Learn English by Astrology Cancer

Barbault index from 200 AD to 300 AD

 

Barbault  index is computed by adding the degree distances of the ten subsets of the five outer planets, Jupiter through Pluto. The angular separations of Jupiter-Saturn, Jupiter-Uranus, Jupiter-Neptune, etc. all the way through to the tenth subset, Neptune-Pluto, are added together and plotted on a graph.

The upward phase of the Barbault  index indicates the period’s economic growth, expansion and development. The upward phase coincides with collective optimism, social stability, advances in civil rights and emancipatory movements, creative breakthroughs and innovation, scientific ingenuity, public unrestraint, and periods marked with prolific artistic creativity

The downward phase of the Barbault  index coincides with periods of economic contraction and financial crisis. The downward phase coincides with societal breakdown, increasing pessimism, political instability, reactionary movements, resource crisis, periods marked by confusion, general chaos, restraint and moderation, global tension, military conflict, and destructive resource wars.



The fluctuation of the Barbault  index originates in the alternative movement of the ascending (0°-180°) and descending (180°-0°) phases of all the cycles, as if the solar system was expanding and contracting.  The good periods go hand-in-hand with celestial expansion, as the planets separate from each other, and the critical times occur simultaneously with planetary concentrations, or conjunctions.

Barbault index from 100 AD to 199 AD

 

 

 

Barbault  index is computed by adding the degree distances of the ten subsets of the five outer planets, Jupiter through Pluto. The angular separations of Jupiter-Saturn, Jupiter-Uranus, Jupiter-Neptune, etc. all the way through to the tenth subset, Neptune-Pluto, are added together and plotted on a graph.

The upward phase of the Barbault  index indicates the period’s economic growth, expansion and development. The upward phase coincides with collective optimism, social stability, advances in civil rights and emancipatory movements, creative breakthroughs and innovation, scientific ingenuity, public unrestraint, and periods marked with prolific artistic creativity

The downward phase of the Barbault  index coincides with periods of economic contraction and financial crisis. The downward phase coincides with societal breakdown, increasing pessimism, political instability, reactionary movements, resource crisis, periods marked by confusion, general chaos, restraint and moderation, global tension, military conflict, and destructive resource wars.



The fluctuation of the Barbault  index originates in the alternative movement of the ascending (0°-180°) and descending (180°-0°) phases of all the cycles, as if the solar system was expanding and contracting.  The good periods go hand-in-hand with celestial expansion, as the planets separate from each other, and the critical times occur simultaneously with planetary concentrations, or conjunctions.

Barbault index from 1 AD to 99 AD

Barbault  index is computed by adding the degree distances of the ten subsets of the five outer planets, Jupiter through Pluto. The angular separations of Jupiter-Saturn, Jupiter-Uranus, Jupiter-Neptune, etc. all the way through to the tenth subset, Neptune-Pluto, are added together and plotted on a graph.

The upward phase of the Barbault  index indicates the period’s economic growth, expansion and development. The upward phase coincides with collective optimism, social stability, advances in civil rights and emancipatory movements, creative breakthroughs and innovation, scientific ingenuity, public unrestraint, and periods marked with prolific artistic creativity

The downward phase of the Barbault  index coincides with periods of economic contraction and financial crisis. The downward phase coincides with societal breakdown, increasing pessimism, political instability, reactionary movements, resource crisis, periods marked by confusion, general chaos, restraint and moderation, global tension, military conflict, and destructive resource wars.



The fluctuation of the Barbault  index originates in the alternative movement of the ascending (0°-180°) and descending (180°-0°) phases of all the cycles, as if the solar system was expanding and contracting.  The good periods go hand-in-hand with celestial expansion, as the planets separate from each other, and the critical times occur simultaneously with planetary concentrations, or conjunctions.

Άρθουρ Καίστλερ- «Υπόθεση Αλύτης ο Μαιευτήρ»

O Άρθουρ Καίστλερ ο πολυμαθής, συγγραφέας, δημοσιογράφος και μαχητής του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου εκτός από τα βιβλία του στα οποία ασχολήθηκε με θέματα ηθικής και πολιτικής ευθύνης, («Μηδέν και το Άπειρο», «Ισπανική Διαθήκη» κ.α.), συνέγραψε έργα που αφορούσαν στην επιστήμη και ειδικά στη Βιολογία.
Στο βιβλίο του «Το φάντασμα στη Μηχανή» αποπειράται να γεφυρώσει το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στον αναγωγισμό και τον ολισμό μέσω της δικής του συστημικής θεωρίας για τα ανοικτά ιεραρχικά συστήματα. Στο βιβλίο του «Πράξη Δημιουργίας» μελετά τη σχέση του ασυνείδητου στη δημιουργία, χρησιμοποιώντας παραδείγματα από την επιστήμη, την τέχνη και την εξέλιξη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει το βιβλίο «Υπόθεση Αλύτης ο Μαιευτήρ» που εκδόθηκε το 1971 στο οποίο ο συγγραφέας αναδιφά την ιστορία του Paul Kammerer, ενός διάσημου Αυστριακού ζωολόγου των αρχών του αιώνα, που ισχυρίστηκε ότι επιβεβαίωσε πειραματικά τη δυνατότητα μεταβίβασης των επίκτητων χαρακτηριστικών (Λαμαρκισμός).
Το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν έγκειται μόνο στην τραγική κατάληξη της, καθώς ο πρωταγωνιστής της, αυτοκτόνησε όταν αποκαλύφθηκε ότι τα πειραματικά στοιχεία του είχαν χαλκευθεί, αλλά και στο ότι η επιστημονική διαμάχη, που ήταν το επίκεντρό της, απέκτησε επίσης ιδεολογικές και πολιτικές διαστάσεις.
Ο Paul Kammerer (1880-1926) μετά την ολοκλήρωση της διδακτορικής διατριβής του στο πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1904, διορίστηκε σχεδόν αμέσως ως βοηθός στο προσφάτως ιδρυθέν Ινστιτούτο Πειραματικής Βιολογίας. Από τότε, ως το θάνατό του σχεδίασε και εκτέλεσε πολλά πειράματα πάνω σε αμφίβια, που αποσκοπούσαν στον έλεγχο της πιθανότητας να ισχύει η θεωρία του Λαμάρκ.
Στα πρώτα πειράματά του χρησιμοποίησε δύο διαφορετικά είδη σαλαμάνδρας που ζουν σε τελείως διαφορετικά περιβάλλοντα, την μαύρη ζωοτόκο σαλαμάνδρα των Άλπεων (Salamandra alta) και την κηλιδωτή ωοτόκο σαλαμάνδρα (Salamandra maculosa) που ζει στα πεδινά σε υψηλώτερες θερμοκρασίες. Ο Kammerer μετά τη μεταφορά κάθε είδους στο περιβάλλον που ζει το άλλο, ανέφερε ότι κάθε είδος ανέπτυξε το χρωματικό πρότυπο του άλλου και ότι μετά από μια περίοδο προσαρμογής η αλπική σαλαμάνδρα από ζωοτόκος έγινε ωοτόκος και η κηλιδωτή σαλαμάνδρα από ωοτόκος έγινε ζωοτόκος. Ακόμη περισσότερο ισχυρίστηκε ότι τα επίκτητα αυτά γνωρίσματα μεταβιβάζονταν κληρονομικά και στους απογόνους των αμφιβίων.
Τα πειράματα αυτά που ήταν ήδη προκλητικά σε μια ιστορική περίοδο που είχε εδραιωθεί ο Μεντελισμός, συνεχίστηκαν με ακόμη προκλητικότερα. Πράγματι ο Kammerer προχώρησε σε πειράματα που αποσκοπούσαν να ελέγξουν αν μια μεταβολή στο περιβάλλον, όπως αυτή που επιχείρησε στο πείραμα με τις σαλαμάνδρες, μπορεί να προκαλέσει μια μεταβιβάσιμη κληρονομικά φαινοτυπική μεταβολή και σε ένα άλλο ζωικό είδος.
Αυτή τη φορά χρησιμοποίησε τον φρύνο Αλύτη μαιευτήρα (Alytes obstetricians), ένα χερσαίο είδος του οποίου το αρσενικό στερείται των έγχρωμων νυμφικών τύλων που διαθέτουν τα υδρόβια είδη, προκειμένου να συγκρατούν κοντά τους το θηλυκό κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματός τους. Εξαναγκάζοντας λοιπόν τον Αλύτη μαιευτήρα, να αναπαραχθεί σε υδάτινο περιβάλλον ισχυρίστηκε ότι εμφάνισε νυμφικούς τύλους και επίσης ότι το επίκτητο αυτό γνώρισμα κληρονομήθηκε και στους αρσενικούς απογόνους, οι οποίοι το διατήρησαν ακόμη και όταν μεταφέρθηκαν πίσω στο φυσικό περιβάλλον του είδους τους.
του φρύνου που το διατηρούν ακόμη και όταν γυρίσουν στο φυσικό περιβάλλον τους.
Οι ανακοινώσεις του Kammerer προκάλεσαν μεγάλη αναταραχή στην επιστημονική κοινότητα της εποχής του και αντιμετωπίστηκαν με μεγάλη επιφυλακτικότητα και για επιστημονικούς λόγους ως ένα βαθμό όμως, και εξαιτίας της χαρισματικής αλλά ματαιόδοξης προσωπικότητάς του και των πεποιθήσεων του (ήταν δηλωμένος άθεος και σοσιαλιστής και πίστευε ειλικρινά ότι η επίκτητη μάθηση, τη δυνατότητα της οποίας επέτρεπαν τα συμπεράσματά του, θα βελτίωνε το ανθρώπινο είδος).
Από τους σφοδρώτερους επικριτές των απόψεων του αυστριακού βιολόγου ήταν ο βρετανός πρωτοπόρος του Μεντελισμού William Bateson ο οποίος ήδη από το 1910, όπως αναφέρεται στο σύγγραμμά του «Προβλήματα Γενετικής» που εκδόθηκε το 1913, είχε διατυπώσει τις αμφιβολίες του για τη δυνατότητα επιβεβαίωσης των πειραματικών αποτελεσμάτων του Kammerer. Στο σύγγραμμα αυτό ο Bateson σημείωνε επίσης, ότι παρά την παράκλησή του να του αποσταλούν και να του επιδειχτούν (σε μια επίσκεψή του στη Βιέννη) δείγματα Αλύτη μαιευτήρα με νυμφικούς τύλους, ο Kammerer δεν είχε ανταποκριθεί.
Σε μια όμως από τις διαλέξεις (με τις οποίες ο Kammerer εξασφάλιζε τους αναγκαίους οικονομικούς πόρους τους οποίους η πανεπιστημιακός περίγυρος στερούσε, αρνούμενος να του δώσει μια πανεπιστημιακή θέση) το 1923, στο Cambridge παρουσίασε όσα δείγματα Αλύτη είχαν διασωθεί από τον πόλεμο που είχε προηγηθεί και κανείς από τους παριστάμενους επιστήμονες δεν εξέφρασε κάποια αμφιβολία για την αξιοπιστία τους.
Στα λίγα χρόνια που επακολούθησαν μέχρι την αυτοκτονία του δημοσίευε τις απόψεις του σε περιοδικά ευρείας κυκλοφορίας και σε εφημερίδες, κερδίζοντας μια πλατειά δημοσιότητα και δημοφιλία, η οποία όμως έκανε τους επιστήμονες της εποχής του, ακόμη επιφυλακτικότερους.
Από την επιστημονική κοινότητα η μόνη που προσέφερε την υποστήριξή της στον Kammerer, ήταν η σοβιετική, που το 1925 έσπευσε να του προσφέρει μια θέση στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και την πρόσκληση της οργάνωσης ενός βιολογικού εργαστηρίου στο Ινστιτούτο του Παβλώφ, καθώς ο Λαμαρκισμός ήταν συμβατός με τον διαλεκτικό υλισμό, σε αντίθεση με το Μεντελισμό και τον Δαρβινισμό που καταδικάζονταν ως αντιδραστικές θεωρίες.
Αυτά συνέβαιναν ως τις 7 Αυγούστου του 1926, οπότε ένα άρθρο στο περιοδικό Nature του Δρ. G. K. Noble έφορο του τμήματος ερπετών του Αμερικανικού Μουσείου Φυσικής Ιστορίας, απεδείκνυε ότι οι νυμφικοί τύλοι του Αλύτη μαιευτήρα, ήταν προϊόν απάτης που είχε δημιουργηθεί με την έγχυση σινικής μελάνης…
Η αποκάλυψη αυτή μαζί με την ασταθή ψυχολογική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει λόγω των οικονομικών προβλημάτων, της άρνησης μιας γυναίκας -από τις πολλές με τις οποίες κατά καιρούς συνδεόταν– να τον ακολουθήσει στη Μόσχα, της απώλειας στη διάρκεια του πολέμου του συνόλου σχεδόν της εργασίας του και της απροθυμίας του να την ξαναρχίσει πάλι, μέσα στο κλίμα δυσπιστίας που πλέον τον περιέβαλλε, τον οδήγησαν να θέσει τέλος στη ζωή του στις 23 Σεπτεμβρίου του 1926.
Στο γράμμα υπερασπίζεται την επιστημονική δραστηριότητά του και δηλώνει την επιθυμία του, το πτώμα να χρησιμοποιηθεί στο ανατομικό εργαστήριο ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος, προσθέτοντας: «Ίσως οι άξιοι ακαδημαϊκοί συνάδελφοι να ανακαλύψουν στο μυαλό μου ένα ίχνος απ’ τα προσόντα που δεν βρήκαν στις εκδηλώσεις των πνευματικών μου δραστηριοτήτων, όταν ήμουν ζωντανός»

Στιγμιότυπο από την ταινία Σαλαμάνδρα

Μετά το θάνατό του το όνομά του και η εργασία που πραγματοποίησε ξεχάστηκαν όπως και η θεωρία της μεταβίβασης των επίκτητων χαρακτηριστικών, η οποία όμως επιβίωσε για αρκετά ακόμη χρόνια στη Σοβιετική Ένωση, για όσο τουλάχιστον χρονικό διάστημα, στην σοβιετική βιολογία δέσποζε η φυσιογνωμία ενός απίθανου τσαρλατάνου του Τροφίμ Λυσένκο. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι 2 χρόνια μετά το θάνατό του Kammerer γυρίστηκε μια προπαγανδιστική ταινία με τον τίτλο Σαλαμάνδρα της οποίας το σενάριο εξιστορούσε τις διώξεις ενός επιστήμονα (του Kamerrer) που υποστήριζε τη θεωρία της μεταβίβασης των επίκτητων χαρακτήρων, από το συνασπισμένο κατεστημένο των δαρβινιστών (;) και της εκκλησίας.

Ο Άρθουρ Καίστλερ στο βιβλίο του «Υπόθεση Αλύτης ο Μαιευτήρ» συνηγορεί υπέρ της προσφοράς και της εντιμότητας του αυτόχειρα επιστήμονα, πιθανολογώντας ότι υπεύθυνος της νοθείας ήταν κάποιος από το προσωπικό του εργαστηρίου (ίσως ένας οπαδός του ναζιστικού κόμματος) που προσέθεσε σινική μελάνη στη θέση των νυμφικών τύλων του φρύνου προκειμένου να διασύρει για πολιτικούς λόγους τον Kammerer. Αφήνει ωστόσο ανοικτό το ενδεχόμενο ο επιστήμονας σε μια στιγμή απόγνωσης να θέλησε να κάνει εμφανέστερους τους τύλους, ποτίζοντάς τους με σινική μελάνη.

Ήταν πράγματι ο Kammerer αθώος ή συνέβαλλε στην παραχάραξη των δειγμάτων; Η αυτοκτονία του, η καταστροφή του κτιρίου του Ινστιτούτου Πειραματικής Βιολογίας κατά τον σοβιετικό βομβαρδισμό της Βιέννης και η απαλοιφή κάθε ίχνους από την εργασία του, θα κρατήσουν μάλλον για πάντα το ερώτημα αναπάντητο.

Learn English by| Astrology Gemini

Learn English by Astrology Taurus

Learn English by Astrology Aries

Learn English by| Astrology

Slavoj Zizek: God in Pain: Inversions of Apocalypse conversation

Slavoj Zizek, renowned Slovenian critical theorist, dissects and reconstructs three major faith-based systems of belief in the world today, showing how each faith understands humanity and divinity-and how the differences between the faiths may be far stranger than they at first seem.

Jack Miles is Senior Fellow for Religious Affairs with the Pacific Council on International Policy and Distinguished Professor of English and Religious Studies, University of California, Irvine. A MacArthur Fellow (2003-2007), Miles won the Pulitzer Prize in 1996 for God: A Biography, which has since been translated into sixteen languages. He is currently general editor of the forthcoming Norton Anthology of World Religions.

Slavoj Zizek: The Reality of the Virtual

In this tour de force filmed lecture, Slavoj Žižek lucidly and compellingly reflects on belief - which takes him from Father Christmas to democracy - and on the various forms that belief takes, drawing on Lacanian categories of thought. In a radical dismissal of today's so called post-political era, he mobilizes the paradox of universal truth urging us to dare to enact the impossible. It is a characteristic virtuoso performance, moving promiscuously from subject to subject but keeping the larger argument in view.

Slavoj Žižek. Different Figures of The Big Other.

Slavoj Žižek, philosopher and author, talking about Jacques Lacan's shifting theory of the big Other. In this lecture Slavoj Žižek discusses hysteria as the birth of subjectivity, the logic of transgression, Hollywood censorship, film theory, Antigone, and paternal authority in relationship to Jacques Lacan, Alain Badiou, Sigmund Freud, Mladen Dolar, Jacques-Alain Miller, Louis Althusser, Jean Laplance, René Descartes, Georg Wilhelm Friedrich Hegel, Bertolt Brecht and Georges Bataille focusing on desire, death drive, perversity, sexual difference, capitalism, fantasy, love, amor fati, necessity, Maoism, fidelity and corruption. Public open lecture for the students and faculty of the European Graduate School EGS Media and Communication Studies department program Saas-Fee Switzerland Europe. 2012. Slavoj Žižek.

Slavoj Žižek, Ph.D., (born March 21, 1949), is a senior researcher at the Institute of Sociology, University of Ljubljana, Slovenia, and a returning faculty member of the European Graduate School. He has also been a visiting professor at a number of American Universities (Columbia, Princeton, New School for Social Research, New York University, University of Michigan). Slavoj Žižek recieved his Ph.D. in Philosophy in Ljubljana studying Psychoanalysis. He also studied at the University of Paris. Slavoj Žižek is a cultural critic, philosopher and film theorist who is internationally known for his innovative interpretations of Hegel, Marx and Jacques Lacan. Slavoj Žižek has been called the 'Elvis Presley' of philosophy as well as an 'academic rock star.'

Slavoj Žižek is the author of The Sublime Object of Ideology (1989), For They Know Not What They Do (1991), Looking Awry: an Introduction to Jacques Lacan Through Popular Culture (1991), Everything You Always Wanted to Know About Lacan (But Were Afraid To Ask Hitchcock) (1992), Enjoy Your Symptom! Jacques Lacan In Hollywood And Out (1992), Tarrying With The Negative (1993), Mapping Ideology (1994), The Indivisible Remainder (1996), The Plague of Fantasies (1997), The Abyss Of Freedom (1997), The Ticklish Subject: The Absent Centre of Political Ontology (1999), Contingency, Hegemony, Universality: Contemporary Dialogues on the Left (with Judith Butler and Ernesto Laclau) (2000), The Art of the Ridiculous Sublime, On David Lynch's Lost Highway (2000), The Fragile Absolute or Why the Christian Legacy is Worth Fighting For (2000), On Belief (2001), The Fright of Real Tears (2001), Did Somebody Say Totalitarianism? (2001), The Puppet and the Dwarf (2003), Organs Without Bodies: On Deleuze and Consequences (2003), Iraq The Borrowed Kettle (2004) Violence (2008), First As Tragedy, Then As Farce (2009), Living in the End Times (2010), Less Than Nothing: Hegel and the Shadow of Dialectical Materialism (2012), and most recently, The Year of Dreaming Dangerously (2012).