότε καταλήγετε να θεωρείτε την συνειδητή και προμελετημένη χρήση οποιουδήποτε πράγματος σας ανήκει σαν ατομική σας ευθύνη.

Ας μη ξεχνιόμαστε, αυτό θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει την χρήση του σώματός σας και όλων των συνειδητά κατευθυνόμενων ενεργειών του. Την χρήση του μυαλού σας. Και, καθώς μεγαλώνετε και καθιερώνεστε στην κοινωνία και σε κάποια επιχείρηση ή επάγγελμα, την χρήση των χρημάτων που κερδίζετε, του πλούτου που συσσωρεύετε, των πραγμάτων που παράγετε. Όλα όσα σας ανήκουν είτε μέσω της γέννησης σας σε ένα σώμα, είτε μέσω της εκπαίδευσης ή μέσω της δικής σας εργασίας, είναι προς χρήση σας. Το πρόβλημα είναι πως να τα χρησιμοποιήσετε και γιατί. Το πρόβλημα υπάρχει για να το λύσετε με τον δικό σας ατομικό τρόπο και την δική σας ατομική πρωτοβουλία.

Τον προηγούμενο μήνα υπέδειξα ότι η μελέτη του ωροσκόπου και του πρώτου οίκου του γενέθλιου χάρτη σας, μπορεί να σας βοηθήσει να ανακαλύψετε τι είναι ο πραγματικός σας εαυτός. Οι πλανήτες που ανατέλλουν στον πρώτο οίκο και ο «κυβερνών πλανήτης» (κυβερνήτης του ωροσκόπου) προτείνουν, επιπλέον, τι είδους δραστηριότητα ή ποιος τρόπος δράσης, θα σας δώσει την δυνατότητα να εκφράσετε προς τα έξω τον αληθινό εαυτό που είστε.

Το επόμενο βήμα είναι η μελέτη του δεύτερου οίκου, μια μελέτη που θα έπρεπε να κατευθύνεται ουσιαστικά προς μια οξύτερη και βαθύτερη κατανόηση του πώς να καθιερώσετε στερεά και ουσιαστικά την ατομικότητα σας μέσω της ίδιας της χρήσης όσων είναι «δικά σας».

Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται πραγματικά για την επίδειξη της ατομικής μοναδικότητάς τους ή της ατομικής αίσθησης αξιών τους. Δεν θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα αποκτήματά τους παρά μόνο με τον τρόπο που τα χρησιμοποιεί ο μέσος άνθρωπος. Όντως, πολύ συχνά δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι «χρησιμοποιούν» τα αποκτήματά τους. Είναι τα αποκτήματά τους που τους χρησιμοποιούν! Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ταυτιστεί με την περιουσία τους. Γίνονται τα αποκτήματά τους όχι αυτό που ήταν προορισμένοι να γίνουν σαν άτομα. Ζουν ώστε να αυξήσουν και να κληροδοτήσουν «περιουσία».

Συνεχίζουν την παράδοση που καθιερώθηκε από την κοινωνική θέση των γονιών τους και την εντυπώνουν στα παιδιά τους. Ξοδεύουν ή σπαταλούν αυτά που έχουν κατά το έθιμο της τάξης τους ή κατά τον τρόπο που υπαγορεύει μια ακόμη προσωρινότερη «μόδα». Δεν θέλουν να ξεχωρίσουν ως άτομα. Αρνούνται να υψώσουν το παράστημά τους χάριν οποιουδήποτε πράγματος δεν έχει τις ευλογίες τις συλλογικής αίσθησης αξιών του μέσου άντρα και γυναίκας, των αποκαλούμενων "φυσιολογικών" ανθρώπων!

Η αστρολογία δύσκολα μπορεί να πει αν ένας άνθρωπος θα εξατομικευτεί και θα χρησιμοποιήσει αυτά που του ανήκουν (σώμα, νου και πλούτο) ως άτομο, γιατί αποτελεί ύπατο προνόμιο κάθε ανθρώπου η επιλογή της βασικής διάθεσης απέναντι στον εαυτό του και την χρήση των αποκτημάτων του. Κανένας γενέθλιος αστρολογικός χάρτης δεν θα φανερώσει οριστικά ποιά θα είναι η επιλογή, παρά μόνο τους όρους και τις προϋποθέσεις της. Ένας άνθρωπος μπορεί εξίσου να κάνει μια επιλογή μέσα στα πλούτη ή παλεύοντας με την φτώχεια, όπου μετράει ακόμη και ο τρόπος που ξοδεύεται η κάθε δεκάρα. Σε τέλεια υγεία (όπου κατά τα φαινόμενα μπορεί να πράττει κατά βούληση) ή στην αρρώστια (όπου πρέπει να διαφυλάξει ακόμη και την μικρότερη ποσότητα ζωτικής ενέργειας για να κάνει αυτό που φαίνεται απαραίτητο). Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία, δεν είναι να ειπωθεί αν κάποιος μπορεί να περιμένει πολλά ή λίγα, αλλά με τι τρόπο μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει οτιδήποτε του ανήκει με τον πλέον εξατομικευμένο, τον πλέον δημιουργικό, τον πλέον απλόχερο, τον ευγενέστερο δυνατό τρόπο.

Η αστρολογία μπορεί να μας βοηθήσει από αυτή την άποψη, αλλά μόνο αν ο αστρολόγος καταλαβαίνει ξεκάθαρα ποιό είναι το πραγματικό πρόβλημα και ότι σκοπός των αποκτημάτων είναι να προσφέρουν τα μέσα με τα οποία θα μπορούσαμε να δώσουμε υπόσταση και βάρος σε αυτό που είμαστε. Πρέπει να πραγματώσουμε αυτό που είμαστε χρησιμοποιώντας αυτό που έχουμε. Πρέπει να αποδείξουμε τι είμαστε στον εαυτό μας και τους άλλους ανθρώπους χρησιμοποιώντας έτσι την προγονική μας κληρονομία και ότι άλλο καταλήξουμε να έχουμε. Πρέπει να μεταμορφώσουμε αυτή την κληροδοτημένη και αποκτημένη περιουσία ώστε να ταιριάζει στο σκοπό του πραγματικού μας εαυτού. Αυτά είναι τρία βασικά βήματα. Η συνεχεια εδω

Dane Rudhyar-Προβλήματα Που Αντιμετωπίζουμε Όλοι -Πρώτος Οίκος

Το παρακάτω κείμενο είναι δική μου μετάφραση στα Ελληνικά από την σειρά άρθρων "Problems We All Face" του Dane Rudhyar. Με τον απίστευτο πλούτο που έχει κληροδοτήσει ο Dane Rudhyar στην ανθρωπότητα σε ότι αφορά, μεταξύ άλλων, και την αστρολογία, ήρθα σε επαφή κατόπιν υποδείξεως της πολύ καλής μου φίλης και εξαιρετικά προικισμένης, μεταξύ άλλων, αστρολόγου Σμάρως Σωτηράκη. Επειδή διαβάζοντας τα κείμενα του Dane Rudhyar ένιωσα ότι τα όσα μεταδίδουν θα έπρεπε να είναι διαθέσιμα και στους ανθρώπους που δεν διαβάζουν αγγλικά, αποφάσισα να μεταφράσω ότι μπορέσω. Ελπίζω να τα απολαύσετε όσο εγώ. Το πρωτότυπο κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο www.khaldea.com

Elephant in Front of the Sun, Μαριάννα Κατσουλίδη
www.marianna-katsoulidi.com

Πρώτος Οίκος
Πως να Γίνετε ο Αληθινός Σας Εαυτός
Dane Rudhyar


Αναρωτηθήκατε ποτέ: Για ποιό λόγο είμαι εδώ; Τι υποτίθεται ότι πρέπει να είμαι σε αυτή τη ζωή;

Αν ναι, έχετε αρχίσει να ζείτε με έναν καινούριο τρόπο. Έχετε αρχίσει να αντλείτε, έστω και ανεπαίσθητα, από την δύναμη του αληθινού σας εαυτού. Είστε στην πορεία του να γίνετε αυτό που προορίζεστε να είστε. Είναι μακρύς ο δρόμος, δύσκολος. Σε αυτόν τον δρόμο προχωράτε πολύ σταδιακά, διστακτικά. Συνήθως υπάρχουν πολλές καθυστερήσεις. Αλλά είναι ο μόνος δρόμος που έχει αξία, που είναι πραγματικά «συναρπαστικός». Αυτός και μόνο δίνει νόημα στη ζωή, τη δική σας ζωή.

Πιστεύω βαθιά οτι η λειτουργία της αστρολογίας συνίσταται στο να βοήθησει άντρες και γυναίκες που έχουν αρχίσει να έχουν ερωτήματα σχετικά με το σκοπό και το νόημα της ζωής τους, στο να βρουν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Η αστρολογία έχει να προσφέρει πολύ λίγα πραγματικής αξίας σε άτομα που δεν έχουν τέτοια ερωτήματα. Η αστρολογία για αυτούς δεν είναι παρά ένα παρεΐστικο παιχνίδι ή ένας τρόπος ικανοποίησης μιας λίγο πολύ στείρας περιέργειας για το τι "πρόκειται να έρθει", " τι πρόκειται να συμβεί". Πράγμα που είναι εντάξει για όσο πάει. Αλλά η αστρολογία αρχίζει να λειτουργεί πραγματικά και να φανερώνει την αξία της, όταν οι άνθρωποι δεν ρωτούν πια "τι θα μου συμβεί", αλλά τις εξής μακράν σημαντικότερες ερωτήσεις: Πως μπορώ να μάθω τι είμαι αληθινά; Πως μπορώ να επιλύσω το πρόβλημα το οποίο κουβαλάω μαζί μου σε οτιδήποτε μου συμβαίνει;

Το κάθε άτομο φέρνει σε κάθε πρόβλημα της ζωής του το μεγαλύτερο πρόβλημα όλων: τον εαυτό του. Μπορεί να μαθαίνουμε από τους γονείς, τους δασκάλους, τους ιερείς ή τους επιστήμονες, πως να αντιμετωπίζουμε ευφυιώς την μία ή την άλλη κατάσταση, το ένα ή το άλλο πρόβλημα, πως να συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με επίσημους και πατροπαράδοτους κανόνες συμπεριφοράς της οικογένειας μας, της κοινωνίας μας, των επιχειρήσεων μας, των οργανισμών μας. Μπορεί να μαθαίνουμε καλά αυτούς τους κανόνες, αλλά και πάλι να μετατρέπουμε κάθε καίρια ευκαιρία και αποφασιστική δοκιμασία της ζωής μας, σε τραγική αποτυχία ή σε μια τελείως κενή νοήματος, μέτρια «επιτυχία».

Γιατί συμβαίνει αυτό; Επειδή ενώ μπορεί να έχουμε μάθει να επιλύουμε κάθε είδους εξωτερικό και κοινωνικό πρόβλημα, ποτέ δεν έχουμε δώσει ιδιαίτερη, ή έστω κάποια, σημασία, στο ένα πρόβλημα που αποτελεί τη βάση όλων: την ανακάλυψη του πραγματικού σκοπού και νοήματος της ζωής μας. Έχουμε μάθει να συναναστρεφόμαστε ανθώπους στο σπίτι, την δουλειά, σε εξόδους και να συνομιλούμε για κάθε συνηθισμένη κατάσταση. Δεν έχουμε θεωρήσει καθόλου σημαντικό το να μάθουμε να συναντιόμαστε με τον εαυτό μας κάθε πρωί που ξυπνάμε και να συνομιλούμε μαζί του, όταν κάποια καινούρια κατάσταση προκαλεί μέσα μας ένα είδος αντίδρασης που φαίνεται να συγκρούεται με την "χαϊδεμένη" ιδέα που έχουμε για εμάς και να την διαταράσσει . Ρωτήσαμε λοιπόν: Αλήθεια, τι είμαι; Γιατί δρω, αισθάνομαι ή αντιδρώ διαφορετικά από τους άλλους ανθρώπους, διαφορετικά από τον τρόπο που υποτίθεται ότι πρέπει να δρούμε ή να αντιδρούμε; Είμαι τόσο διαφορετικός στην ουσία; Είμαι μοναδικός; Και αν ναι, γιατί είμαι μοναδικός; Ποιός είναι ο σκοπός της διαφορετικότητας μου, ο αληθινός λόγος που νιώθω απομονωμένος και μόνος; Η συνεχεια εδω