ΑΚΟΥΩ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΙΩΠΩ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ.ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΟΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΑΡΩΛΟΓΟΣ.ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΑΣ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΕΙΤΕ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΙΤΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΥΤΑ ΕΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΥΩ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΜΟΥ.ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ URANIALAB ΠΑΠΑΚΙ GMAIL.COM .
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστρολογια και Οπερα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αστρολογια και Οπερα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
10.10.08
3.4.08
Vertex (Κορυφή) : Πύλη του πεπρωμένου
Λίγο καιρό πριν πεθάνει ο Μότσαρτ, τον επισκέφθηκε απρόοπτα μια νύχτα στο σπίτι του κάποιος μασκοφόρος άγνωστος και του ζήτησε παραγγελιά το Ρέκβιεμ. Πολλά έχουν ειπωθεί γι'αυτό το πρόσωπο, στην ταινία παρουσιάζεται ότι ήταν ο αντίζηλός του ο Σαλιέρι, αλλά πιστεύω δεν έχει επιβεβαιωθεί ποιός ήταν πίσω από τη μάσκα. Ο Πλούτωνας εκείνη την εποχή ήταν σε ακριβή σύνοδο με το Vertex του Μότσαρτ. Aυτό αν το ψάξετε λίγο μπορείτε να βρείτε στοιχεία για την ουσία του Vertex και την αλήθεια γύρω από αυτό. Ο μυστηριώδης μασκοφόρος ανάγκασε τον Μότσαρτ να κοιτάξει κάτι που δεν ήθελε. Οι ιστορίες που ζουν οι άνθρωποι όταν κάποιος πλανήτης έρχεται σε σύνοδο κυρίως με το γενέθλιο Vertex τους, είναι πολύ περισσότερο σημαντικές για την ψυχοπνευματική τους εξέλιξή τους απ'όσο φαντάζονται. Η διαδικασία συνήθως είναι πολύ επώδυνη, αλλά ενέχει σκοπιμότητα εξέλιξης. Συχνά παρουσιάζεται ένα πρόσωπο που αναλαμβάνει την δύσκολη "αποστολή" να περάσει κάποιον σε μια άλλη όχθη. Προσωπικά πιστεύω από προσωπικές εμπειρίες ότι αυτός/η χαρακτηρίζεται από μεγάλη σκληρότητα. Toν αναγκάζει να κοιτάζει έναν καθρέφτη με το άσχημο είδωλό του για να αλλάξει. Υπάρχουν και δάκρυα καθώς η διαδικασία είναι επώδυνη αλλά λυτρωτική, υπάρχουν όμως και γέλια. Συνέβη και θα ξανασυμβεί. Στις ζωές όλων μας. Κάποιοι θα περάσουν στην απέναντι όχθη, αφού πρώτα έχουν νεκρώσει τον παλιό τους εαυτό.
2.12.07
Στις 2 Δεκεμβριου, 1923 γεννήθηκε η Μαρία Κάλλας

Η Μαρία Κάλλας γεννήθηκε ως Άννα Μαρία Καικιλία Σοφία Καλογεροπούλου στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη. Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς οι γονείς της, Ευαγγελία Δημητριάδη (από την Κωνσταντινούπολη) και Γιώργος Καλογερόπουλος (από τo Nεωχόριο Ιθώμηςστό Μελιγαλά Μεσσηνίας), είχαν μεταναστεύσει στις Η.Π.Α. από την Αθήνα. Εκεί ο πατέρας της ανοίγει φαρμακείο και το 1929 αλλάζει το οικογενειακό επώνυμο από Καλογερόπουλος σε Callas. Τρία χρόνια αργότερα η Μαρία ξεκινά τα πρώτα μαθήματα πιάνου μαζί με τη μεγαλύτερη αδελφή της Υακίνθη. Σε ηλικία 11 ετών έλαβε το πρώτο βραβείο ως "σολίστ" σε διαγωνισμό παιδικών φωνών που είχε διοργανώσει ο ραδιοφωνικός σταθμός της Νέας Υόρκης W.O.R.
Στις 2 Απριλίου 1939 κάνει το σκηνικό της ντεμπούτο ως Σαντούζα σε μία μαθητική παράσταση της Cavalleria Rusticana του Πιέτρο Μασκάνι από το Ωδείο Αθηνών. Λίγο πριν το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου έρχεται η πρώτη συνεργασία της με την εταιρεία της Λυρικής Σκηνής Αθηνών.
Στις 27 Αυγούστου του 1942 στο θερινό θέατρο Παρκ στην Πλατεία Κλαυθμώνος, στην πρώτη της επαγγελματική εμφάνιση σε όπερα, ερμηνεύει "Τόσκα" του Τζιάκομο Πουτσίνι. Την ίδια χρονιά συμμετείχε σε συναυλία της Λυρικής στη Θεσσαλονίκη. Στις 19 Φεβρουαρίου ερμηνεύει τη Σμαράγδα στον "Πρωτομάστορα" του Μανώλη Καλομοίρη, και εννέα μέρες αργότερα συμμετέχει σε μεγάλη συναυλία για τα συσσίτια της Νέας Σμύρνης στον κινηματογράφο Σπόρτινγκ. Στις 12 Δεκεμβρίου ερμηνεύει άριες του Μπετόβεν και του Ροσίνι σε συναυλία υπέρ των φυματικών.
Η αρχή της μεγάλης πορείας
Λίγο μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα η Κάλλας, εξ αιτίας της υποβάθμισής της στη Λυρική Σκηνή και εν μέσω της πολεμικής των συναδέλφων της που την κατηγορούσαν για συνεργασία με τους κατακτητές, αποφασίζει να επιστρέψει στις Η.Π.Α. Προκειμένου να εξασφαλίσει τα εισιτήριά της δίνει μια αποχαιρετιστήρια παράσταση στην Αθήνα. Το Σεπτέμβριο του 1945 βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και ξεκινά την προσπάθεια για ανεύρεση εργασίας αρχικά στη Μητροπολιτική Όπερα, δεν καταφέρνει όμως να υπογράψει συμβόλαιο.
Εντούτοις η ακρόασή της από τον Έντουαρντ Τζόνσον, διευθυντή της Όπερας, φέρνει την προσφορά δύο ρόλων στα έργα "Φιντέλιο" του Μπετόβεν και "Μανταμ Μπατερφλάι" του Πουτσίνι. Η Κάλλας απορρίπτει τους ρόλους. Δε θέλει να τραγουδήσει το "Φιντέλιο" στα αγγλικά, ενώ αισθάνεται πολύ εύσωμη ώστε να ερμηνεύσει την αιθέρια "Μπάτερφλάι".
Η γνωριμία της με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της Αρένας της Βερόνα, Τζοβάννι Τζενατέλλο την οδηγεί στην Ιταλία. Εκεί στις 3 Αυγούστου 1947 κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με τη "Τζοκόντα" του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το "Τριστάνος και Ιζόλδη" στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.
Τα στάδια της αποθέωσης
Στις 7 Δεκεμβρίου 1951 η Κάλλας ανοίγει τη σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου με το "Σικελικό Εσπερινό", εμφάνιση που της προσφέρει μεγάλη αναγνώριση. Κατά τη διάρκεια των επόμενων επτά ετών η Σκάλα θα είναι η σκηνή των μέγιστων θριάμβων της σε ένα ευρύ φάσμα ρόλων. Το 1955 ανεβάζει την ιστορική παράσταση της "Τραβιάτας" του Βέρντι σε σκηνοθεσία Λουκίνο Βισκόντι.
Στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως "Νόρμα" στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι. Στις 5 Αυγούστου 1957 επιστρέφει στην Αθήνα και εμφανίζεται στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Δύο μήνες πριν είχε γνωρίσει τον εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση σε δεξίωση της κοσμικογράφου Έλσα Μαξγουελ. Η γνωριμία τους θα εξελιχθεί σε μία από τις πλέον συζητημένες σχέσεις στην ιστορία.
Το 1960 τραγουδά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου "Νόρμα" και το επόμενο έτος "Μήδεια" σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Το 1962 επανέρχεται στη Σκάλα του Μιλάνου και αποθεώνεται σαν Μήδεια σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη. Τον Ιανουάριο του 1964 πείθεται από το Φράνκο Τζεφιρέλι να συμμετάσχει σε μία νέα παραγωγή της "Τόσκα" στη σκηνή του Covent Garden. Η παράσταση εκθειάζεται από τους κριτικούς ενώ ακολουθεί την ίδια χρονιά νέος καλλιτεχνικός θρίαμβος στην Όπερα των Παρισίων με τη "Νόρμα". Παρά τα φωνητικά προβλήματα που έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει το παρισινό κοινό την αποδέχεται θερμά.
Στις 5 Ιουλίου 1965 εμφανίζεται για τελευταία φορά σε παράσταση όπερας στο Covent Garden με την "Τόσκα" σε σκηνοθεσία Φράνκο Τζεφιρέλι. Στα 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική.
Τελευταίες σκηνές πριν το τέλος
Το 1969 γυρίζει σε ταινία τη "Μήδεια" του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι. Η ταινία δεν έχει τύχη στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο και γίνεται γνωστό ότι επεχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.
Το 1973 σκηνοθετεί στο Τορίνο μαζί με τον Τζουζέπε ντι Στέφανο τον "Σικελικό Εσπερινό" και την ίδια χρονιά ξεκινά μαζί του μια παγκόσμια καλλιτεχνική περιοδεία. Στις 8 Δεκεμβρίου η Κάλλας τραγούδησε στην Όπερα των Παρισίων, όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σάπορο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.
Η Μαρία Κάλλας πέρασε στην αιωνιότητα στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο Παρίσι. Η κηδεία της έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου και, αφού το σώμα της αποτεφρώθηκε όπως επιθυμούσε, την άνοιξη του 1979 η τέφρα της σκορπίστηκε στο Αιγαίο.
πηγή:wikipedia
Ετικέτες
Αστρολογια και Οπερα
10.10.07
8.9.07
ANTONIN DVORAK ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΝΤΟΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΗΣ
6.9.07
O PAVAROTTI ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ JAMES BROWN ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

ΤΟ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ LUCIANO PAVAROTTI
Ο πιο ανθρωπινος Ροντολφο στην ΜΠΟΕΜ του Πουτσινι
Ο πιο σεξι Δουκας στον ΡΙΓΚΟΛΕΤΟ του Βερντι
Ο πιο κεφατος Τονιο στο ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΠΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ του Ντονιτσετι
Ο πιο γοητευτικος Αρτουρο στους ΠΟΥΡΙΤΑΝΟΥΣ του Μπελινι
Απο τους ελαχιστους τενορους που διαθετει ενα ευκολο και αστραφτερο υφηλο Ντο,μια νοτα η οποια θεωρειται εξαιρετικα δυσκολη και σπανια για τις ανδρικες φωνες.
Ετικέτες
Αστρολογια και Οπερα
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


