Ελληνικά ποτάμια με ορμόνες-οιστρογόνα!

Τη μόλυνση των νερών της Ευρώπης από κατάλοιπα φαρμάκων διερεύνησε και για πρώτη φορά αποτύπωσε σε έκθεσή της η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος.

Αν και τα ποσοστά φαρμάκων στα ευρωπαϊκά ποτάμια που μελετήθηκαν δεν ξεπερνούν όρια που απειλούν άμεσα την υγεία των ανθρώπων -τουλάχιστον βάσει των υφισταμένων επιστημονικών στοιχείων-, η υπηρεσία δηλώνει σήμερα «ακόμη πιο ανήσυχη από το παρελθόν», γιατί «η κατανάλωση των φαρμάκων αυξάνεται και ορισμένες δραστικές ουσίες συσσωρεύονται στο περιβάλλον και παραμένουν εκεί για μακρότατες περιόδους».

Αντιβιοτικά, φάρμακα που χορηγούνται κατά της χοληστερόλης, αντιφλεγμονώδη είναι μερικές από τις κατηγορίες σκευασμάτων που καταλήγουν στις αποχετεύσεις και από εκεί στον υδροφόρο ορίζοντα, κυρίως μέσω της ούρησης. Αντιυπερτασικά, σκευάσματα που δίδονται για το κυκλοφορικό και για την επιληψία είναι ακόμα μερικές κατηγορίες που εντοπίστηκαν σε νερά ποταμών της Ευρώπης. Ομως βρέθηκαν και αντιισταμινικά, βαρβιτουρικά, ορμόνες-οιστρογόνα -αυτά τα τελευταία σε ποτάμια της Ελλάδας, γράφει η Corriere della Sera. Στον Εβρο της Ισπανίας εντοπίστηκε κοκαΐνη, εφεδρίνη και «έκστασις», η κοκαΐνη όμως ήταν παρούσα και σε βελγικούς, βρετανικούς, ιρλανδικούς και γερμανικούς ποταμούς. Οι επιπτώσεις της ύπαρξης φαρμάκων στα νερά ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή και το γενικότερο επίπεδο μόλυνσής της. Οι συνέπειες δεν είναι ακόμα ξεκάθαρες, όμως, όπως εξηγεί ο καθηγητής φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου Φραντσέσκο Κλεμέντι, «η μακρά έκθεση σε φαρμακευτικές ουσίες, ακόμα και αν ανιχνεύονται σε χαμηλή περιεκτικότητα στο νερό, μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο αντίδρασης του οργανισμού στα φάρμακα, που χρειάζονται για μια θεραπεία». Ενα άτομο δηλαδή μπορεί να γίνει πιο ανθεκτικό σε συγκεκριμένες κατηγορίες φαρμάκων. Οι ορμόνες είναι αυτές που προκαλούν μεγαλύτερη ανησυχία. «Επιφέρουν αλλαγές στον αναπαραγωγικό κύκλο των ψαριών», αναφέρει η έκθεση. Οι επιπτώσεις των ορμονών στον άνθρωπο ερευνώνται. Και άλλες ουσίες, όπως η diclofenac, που εντοπίζεται σε αντιφλεγμονώδη, είναι τοξικές και στη συγκεκριμένη περίπτωση εξαιρετικά επικίνδυνες για τα πουλιά.

(Πηγή: Corriere della Sera)

ΠΡΑΣΙΝΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΗΞΗ

«Τις συνθήκες που επικρατούν στον πυρήνα του Ηλιου θα προσπαθήσουν να αναπαράξουν οι επιστήμονες στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence Livermore των ΗΠΑ. Στόχος είναι να βρεθεί τρόπος ανάπτυξης μιας τεχνολογίας πυρηνικής σύντηξης η οποία θα επιτρέψει την παραγωγή γιγαντιαίων ποσοτήτων ενέργειας, η οποία θα είναι οικολογική και ταυτόχρονα ασφαλής»...

Από το «Βήμα»:- «Η απόκτηση τεχνολογίας σύντηξης για την παραγωγή ενέργειας αποτελεί ένα από τα ιερά δισκοπότηρα της επιστήμης (...) Η ιδέα είναι να συντηχθούν δύο ισότοπα υδρογόνου (ένα δευτέριο και ένα τρίτιο) για να σχηματίσουν ήλιο και νετρόνιο. Με την αντίδραση αυτή αποδεσμεύονται μεγάλα ποσά ενέργειας, επειδή μια μικρή ποσότητα μάζας μετατρέπεται σε ενέργεια όπως περιγράφει η διάσημη εξίσωση Ε=mc2 του Αϊνστάιν. Ωστόσο αυτή η πυρηνική αντίδραση ώς σήμερα δεν έχει γίνει εφικτό να αναπαραχθεί εξαιτίας της ενέργειας που απαιτείται». - «Αντίθετα απ' ό,τι συμβαίνει στην πυρηνική διάσπαση ενός βαρέος πυρήνα, που είναι ραδιενεργό υλικό, στη σύντηξη δεν παράγονται πυρηνικά επικίνδυνα απόβλητα. Επιπλέον δεν υπάρχει περίπτωση πρόκλησης κάποιας ανεξέλεγκτης αλυσιδωτής αντίδρασης που μπορεί να προκαλέσει ατυχήματα, όπως αυτό του Τσερνόμπιλ».

Οι Οικολόγοι Πράσινοι προτείνουν «ΕΚΤΡΟΠΗ» ΤΟΥ ΠΑΚΕΤΟΥ ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ ΠΡΟΣ ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

Πλαίσιο διαλόγου με προτάσεις για διέξοδο από την οικονομική κρίση, δίνουν στη δημοσιότητα οι Οικολόγοι Πράσινοι. Στο πλαίσιο αυτό οι Οικολόγοι Πράσινοι οργανώνουν ημερίδες σε Αθήνα (20/2) και Θεσσαλονίκη (22/2) με τίτλο «Από την οικονομική κρίση και την κρίση του μοντέλου ανάπτυξης, στην Πράσινη Οικονομία και το Green New Deal - Πράσινη λύση στην κρίση».

Οι Οικολόγοι Πράσινοι συμμετέχουν ενεργά στην μεγάλη καμπάνια που ξεκινούν οι Ευρωπαίοι Πράσινοι από αρχές Μάρτη συγκέντρωσης υπογραφών και πίεσης στην Κομισιόν και τις κυβερνήσεις ώστε να δημιουργηθούν 5.000.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας, κάτι που θα απαιτήσει επενδύσεις 500 δισεκατομμυρίων Ευρώ.

Με τίτλο «Πράσινη στροφή στην οικονομία, ριζική απάντηση στην κρίση», οι προτάσεις της Θεματικής Ομάδας Οικονομία κατατίθενται για δημόσια ανοικτή διαβούλευση μέχρι τις 7 Μαρτίου, οπότε θα συζητηθούν στο Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων.

Όπως σημειώνουν, «ουσιαστική διέξοδος υπάρχει μόνο αν απαντήσουμε στην οικονομική κρίση με πολιτικές που απαντούν παράλληλα και στην κρίση του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα στην απειλή για το κλίμα». Ο βασικός άξονας είναι επενδύσεις μεγάλης έκτασης που θα δημιουργήσουν 50.000-100.000 θέσεις εργασίας σε τομείς που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Κεντρική θέση έχουν εδώ οι προτάσεις για δύο βασικές «εκτροπές»:

• Μεγάλου μέρους του Πακέτου Αλογοσκούφη προς την Οικονομία των Πολιτών, για χρηματοδότηση προγραμμάτων όπως η μαζική μόνωση των κτιρίων και η δημιουργία χιλιάδων ηλιακών στεγών, ώστε να δοθεί η ευκαιρία σε κάθε πολίτη να εξοικονομήσει μη απαραίτητες δαπάνες αλλά και να εξασφαλίσει πρόσθετο εισόδημα από παραγωγή καθαρής ενέργειας.

• Του τομέα της οικοδομής προς την ενεργειακή αναβάθμιση των υπαρχόντων κτιρίων, ώστε να διασωθούν (και να επεκταθούν) χιλιάδες θέσεις εργασίας χωρίς άλλη επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

Προτάσεις για «πράσινες επενδύσεις» κατατίθενται για μια σειρά τομείς, όπως η ενέργεια, οι μεταφορές, τα δάση, το οικιστικό περιβάλλον, η εξοικονόμηση νερού, ηα ανακύκλωση και ο τουρισμός. Περιλαμβάνονται επίσης προτάσεις για τη χρηματοδότηση των δράσεων, καθώς και αναφορές σε ευρύτερους μακροπρόθεσμους στόχους. Ολόκληρο το κείμενο των προτάσεων έχει αναρτηθεί στο http://ecogreens-gr.org/Docs/Green_New_Deal_Greece_eisigisiPS.doc

Η δημοσιοποίηση των προτάσεων εντάσσεται στην ευρύτερη πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος για ένα «Green New Deal» ως απάντηση στην οικονομική και οικολογική κρίση. Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ξεκινούν από αρχές Μάρτη μια μεγάλη καμπάνια συγκέντρωσης υπογραφών και πίεσης στην Κομισιόν και τις κυβερνήσεις ώστε να δημιουργηθούν 5.000.000 νέες πράσινες θέσεις εργασίας κάτι που θα απαιτήσει επενδύσεις 500 δισεκατομμυρίων Ευρώ.

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Για περισσότερες πληροφορίες: Γ. Παρασκευόπουλος, τηλ 6979952070

Χρ.Ζουμπουλίδης, 6944104147

Ν. Χρυσόγελος, 6936672882

Ημερίδες για την οικονομική κρίση και την Πράσινη Οικονομία/ Green New Deal διοργανώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

www.ecogreens.gr

Ημερίδα με θέμα "Οικονομική Κρίση και Πράσινη Οικονομία/Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο" διοργανώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι στην Αθήνα την Παρασκευή 20/2, ώρα 14.00-21.30 στο ξενοδοχείο Ιμπέριαλ (πλατεία Μεταξουργείου).

Σε αυτή συμμετέχουν ως ομιλητές μεταξύ άλλων:

- o Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Περιβάλλον κ. Στ. Δήμας,

- ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων Pierre Jonckheer, αντιπρόεδρος της Ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, υπεύθυνος για θέματα οικονομίας,

- ο βουλευτής των Γερμανών Πρασίνων Ηans-Josef Fell, υπεύθυνος για θέματα ενέργειας και συντάκτης του Γερμανικού Νόμου για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας,

- ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιά Θ. Πελαγίδης,

- ο καθηγητής Οικονομικής Θεωρίας και Πολιτικής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Σπουδών του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Α. Ξεπαπαδέας,

- ο αντιπρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας Λ. Λουλούδης,

- ο καθηγητής στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, Γ. Καλλής,

-ο καθηγητής ΕΜΠ, συγκοινωνιολόγος Θ. Βλαστός,

καθώς και οικονομολόγοι και εκπρόσωποι ΜΚΟ (Διεθνής Διαφάνεια Ελλάδας, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, ΕΛΕΤΕΑΝ)

Πληροφορίες: Ν. Χρυσόγελος, 6936672882, nikoschry@gmail.com, συντονιστής εκλογικής καμπάνιας των Οικολόγων Πράσινων

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα της ημερίδας στην Αθήνα: www.ecogreens.gr

Παρόμοια ημερίδα με θέμα "Οικονομική Κρίση και Πράσινη Οικονομία/Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο" διοργανώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι και στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 22/2, ώρα 10.00-16.00 στην Αίθουσα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, Αριστοτέλους 27.

Πληροφορίες: Ε. Ζώτου, 6946621161

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα της ημερίδας στη Θεσσαλονίκη:

http://ecology-salonika.org/lib/?p=3182#more-3182

Συνέντευξη τύπου, Παρασκευή 20/2, ώρα 12.00 στο Ξενοδοχείο Ιμπέριαλ (πλατεία Μεταξουργείου) για τις θέσεις των Οικολόγων Πράσινων για την Πράσινη Οικονομία/ Green New Deal με τη συμμετοχή των Pierre Jonckheer και Hans-Josef Fell

---

Εικονικό νερό κόντρα στη λειψυδρία

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Περίπου 50 λίτρα νερό χρειάζονται για να παραχθεί 1 πορτοκάλι, 800 λίτρα νερό για να παραχθεί 1 ποτήρι γάλα, 900 λίτρα νερό για να δώσουν 1 κιλό καλαμπόκι και 16.000 λίτρα νερό για 1 κιλό βοδινό κρέας. Ο ακριβής όγκος του νερού εξαρτάται βέβαια από τις κλιματικές συνθήκες και τις αγροτικές πρακτικές που εφαρμόζονται στην περιοχή παραγωγής των προϊόντων.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το εικονικό νερό είναι ένα νέο εργαλείο στη διαχείριση των υδατικών πόρων και εστιάζει στην επίδραση των καταναλωτικών συνηθειών των κατοίκων μιας περιοχής στους υδατικούς της πόρους. Προτείνει τη μείωση της απαιτούμενης ποσότητας νερού μέσα από μέτρα εξοικονόμησης νερού, αλλαγές στην τιμολογιακή πολιτική, μείωση των διαρροών με την αντικατάσταση των παλιών δικτύων υδροδότησης, ενημέρωση των πολιτών ώστε να αλλάξουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες και να αποκτήσουν περιβαλλοντική συνείδηση.

Από αυτή τη διαχειριστική προσέγγιση προέκυψε η έννοια του εικονικού νερού, από τον όρο virtual water, που εισήγαγε για πρώτη φορά ο καθηγητής Tony Allan στις αρχές της δεκαετίας του '90.

«Η έννοια του εικονικού νερού μάς βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πόσο νερό απαιτείται πραγματικά για την παραγωγή διάφορων προϊόντων, δίνοντάς μας έτσι τη δυνατότητα να διαχειριστούμε καλύτερα τους υδατικούς πόρους, ιδιαίτερα σε αγροτικές περιοχές με ελλειμματικό υδατικό ισοζύγιο, όπως είναι για παράδειγμα η Θεσσαλία», τονίζουν σε εργασία τους οι: δρ Χαρίκλεια Προχάσκα, χημικός, Ινστιτούτο Εδαφολογίας Θεσσαλονίκης, δρ Αριστοτέλης Παπαδόπουλος, τακτικός ερευνητής, Ινστιτούτο Εδαφολογίας Θεσσαλονίκης, δρ Andreas Grohmann, χημικός, ομότιμος καθηγητής Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Βερολίνου.

«Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (συνέδρια ΤΕΕ, ΓΕΩΤΕΕ, υπηρεσίες της περιφέρειας), οι ανάγκες ζήτησης νερού στη Θεσσαλία εκτιμώνται σε 1,8 δισ. κυβικά μέτρα ετησίως: 136 εκατ. κ.μ. για ανάγκες ύδρευσης, 100 εκατ. κ.μ. για διατήρηση του περιβάλλοντος και 1,6 δισ. κ.μ. για αρδευτικές ανάγκες. Ενώ η ετήσια απόληψη αρδευτικού νερού από τις λεκάνες απορροής των ποταμών της Θεσσαλίας και τα υπόγεια νερά της ανέρχεται μόνο σε 750 εκατ. κ.μ. Από τα στοιχεία αυτά γίνεται σαφές πως η αγροτική παραγωγή αποσπά το μεγαλύτερο ποσοστό της ετήσιας ζήτησης νερού στη Θεσσαλία, έχει λοιπόν ενδιαφέρον να υπολογιστεί η ποσότητα του εικονικού νερού που χρησιμοποιείται στη Θεσσαλία σε ετήσια βάση, λαμβάνοντας υπόψη την παραγωγή αλλά και την κατανάλωση των κυριότερων αγροτικών προϊόντων. Η έννοια του εικονικού νερού προσθέτει μια νέα διάσταση στη διαχείριση των υδατικών πόρων αναδεικνύοντας τη σχέση που υπάρχει μεταξύ της διαχείρισης των υδατικών πόρων, της αγροτικής πολιτικής και του εμπορίου».

Οι ίδιοι τονίζουν ότι σε περιοχές όπως η Θεσσαλία, ο υπολογισμός του εικονικού νερού μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για την ενσωμάτωση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτων στην αγροτική πολιτική της χώρας, απαιτείται όμως ισχυρή πολιτική βούληση ώστε να καμφθούν οι αναμενόμενες αντιδράσεις που συνοδεύουν κάθε σημαντική αλλαγή. Απαραίτητος είναι και ο συντονισμός σε τοπικό, εθνικό και διακρατικό επίπεδο.

«Συγκεκριμένα απαιτούνται: Συντονισμένη δράση των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για θέματα αγροτικής ανάπτυξης και εκείνων που ασχολούνται με τη διαχείριση των υδατικών πόρων. Προσαρμογή των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης και των σχεδίων διαχείρισης των υδάτων στο επίπεδο της περιοχής λεκάνης απορροής ποταμού, της περιοχής δηλαδή μεταξύ της πηγής και των εκβολών ενός ποταμού, όπως προβλέπει η οδηγία 2000/60 της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με αυτόν τον τρόπο, οι απόψεις και τα συμφέροντα των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται εκεί συνυπολογίζονται και εξισορροπούνται με τις ανάγκες του φυσικού περιβάλλοντος. Εφαρμογή τιμολογιακής πολιτικής και της αρχής "ο ρυπαίνων πληρώνει" στον αγροτικό τομέα, ύστερα από διαβούλευση με τους αγροτικούς φορείς με άμεσο στόχο να μειωθεί η νιτρορύπανση των υπόγειων νερών, που πλήττει ιδιαίτερα την περιοχή της Θεσσαλίας». *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/07/2008

29 Μαρτίου 2008 - 8 μ.μ. ώρα Ελλάδος - Ώρα της Γης

29 Μαρτίου 2008 έρχεται η ώρα που πρέπει να ανοίξουμε τα μάτια και να κλείσουμε τα φώτα.

Στις 8 το απόγευμα και για μία ώρα ο κόσμος θα συντονιστεί στην "Ώρα της Γης".
Το Earth Hour είναι μια πρωτοβουλία που άρχισε για πρώτη φορά στις 31 Μαρτίου 2007 στο Σίντνεϊ της Αυστραλίας υπό την αιγίδα της WWF με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος από τις καταστροφικές κλιματολογικές αλλαγές και την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Αυτή η συγκριτικά μικρή - σε παγκόσμιο επίπεδο - συμμετοχή των 2μιση εκατομμυρίων ανθρώπων που έσβησε τα φώτα και έκλεισε τις περιττές ηλεκτρονικές συσκεύες είχε θεαματικά αποτελέσματα αφού η εξοικονόμηση ενέργειας όπως προέκυψε από σχετικές έρευνες ήταν σημαντικότατη.

Στις 29 Μαρτίου 2008, η κοινή αυτή προσπάθεια παίρνει παγκόσμιες διαστάσεις αφού καλούνται να πάρουν μέρος όλες οι μεγαλουπόλεις της υφηλίου με την συμμετοχή 30 εκατομμυρίων πολιτών αλλά και χιλιάδων επιχειρήσεων.

Με τις πρόσφατες ενοχλητικές διακοπές της ΔΕΗ στην ηλεκτροδότηση της χώρα μας, μια τέτοια προσπάθεια ενδεχομένως να ακούγεται οξύμωρη αλλά σε καμία περίπτωση δεν παύει να μας αφορά αφού η απειλή για το περιβάλλον συνεχίζει αδίστακτα.

Καλώ λοιπόν τους όποιους ευαισθητοποιημένους να το διαδώσουν και να συμμετέχουν σε αυτόν τον κοινό αγώνα για το μέλλον του πλανήτη μας.

29 Μαρτίου 2008 - 8 μ.μ. ώρα Ελλάδος - Ώρα της Γης

Για περισσότερες πληροφορίες Earth Hour 2008

ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΧΕΙΡΩΝΑΣ Ο ΟΙΚΟΛΟΓΟΣ

Σωτηρία του πλανήτη: μια νέα θρησκεία;
Της ΒΙΚΗΣ ΤΣΙΩΡΟΥ
Οι κλιματικές αλλαγές έχουν κινητοποιήσει τους επιστήμονες που μελετούν το φαινόμενο, τους μηχανικούς που αναζητούν λύσεις μέσω της νέας τεχνολογίας και τους οικονομολόγους που υπολογίζουν το κόστος. Τώρα, όμως το φαινόμενο αρχίζει να παίρνει και μια πνευματική διάσταση, η οποία το μεταλλάσσει, όπως ισχυρίζονται μερικοί, σε μια νέα θρησκεία του 21ου αιώνα. Σε μια νέα οικολογική πνευματικότητα.
Πριν από μερικούς μήνες -όπως διαβάζουμε στην εφημερίδα «Ελ Παΐς»- ο Αλ Γκορ είχε πάει στη Σεβίλλη προκειμένου να μιλήσει για το κίνημά του κατά των κλιματικών αλλαγών στον πλανήτη. Είχε ανεβεί στο βήμα και για νιοστή φορά άρχισε να επαναλαμβάνει με ακρίβεια τον ίδιο λόγο που βγάζει εδώ και πολλά χρόνια πάνω για σ' το θέμα. Τότε κάποιος από το ακροατήριο τον ρώτησε πώς είναι δυνατόν να επαναλαμβάνει τον ίδιο ακριβώς λόγο κάθε φορά και ο Γκορ απάντησε: «Αυτό συμβαίνει γιατί είμαι ένας άνθρωπος που έχει μια αποστολή. Γι' αυτό μπορώ να λέω τα ίδια πράγματα χωρίς να χάνω τη δύναμη και το όραμά μου. Γιατί υπάρχει ένα μήνυμα στο λόγο μου, μήνυμα στο οποίο πιστεύω διακαώς». Δεν διστάζει μάλιστα, ο θεοσεβούμενος Γκορ, προκειμένου να πείσει το ακροατήριό του, να εμφανιστεί σαν άλλος Νώε, αφού είχε πει: «Ο Θεός είχε ζητήσει από τον Νώε να σώσει όλα τα όντα της Γης, ε, λοιπόν αυτός είναι και ο δικός μας σκοπός σήμερα». Τα 1.700 μέλη του κινήματος Γκορ βρίσκονται διασκορπισμένα σε ολόκληρο τον κόσμο και έχουν μεταξύ τους μια «πνευματική επικοινωνία», όπως δηλώνει ο αρχηγός τους. «Η δομή που έχει οργανώσει ο Γκορ είναι σχεδόν θρησκευτική, με οπαδούς που διαδίδουν τον ορθό λόγο, όπως ο Ιησούς», λέει ο βιολόγος Μιγκέλ Ντελίμπεθ ντε Κάστρο. «Οι επιστήμονες επιμένουμε στο ότι πρέπει να αναλύουμε με τη λογική τα προβλήματα, όμως σίγουρα μεγαλύτερο αντίκτυπο έχει το συγκινησιακό μήνυμα και μάλιστα αν εμπλέκεται σε αυτό και κάποια ανώτατη δύναμη. Αυτό βοηθά στο να κινητοποιηθούν οι άνθρωποι για κάτι μαγικό. Ο Αλ Γκορ θεωρείται ένας άνθρωπος που έχει να διεκπεραιώσει μια αποστολή, ενώ εγώ δεν βασίζομαι πολύ στον Μεσσία για να λύσω το όποιο πρόβλημα. Απλώς προειδοποιώ την κοινωνία για το τι συμβαίνει και εκείνη πρέπει να αποφασίσει για το τι θα πράξει. Βεβαίως, εγώ είμαι λιγότερο αποτελεσματικός. Αντίθετα ο Γκορ απέδειξε πως μπορεί να κινητοποιήσει πολύ περισσότερους και αυτό έχει σχέση με την πίστη και όχι με τη λογική».ΦανατισμόςΤο παράδειγμα του Αλ Γκορ είναι ίσως το πιο φανερό, όμως δεν είναι το μοναδικό. Φράσεις όπως: «Πρέπει να σώσουμε τον πλανήτη», «Εχουμε μια αποστολή», «Ο άνθρωπος ευθύνεται» (ο αμαρτωλός δηλαδή), «Εφτασε η αλλαγή του κλίματος στον κόσμο» (η τιμωρία, δηλαδή), ακούγονται όλο και πιο συχνά. «Το οικολογικό μήνυμα με θρησκευτικά στοιχεία έχει περάσει στην κοινωνία», λέει ένας άλλος Ισπανός βιολόγος, ο Βίκτορ Βινιουάλεθ: «Τα φανατικά οικολογικά κινήματα έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά με σχολές που βασίζονται σε θρησκευτικά δόγματα. Κάθε μέρα και πιο συχνά ακούγεται η άποψη ότι ο άνθρωπος είναι καταραμένος, προκαλεί την καταστροφή και πρέπει να εξοριστεί από τους τελευταίους παραδείσους της Γης».Σχεδόν όλες οι θρησκείες έχουν στο κέντρο τους την ιδέα τού πλησίον. Αν διευρύνουμε τον όρο, τότε ποιος είναι ο πλησίον; Σήμερα γνωρίζουμε πως στον παγκοσμιοποιημένο κόσμο οι συνέπειες των όσων κάνουμε εδώ και τώρα επηρεάζουν και εκείνους που βρίσκονται μακριά τόσο στο χώρο όσο και στο χρόνο. Αν κατασκευάσουμε ένα φράγμα σε ένα ωραίο τοπίο, τα δισέγγονά μας δεν θα μπορούν να το απολαύσουν.«Ολες οι θρησκείες έχουν τις ρίζες τους στην πίστη», τονίζει ένας από τους 200 πρεσβευτές του Γκορ, ο Χουάν Νεγκρίγιο, «και με αυτή την έννοια μπορεί να υπάρξει σύγχυση μεταξύ ενός οικολογικού μηνύματος και ενός θρησκευτικού. Ομως το ίδιο συμβαίνει και με επιστημονικά θέματα: παραδείγματος χάριν δεν μπορούμε να αγγίξουμε, να μυρίσουμε, να ζυγίσουμε ή να δούμε το διοξείδιο του άνθρακα. Κι όμως η επιστημονική κοινότητα πιστεύει στην ύπαρξή του».Το φλερτ ανάμεσα στην οικολογία και την πνευματικότητα δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Το 1966 υπήρξε μια χρονολογία - κλειδί. Εκείνη τη χρονιά δημοσιεύτηκε το «Επιστήμη και Επιβίωση» του Burry Commoner, ένα από τα βασικά βιβλία των οικολογικών ρευμάτων, θρησκευτικής σχεδόν έμπνευσης. «Στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα αναδύθηκαν πολλά θρησκευτικά, πνευματικά και πνευματιστικά κινήματα, τα οποία χαρακτηρίζονταν από τη μίξη διάφορων στοιχείων», λέει ο φιλόσοφος Χοσέ Αντόνιο Μαρίνα. «Για μένα σημαντικό είναι οι συντελεστές αυτής της οικολογικής πνευματικότητας. Πιθανώς δημιουργήθηκε από το κίνημα των χίπις, τη στροφή στη φύση και έναν κάποιο πανθεϊσμό, που ήταν τότε του συρμού. Ετσι υπήρξε μια στροφή προς τη Γη την οποία αντιμετώπισαν σαν ένα ζωντανό ον και με την οποία απέκτησαν μια μυστικιστική σχέση. Θεωρίες όπως η "Deep Ecology" αναβάθμισαν την αξία του φυτικού κόσμου σε σημείο να συγκρίνουν την αποψίλωση ενός δάσους με τη δολοφονία Εβραίων σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης. Σε όλα αυτά προστέθηκε το ενδιαφέρον για την οικολογική ηθική, η οποία οδήγησε στην ανάγκη της προστασίας της φύσης. Ρόλο έπαιξε και η επιρροή των ανατολικών θρησκειών, σαν ένας light βουδισμός που προστατεύει όλες τις υπάρξεις σε ολόκληρο τον κόσμο». Ο διασημότερος συγγραφέας αυτών των ρευμάτων, ο James Lovelock με το βιβλίο του «Gaia» έκανε γνωστή μια νέα άποψη για τη Γη: δηλαδή αυτήν ενός μεγάλου οργανισμού, μιας ιδέας που έχει σχέση με τη θρησκεία γιατί βασίζεται στη διαίσθηση που ξεφεύγει από την επιστημονική σκέψη. «Οταν κυκλοφόρησε το βιβλίο στα μέσα της δεκαετίας του '70, απορρίφθηκε, αλλά με τον καιρό έχει γίνει αποδεκτό», λέει ο καθηγητής ηθικής φιλοσοφίας Χόρχε Ρίχμαν. «Δεν είναι τόσο σπάνια η σχέση ανάμεσα στη θρησκευτική και την οικολογική σκέψη. Ολες οι μεγάλες θρησκείες μοιράζονται την αίσθηση μιας παγκόσμιας επαφής με τον κόσμο». Αξίες, όχι θρησκείαΟμως τι σκέπτονται οι ίδιοι οι οικολόγοι; Οι περισσότεροι δεν βλέπουν κοινά σημεία με τη θρησκεία και δεν τους αρέσουν καθόλου αυτές οι απόψεις. «Δεν πρόκειται για μια υπόθεση θρησκευτικότητας, αλλά για αξίες. Εγώ -λέει ο διευθυντής της Γκρινπίς της Ισπανίας-, αισθάνομαι μέρος ενός κοινωνικού κινήματος πολιτών, το οποίο προσπαθεί να εισαγάγει στις αξίες μας πράγματα που δεν λαμβάνονται υπόψη, όπως είναι ο σεβασμός στον πλανήτη και αυτός ο σεβασμός πρέπει να αποτελεί μέρος του συνόλου των αξιών που ενστερνιζόμαστε. Αντίθετα, σε θρησκεία ανάγεται η οικονομική ανάπτυξη. Η δυτική κοινωνία μέσα στη διαδικασία παγκοσμιοποίησής της έχει στόχο, σχεδόν θρησκευτικό, την πραγμάτωση οικονομικών προνομίων με οποιοδήποτε κόστος».Το περίεργο σε αυτή τη συζήτηση είναι πως, με ελάχιστες εξαιρέσεις, οι μεγάλες θρησκείες δεν έχουν δώσει ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της οικολογίας. Για την καθολική Εκκλησία μεγαλύτερη σημασία έχει ο κίνδυνος που διατρέχει η καθολική οικογένεια, παρά ο πλανήτης.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/03/2008

21 Μαρτίου : Διεθνής μέρα της Γης

Νερό και πολιτική

του Κώστα Δελήμπαση, Χημικού Μηχανικού

13/11/200 7

Ένας κόσμος χωρίς νερό θα ήταν ένας κόσμος χωρίς ζωή. Οι θάλασσες της προϊστορίας υπήρξαν το λίκνο μέσα στο οποίο γεννήθηκε η ζωή, προτού οι διάφορες μορφές της πατήσουν το χώμα της στεριάς.

Η ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού, από την αυγή της μέχρι τις μέρες μας είναι συνυφασμένη με το νερό και σημαδεμένη από αυτό. Οι μεγαλύτεροι πολιτισμοί της αρχαιότητας αναπτύχθηκαν γύρω από το νερό. Η ύπαρξη νερού ήταν κριτήριο για την επιλογή εγκατάστασης ανθρώπων και τη δημιουργία οργανωμένων κοινωνιών και οικισμών. Οι θάλασσες ήταν η οδός της εξερεύνησης και της εξάπλωσης του πολιτισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η δύναμη του νερού ήταν αυτή που κίνησε υδρόμυλους και παράγει σήμερα ηλεκτρική ενέργεια. Όμως αυτή η ίδια δύναμη του νερού ήταν η αιτία καταστροφής πόλεων και πολιτισμών, μεγαλοπρεπής όσο και τραγική υπόμνηση της δύναμης των στοιχείων της φύσης.

Στη γη υπάρχουν περίπου 1.400 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα νερού, ενώ το 70% της επιφάνειάς της καλύπτεται από νερό. Το 97% του νερού βρίσκεται στις θάλασσες και είναι ακατάλληλο για άμεση χρήση λόγω της περιεκτικότητάς του σε αλάτι. Όμως και από το 3% που απομένει, ένα μεγάλο ποσοστό βρίσκεται υπό τη μορφή πάγου στις πολικές περιοχές και στις κορυφές των βουνών. Λιγότερο από το ένα τρίτο βρίσκεται σε υπόγειους υδροφορείς (που δεν είναι πάντα εκμεταλλεύσιμοι) και υπό τη μορφή επιφανειακών υδάτων σε λίμνες και ποτάμια.

Η πρώτη καταγεγραμμένη συνθήκη που αφορούσε το νερό ήταν περίπου 4.500 χρόνια πριν. Δύο Σουμεριακές πόλεις-κράτη συνήψαν αυτή τη συνθήκη για να διευθετήσουν τις διενέξεις τους σχετικά με τον Τίγρη ποταμό. Από τότε μέχρι σήμερα η ιστορία έχει καταγράψει περίπου 3.600 παρόμοιες συμφωνίες. Οι περισσότερες από αυτές είχαν να κάνουν με ζητήματα πλοήγησης στις θάλασσες, έλεγχο ψαρότοπων, τα χωρικά ύδατα θαλασσών και λιμνών, την άρδευση από ποταμούς. Κατά τη διάρκεια του 20^ου αιώνα υπήρξε μια σαφής μετατόπιση του αντικειμένου των συνθηκών σε θέματα που αφορούν τη χρήση υδάτινων πόρων, τη διαχείριση και την προστασία τους. Από το 1820 μέχρι σήμερα , περισσότερες από 400 συμφωνίες αναφέρονται στο νερό ώς ένα «περιορισμένο φυσικό πόρο».

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, το νερό μπορεί να αποτελέσει αιτία διαμάχης και συγκρούσεων μεταξύ γειτονικών χωρών, καθώς υπάρχουν περίπου 200 γεωγραφικές περιοχές των οποίων τα υδάτινα αποθέματα κατανέμονται μεταξύ δύο, τουλάχιστο, χωρών. Στις περιοχές αυτές κατοικεί σχεδόν το 40% του πληθυσμού της γης.

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα είναι αυτό της Μέσης Ανατολής, όπου όχι μόνο οι υδάτινοι πόροι είναι έτσι κι αλλιώς μικρότεροι σε σχέση με άλλες περιοχές, αλλά και άνισα κατανεμημένοι. Στο τέλος του προηγούμενου αιώνα η Τουρκία είχε υπό τον έλεγχό της 134 Km³, το Ισραήλ 2,2, η Ιορδανία 1,1, η Συρία 5,5 και η Σαουδική Αραβία 2,2. Δεν είναι τυχαίο πώς το στρατηγικό δόγμα του Ισραήλ περιέχει τη ρητή διατύπωση πως «κάθε παρενόχληση της ροής των νερών του Ιορδάνη ποταμού συνιστά αιτία πολέμου».

Μια άλλη χαρακτηριστική περίπτωση που δείχνει πώς οι υδάτινοι πόροι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώς στρατηγικό όπλο, είναι εκείνη της Ινδίας και του Πακιστάν. Το Πακιστάν είναι μια χώρα με σημαντικές ελλείψεις νερού η οποία στηρίζεται σε μέγιστο βαθμό στα νερά της λεκάνης του Ινδού ποταμού, την οποία μοιράζεται με τη γειτονική Ινδία. Το 1960 υπεγράφη μεταξύ των 2 χωρών μια συνθήκη η οποία ορίζει την κατανομή των νερών των 6 ποταμών που κατεβαίνουν από το Θιβέτ, μέσω της Ινδίας. Η Ινδία έχει τη δυνατότητα να διακόψει τη ροή των ποταμών και ουσιαστικά να καταδικάσει το Πακιστάν σε έλλειψη νερού. Αυτή η απειλή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων έχει αποτελέσει εργαλείο εφάμιλλο της πυρηνικής ισχύος των δύο χωρών.

Το νερό μπορεί να αποτελεί αιτία διενέξεων μεταξύ κρατών, μπορεί να αποτελεί εργαλείο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ενίοτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ώς στρατηγικό όπλο. Στην πραγματικότητα δεν τεκμηριώνεται ιστορικά ότι το νερό, ή η έλλειψή του, αποτέλεσε την αιτία πολέμων, αν και σε πολλές περιπτώσεις ήταν μέσο διεξαγωγής πολέμων και στρατηγικός στόχος. Είναι πιθανό να αποτελέσει στο μέλλον αιτία πολέμου; Πολλοί υποστηρίζουν αυτή την πιθανότητα, όμως η λογική λέει πώς ένας πόλεμος για το νερό δε μπορεί να έχει πολιτικά ή οικονομικά ερείσματα. Από την άλλη πλευρά «...αν κάποιος αναζητά αιτίες πολέμου, το νερό μπορεί να προσφέρει άφθονες...».

Το νερό είναι πρωτίστως κοινωνικό αγαθό και πηγή ζωής. Δυστυχώς όχι διαθέσιμο σε όλους στον ίδιο βαθμό και στην ίδια ποιότητα.

Ενώ στις βιομηχανικές χώρες το 100% του πληθυσμού έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό για την εξυπηρέτηση των αναγκών του, το ποσοστό αυτό πέφτει στο 80-85% στις χώρες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής και στο 50-60% στην Υποσαχάρια Αφρική. Ο μέσος Βόρειο-Αμερικανός καταναλώνει περίπου 6 φορές περισσότερο νερό από το μέσο Ινδό και 30 φορές από το μέσο Κενυάτη.

Η πρόσβαση σε νερό αποτελεί και βασικό παράγοντα προσωπικής και δημόσιας υγιεινής. Έτσι δεν είναι τυχαίο πώς η παιδική θνησιμότητα στην Υποσαχάρια Αφρική φτάνει στους 175 θανάτους ανά 1.000 παιδιά, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός για τις βιομηχανικές χώρες είναι 6. Σχεδόν το 1/5 των παιδιών του πλανήτη στερούνται την ελάχιστη ποσότητα πόσιμου νερού, περίπου 20 λίτρα, που χρειάζεται για να πιούν, να διασφαλίσουν την προσωπική τους υγιεινή και να μαγειρευτεί ένα απλό γεύμα. Το αποτέλεσμα είναι οι κακές συνθήκες διατροφής και υγιεινής που αποτελούν την αφετηρία μιας σειράς ασθενειών που συντελούν στην παιδική θνησιμότητα.

Όμως και αρκετές χώρες που σήμερα απολαμβάνουν πλήρη ή σχετική επάρκεια νερού αναμένεται πώς θα αντιμετωπίσουν σημαντικά προβλήματα μέχρι το 2025. Προβλήματα που θα προκληθούν είτε από συνεχώς αυξανόμενες καταναλώσεις, είτε από συνεχώς μειούμενα αποθέματα, είτε από υποβάθμιση της ποιότητας λόγω των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Το νερό δε μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μια συνήθης γεωπολιτική παράμετρος, αλλά ώς συστατικό στοιχείο του ανθρώπινου πολιτισμού. Ο πολιτισμός μας δε χαρακτηρίζεται μόνο από τα επιτεύγματα των προηγμένων κοινωνιών, αλλά και από την κατάσταση στην οποία ζούνε εκατομμύρια ανθρώπων στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες. Το νερό είναι δώρο της φύσης και η αφθονία του μπορεί να είναι παροδική, ακόμα και για τις ανεπτυγμένες χώρες.

Δείτε περισσότερα στοιχεία για το νερό στο Ψηφιακό Πάρκο νερού

Γιατί δεν έπεισε ο Κ. Καραμανλής για το περιβάλλον

Γιατί δεν έπεισε ο Κ. Καραμανλής για το περιβάλλον

Τεστ οι μονάδες με λιθάνθρακα

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΟΤΣΗ

Γόνιμες προτάσεις, σύνθεση απόψεων και συναίνεση για τη βιώσιμη ανάπτυξη ζήτησε επανειλημμένα ο Κ. Καραμανλής, την περασμένη Πέμπτη, κατά την πρώτη αρχηγική συζήτηση στη νέα Βουλή (και μοναδική στα κοινοβουλευτικά χρονικά) για το περιβάλλον, που προκάλεσε, εύστοχα και υπεύθυνα, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Αλαβάνος. Μια εβδομάδα πριν, σε μια συμβολική αυτοψία στο κουφάρι της Κορώνειας, ο Κάρ. Παπούλιας, με μεγαλύτερη έμφαση, κάλεσε σε «μια πανεθνική συστράτευση για να προστατεύσουμε το περιβάλλον».

Θα 'ταν καλά να εννοούσε αυτό που έλεγε ο πρωθυπουργός. Αλλά δεν φαίνεται να έπεισε ούτε τον φιλοκυβερνητικό Τύπο (η «Καθημερινή» λ.χ., με την αξιοσημείωτη περιβαλλοντική ευαισθησία τελευταία, έγραψε την επομένη ότι «τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει» και ότι «οι πολιτικοί αρχηγοί ανανέωσαν το ραντεβού τους για ένα μελλοντικό μνημόσυνο»).

Θα 'ταν ακόμη καλύτερα αν απεδείκνυε εμπράκτως ότι -όπως είπε- «η μέριμνα για το περιβάλλον αποτελεί τον γνώμονα της νέας αναπτυξιακής πολιτικής». Και δεν το έκανε ούτε στην ομιλία του ούτε με την κυβερνητική πρακτική:

Ο παγκόσμιος συναγερμός για τις κλιματικές αλλαγές, με τις επιπτώσεις τους να τις βιώνουμε ήδη και με βραχυπρόθεσμες τις εφιαλτικές προοπτικές (όπως τόνισε για πολλοστή φορά ο επίτροπος Περιβάλλοντος Στ. Δήμας μετά την προχθεσινή συνάντησή του με τον πρωθυπουργό), θα έπρεπε να μας έχει αφυπνίσει από τη ληθαργική μακαριότητα, να έχει ταρακουνήσει κυβέρνηση, κόμματα και κοινωνία: να αναθεωρηθούν ριζικά αντιλήψεις και πολιτικές για την ανάπτυξη, να κλιμακωθούν φραγμοί σε οικοκτόνες δραστηριότητες, να τεθούν πρώτα στην ατζέντα κι εκτός κομματικής αντιδικίας επείγοντα περιβαλλοντικά προβλήματα, όπως το ενεργειακό, η δασοπροστασία και η διαχείριση των υδάτινων πόρων, να αλλάξει άρδην συμπεριφορές και τρόπο ζωής.

Και τίποτα δεν έγινε. Ακόμη και την επούλωση των πληγών από την οικολογική συμφορά των πυγκαγιών, την ανάπλαση της καμένης γης, επιμένει στενοκέφαλα η κυβέρνηση να τη διαχειρίζεται μόνη της - και δεν διαθέτει την έξωθεν καλή μαρτυρία.

Εχασε την ευκαιρία στην αρχηγική συζήτηση ο Κ. Καραμανλής να δείξει εμπράκτως ότι έχει συνειδητοποιήσει τις επιταγές των καιρών και έχει συναίσθηση των ευθυνών του: να αποσύρει ρητά κι οριστικά την περιβόητη κυβερνητική πρόταση για αναθεώρηση του θεμελιώδους για την προστασία του φυσικού μας πλούτου άρθρου 24 του Συντάγματος. Πρόταση με αυταποδείκτως δασοκτόνες προθέσεις (κατατείνει στον αποχαρακτηρισμό προς οικοπεδοποίηση εκατομμυρίων στρεμμάτων δασικών εκτάσεων), που ο Γ. Παπανδρέου αποκάλεσε εύστοχα «λυδία λίθο» της περιβαλλοντικής πολιτικής.

Εκανε ο πρωθυπουργός μισό βήμα πίσω (η κυβέρνηση -είπε- επιθυμεί τη σύνθεση απόψεων όχι μόνο στο 24 αλλά και στα άλλα άρθρα της αναθεώρησης), αλλά και σαν να τον έπνιγε το δίκιο του, τόνισε έντονα ότι «αφορισμοί που δαιμονοποιούν την άλλη άποψη είναι απαράδεκτοι και δείγμα ακραίου λαϊκισμού και φανατισμού»... Αν είναι δυνατόν να αποκαλεί «αφορισμούς» την καθολική και τεκμηριωμένη κατακραυγή (φήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θέσεις όλων των άλλων κομμάτων αλλά και «ανταρτών» της Ν.Δ., ομόθυμη αντίδραση του επιστημονικού και τεχνικού κόσμου και του συνόλου, βεβαίως, των περιβαλλοντικών οργανώσεων κ.ά.).

Πιο ρεαλιστής, ο ΥΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς έκανε τη σολομώντεια πρόταση: να μείνει ως έχει το άρθρο 24, με μόνη προσθήκη να ισχύσουν για τους δασικούς χάρτες οι αεροφωτογραφίες του 1960 (έκανε σκόντο στην κυβερνητική πρόταση για το 1975). Σε παρατήρησή (μου) ότι αυτό μπορεί να θεσπιστεί με νόμο, αντέτεινε ότι η συνταγματική κατοχύρωση αποτρέπει ανεπιθύμητες νομοθετικές ρυθμίσεις και δικαστικές αποφάσεις.

Σε μια καίρια επισήμανση έδωσε έμφαση ο Αλ. Αλαβάνος, που είχε και την πρωτοβουλία της συζήτησης: η περιβαλλοντική προστασία προϋποθέτει «σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα».

Απτά τα δείγματα από τις συνέπειες της κερδοσκοπικής επιχειρηματικής ασυδοσίας: η φρίκη στην Κορώνεια, στον Ασωπό και στην Αυλίδα. Η ανεπανόρθωτη καταστροφή στο Μαρκόπουλο και την Κάντανο. Και μύρια όσα άλλα...

Ενα κυοφορούμενο περιβαλλοντικό έγκλημα τρομακτικών διαστάσεων μπορεί ακόμη να αποτραπεί - ασφαλές τεστ ειλικρίνειας για την κυβερνητική επίδειξη περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Ηταν το θέμα μου σ' αυτές τις στήλες προ τριμήνου (13-8-07 με τίτλο «Αδίστακτοι, άπληστοι και παρανοϊκοί»). Το φέρνει τώρα στη Βουλή με την παρθενική επίκαιρη ερώτησή του ο δικός μας Περικλής Κοροβέσης - μέσα στις νέες συνθήκες οικολογικής συμφοράς από την πύρινη λαίλαπα: ερωτά τον υπουργό Ανάπτυξης πώς είναι δυνατόν η υπό την εποπτεία του Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας με εγκληματική ανευθυνότητα να γνωμοδοτεί θετικά για να εγκατασταθούν τέσσερις νέες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με... λιθάνθρακα!

Κατ' εξοχήν ρυπογόνες (παρά τις δεσμεύσεις μας στην Ε.Ε. και από το Κιότο) απειλούν με ανεπανόρθωτες περιβαλλοντικές καταστροφές στη στεριά και τη θάλασσα, οικονομική και κοινωνική υποβάθμιση, την ίδια τη ζωή των κατοίκων στις περιοχές που έχουν επιλεγεί: Αστακός Αιτωλοακαρνανίας, Ασπρα Σπίτια Βοιωτίας, Μαντούδι και Αλιβέρι Ευβοίας - με απαράμιλλο φυσικό πλούτο και ευκταία προοπτική την τουριστική ανάπτυξη.

Τρανταχτά ονόματα της ολιγαρχίας του πλούτου και της διαπλοκής, οι αδίστακτοι κερδοσκόποι επενδυτές επικουρούνται από εκδοτικά συγκροτήματα και άθλιους πολιτικάντες, για να δελεάσουν τους κατοίκους με κάποιες θέσεις εργασίας και τη δήθεν βιομηχανική ανάπτυξη - με βαρύτατο τίμημα...

Αδιανόητο θεωρεί ο επίτροπος Περιβάλλοντος Στ. Δήμας να εγκριθούν οι όροι περιβαλλοντικών επιπτώσεων (μπορούν να προσβληθούν και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή) γι' αυτές τις επενδύσεις. «Δεν θα περάσουν από τα χέρια μου» (με) διαβεβαιώνει καθησυχαστικά και ο ΥΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς.

Αλλά όσο η ΡΑΕ παίζει ύποπτο ρόλο με τις επενδυτικές προτάσεις και η κυβέρνηση δεν τις απορρίπτει κατηγορηματικά, η ασφαλέστερη εγγύηση να αποτραπεί το νέο περιβαλλοντικό έγκλημα είναι να ξεσηκωθούν οι τοπικές κοινωνίες που έχουν ήδη αρχίσει να κινητοποιούνται. Για την πλήρη ενημέρωση και εγρήγορση των πολιτών την ευθύνη έχουν η τοπική Αυτοδιοίκηση, τα τοπικά ΜΜΕ και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Για άλλη μια φορά εύστοχος, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζητεί «νέα κοινωνική συνείδηση για το περιβάλλον».

Δεν είδαμε και δεν θα δούμε χαΐρι σ' αυτόν τον τόπο όσο άλλοι αποφασίζουν για μας (ακόμη και για τη ζωή μας και για το μέλλον των παιδιών μας) χωρίς εμάς...


ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/11/2007

Οικολογικη Γελιογραφια

BLOG ACTION DAY FUTURIST ICONS FROM ALGAE OCEAN

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΜΟΥ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΠΛΑΓΚΤΟΥ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ.ΑΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΓΙΑ ΤΑ ΙΣΤΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΣΟΥ.

ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΟΛΟΓΟΣ-ΥΓΙΕΙΝΟΛΟΓΟΣ

BLOG ACTION DAY HALLO FROM MY MICROSCOPE

Μερικες μικροφωτογραφιες απο τον υπεροχο κοσμο των φυκιων τα τελευταια 25 χρονια που τα παρατηρω στο μικροσκοπιο μου.Μικρη καλλιτεχνικη συμβολη στην BLOG ACTION DAY.

ΚΟΡΩΝΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΟΛΟΓΟΣ-ΥΓΙΕΙΝΟΛΟΓΟΣ

Blog Action Day. Pollution decreases one year the span of the life. Ρύπανση Μας στοιχίζει ένα χρόνο ζωής!

Η ρύπανση της ατμόσφαιρας και των υδάτων και οι κλιματικές αλλαγές λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου έχουν «κόψει» έναν χρόνο από το προσδόκιμο της επιβίωσής μας, υποστηρίζει έκθεση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ), που αναδεικνύει και πάλι τη μόλυνση του περιβάλλοντος σε παγκόσμια απειλή για την υγεία μικρών και μεγάλων.

«Παρά την κάποια πρόοδο που σημειώθηκε σε ό,τι αφορά την ατμοσφαιρική ρύπανση, τα σημερινά επίπεδα -κυρίως των οξειδίων του αζώτου, των μικροσωματιδίων και του τροποσφαιρικού όζοντος- υπολογίζεται ότι περιορίζουν το μέσο προσδόκιμο ζωής (70 για τους άνδρες, 74 για τις γυναίκες) στις χώρες της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης κατά σχεδόν ένα έτος και απειλούν την υγιή ανάπτυξη των παιδιών», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Με τίτλο «Το περιβάλλον στην Ευρώπη: τέταρτη αξιολόγηση», η έκθεση παρουσιάστηκε στο Βελιγράδι στην έναρξη της έκτης υπουργικής διάσκεψης με αντικείμενο το «Περιβάλλον για την Ευρώπη». Πρόκειται για την πλέον πρόσφατη σειρά αξιολογήσεων του πανευρωπαϊκού περιβάλλοντος που δημοσιεύει ο ΕΟΠ τα τελευταία 15 χρόνια και αξιολογεί την περιβαλλοντική πρόοδο σε 53 συνολικά χώρες σε έναν γεωγραφικό χώρο με συνολικό πληθυσμό άνω των 870 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Σύμφωνα με την έκθεση, οι μεγαλύτερες πιέσεις για το περιβάλλον του χώρου προκύπτουν από οικονομικές δραστηριότητες, όπως η γεωργία, ο τουρισμός, οι μεταφορές και η ενέργεια.

Οι συνδεδεμένες επιπτώσεις έχουν μεγάλη εμβέλεια: η ποιότητα του νερού, του αέρα και του εδάφους παρουσιάζει μεγάλες διαφορές μεταξύ των διαφόρων περιοχών του πανευρωπαϊκού χώρου. Περισσότεροι από 100 εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και σε συνθήκες υγιεινής. Ζοφερή είναι η κατάσταση στην Ανατολική Ευρώπη, τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία, όπου οι εκπομπές ρύπων αυξήθηκαν κατά 10% σε σχέση με το 2000 ως αποτέλεσμα κυρίως της οικονομικής ανάκαμψης.

Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για το θαλάσσιο περιβάλλον στο σύνολο της ευρωπαϊκής ηπείρου, την υπεραλίευση, τον ευτροφισμό και τις κλιμακούμενες πιέσεις στο παράκτιο περιβάλλον. Σε ό,τι αφορά τη βιοποικιλότητα, ο στόχος της ανάσχεσης της απώλειας βιολογικής ποικιλίας έως το 2010 δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν δεν καταβληθούν σημαντικές πρόσθετες προσπάθειες. Περισσότερα από 700 ευρωπαϊκά είδη απειλούνται σήμερα με εξαφάνιση.

«Χρειάζεται να ενισχύσουμε περαιτέρω την αποφασιστικότητά μας για την ανάληψη δράσης σε περιβαλλοντικά θέματα που αφορούν τον πανευρωπαϊκό χώρο», δήλωσε η Ζακλίν ΜακΓκλέιν, διευθύντρια του ΕΟΠ, τονίζοντας ότι απαιτείται βελτιωμένη εφαρμογή των υφιστάμενων πολιτικών και ο καθορισμός σαφών και ρεαλιστικών στόχων.

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΙΑΩΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/10/2007

15/10/2007 ΜΕΡΑ ΚΡΑΥΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΗΤΡΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ THN ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΙΠΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΡΚΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 20 ΧΡΟΝΙΑ.