ΑΚΟΥΩ ΒΛΕΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΙΩΠΩ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ.ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΟΥΓΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΝΕ ΤΗΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ.ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΣΤΡΟΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΟΛΟΓΟΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΑΡΩΛΟΓΟΣ.ΜΟΝΑΧΑ ΕΝΑΣ ΤΑΠΕΙΝΟΣ ΜΕΛΕΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ ΟΜΟΡΦΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΕΙΤΕ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΙΤΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΑΥΤΑ ΕΚΕΙ ΕΠΑΝΩ ΜΟΥ ΛΕΝΕ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΑΝ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΑΚΟΥΩ ΤΑ ΩΡΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΜΟΥ.ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ URANIALAB ΠΑΠΑΚΙ GMAIL.COM .
1-Τι λενε τα αστρα για την οικονομια και την πολιτικη, με
απαντησεις τριων αστρολογων, του Χρηστου Παιζη, του Βικτωρα Γερανδου και του
Χρηστου Ντούβλη.
2-Ένα ενδιαφερον αρθρο του Χρηστου Παιζη με τιτλο Αστρολογια
Επιστημη και Τεχνη
3-Ένα αρθρο της Ροης Χαικου για την αστρολογικη στατιστικη
ερευνα του Μισελ Γκοκελεν
4-Μια συνεντευξη του Καθηγητη Αστροφυσικης κυριου Μανου
Δανεζη στον Μηνα Παπαγεωργιου, που θελει να μας πεισει ότι η αστρολογια είναι
θρησκεια με αφορμη τον κλαδο της
Εσωτερικης Αστρολογιας.
5- Μια συνεντευξη του Καθηγητη Αστροφυσικης Χρήστου Γουδη
που και αυτος με αφορμη ότι στην περιοχη του Πλουτωνα υπαρχουν μια σειρα πλανητοειδων που δεν λαμβανουν υποψη τους οι
αστρολογοι, γιατι είναι ασχετοι με την επιστημη.
Περιμενουμε το δευτερο τευχος του Astro-Προβολη…….γιατι το πρωτο τευχος
μεσα σε γνωστα κλισε του χωρου, που πουλανε, καμμια ανατροπη….
Πολλά θα γραφτούν για το ωροσκόπιο του Ακη Τσοχατζόπουλου. Σήμερα θα κάνουμε μια
μελέτη των εταιρειών που έφτιαξε για την κίνηση του μαύρου χρήματος, για να
δούμε τις αστρολογικές ενδείξεις που τον οδήγησαν στην φυλακή. Ένα είναι
σίγουρο, ότι δεν είχε κανένα αστρολόγο, να του πεί δύο λόγια για τον χρόνο ίδρυσης
αυτών των παράκτιων εταιρειών, που όλες έχουν τις χειρότερες αστρολογικές
ενδείξεις, σύμφωνα με το ατομικό του ωροσκόπιο, που είναι 19/12/1939 στις 4.02
π.μ στην Αθήνα.
NOBILIS INTERNATIONAL LLC
- Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που ιδρύθηκε στις 8-3-1999,
με έδρα την πόλη Σεγιέν των ΗΠΑ.
- Ως διοίκηση της εταιρείας στο καταστατικό αναφέρονται ένας
ιρλανδός οικονομολόγος και μια ολλανδή δικηγόρος.
Από την συναστρία με τον ατομικό του ωροσκόπιο παρατηρούμε
τα κάτωθι
-Ο Πλούτωνας, που μας δείχνει την διαφθορά και τις
δωροδοκίες, βρίσκεται στον 9ο οίκο του, σχέσεις με το εξωτερικό, σε
αντίθεση με τον Ποσειδώνα της NOBILIS INTERNATIONAL LLC, που βρίσκεται στον
τρίτο οίκο του προσωπικού του ωροσκοπίου, σχέσεις με στενείς συγγενείες. Ότι
χειρότερο αυτή η αντίθεση, μιας και ο Ποσειδώνας κυβερνά το σκάνδαλα, που
βεβαια έγιναν γνωστά σήμερα.
-Ο Ηλιος της NOBILIS INTERNATIONAL LLC, που μας δείχνει
τον χαρακτήρα της εταιρείας, στους Ιχθείς, σχέση με θάλασσα, δίαβαζε υποβρύχια,
σε σύνοδο με τον Αρη του ατομικού του ωροσκοπίου, σχέση με τον στρατό, στον
τέταρτο οίκο, όλα είναι δικό μας σπίτι και κάνουμε ότι θέλουμε.
-Ο Ηλιος της NOBILISINTERNATIONALLLC σε αντίθεση με τον
γενέθλιο Ποσειδώνα του, στον 11ο οίκο, που μας δείχνει ότι τα
σκάνδαλα, θα τα κουκουλώσει η Βουλή, πράγμα που έγινε σε γενικές γραμμές μέχρι
σήμερα, αλλά η Σελήνη της NOBILIS
INTERNATIONAL LLC, που μας δείχνει τον λαό, την κοινή γνώμη, σε όψη εξαγώνου με
τον γενέθλιο Ποσειδώνα του, ήταν η όψη που λειτούργησε αρνητικά γιαυτόν, γιατί
η όψη αυτή, μας δείχνει την ικανότητα του πολιτικού να εξαπατά με τον λαικισμό
του,αλλά όχι για πάντα.
-Ο Αρης της NOBILISINTERNATIONALLLC, που μας την επιθετική
πολιτική της στον στρατό, που βρίσκεται στον Σκορπιό και στον 12ο
οίκο του προσωπικού του ωροσκοπίου, σε αντίθεση με τον Ουρανό του
Τσοχατζόπουλου, μας δείχνει τις υπόγειες
διαδρομές για να ξεγελάσει την στρατιωτική ηγεσία, για τον δήθεν αξιόμαχο των
εξοπλισμών που πρότεινε, ενώ ηξερε ότι αυτός είναι παλαιάς τεχνολογίας και η
παραγγελία του έγινε μόνο για τις μίζες.
-Η σύνοδος Ερμή-Δία της NOBILISINTERNATIONALLLC,
που πέφτει στον 5ο γενέθλιο του, δείκτης κερδοσκοπίας,
ενεργοποιήθηκε με την είσοδο του Ουρανού στον Κριό και είχαμε την τελική
απόφαση των δικαστών για την παραπομπή του στην φυλακή. Αν αυτά δεν φτάνουν τότε
έχουμε και τα καλύτερα που ακολουθούν.
TORCASO INVESTMENTS LIMITED
-Ιδρύθηκε στην Κύπρο στις 3-8-1999 με
νόμιμο εκπρόσωπο έναν κύπριο δικηγόρο. Πραγματικός δικαιούχος ήταν ο εξάδελφος
του Α. Τσοχατζόπουλου, Νίκος Ζήγρας.
Από την συναστρία με τον ατομικό του ωροσκόπιο παρατηρούμε
τα κάτωθι
-Ο Πλούτωνας, που μας δείχνει την διαφθορά και τις
δωροδοκίες, βρίσκεται στον 9ο οίκο του, σχέσεις με το εξωτερικό, σε
αντίθεση με τον Ποσειδώνα της NOBILIS INTERNATIONAL LLC, σε ιδιομοιρία
παρακαλώ, φέρτε Τούρκοι τα άρματα, που
βρίσκεται στον τρίτο οίκο του προσωπικού του ωροσκοπίου, σχέσεις με στενείς
συγγενείες. Ότι χειρότερο αυτή η αντίθεση, μιας και ο Ποσειδώνας κυβερνά το
σκάνδαλα, που βεβαια έγιναν γνωστά σήμερα.Ιδιο αστρολογικό προφίλ με την της NOBILISINTERNATIONALLLC.Αυτή
και μόνο η όψη φτάνει, αλλά έχουμε και άλλα αστρολογικά σημάδια της
καταστροφής, που ακολουθούν.
Ο Ερμής της TORCASOINVESTMENTSLIMITEDσε σύνοδο με τον γενέθλιο Πλούτωνα, μας δείχνει καθαρά, ότι
αυτή η εταιρεία, απόλυτο πνευματικό τέκνο του Ακη Τσοχατζόπουλου, είχε την
βεβαιότητα,ότι κανένας δεν θα τον
καταλάβει, αλλά προδόθηκε, από την αντίθεση του Ερμή, της TORCASOINVESTMENTSLIMITED , με την γενέθλια
Αφροδίτη του, στον 3ο οίκο, που μας δείχνει την άνετη ζωή και τον
εύκολο πλουτισμό, που τελικά ήταν η αιτία να πάει φυλακή.
-Ο Αρης της TORCASOINVESTMENTSLIMITED , που μας την
επιθετική πολιτική της στον στρατό, που βρίσκεται στον Σκορπιό και στον 12ο
οίκο του προσωπικού του ωροσκοπίου, σε αντίθεση με τον Ουρανό του
Τσοχατζόπουλου, μας δείχνει τις υπόγειες
διαδρομές για να ξεγελάσει την στρατιωτική ηγεσία, για τον δήθεν αξιόμαχο των
εξοπλισμών που πρότεινε, ενώ ηξερε ότι αυτός είναι παλαιάς τεχνολογίας και η
παραγγελία του έγινε μόνο για τις μίζες. Ιδια ακριβώς όψη είχαμε και στην ίδρυση
της NOBILIS INTERNATIONAL LLC. Δύο εταιρείες, διαφθοράς, με τις ίδιες ακριβώς
όψης, τότε δεν είσαι έξυπνος, αλλά τσίπης, που δεν συμβουλεύτηκες ένα
αστρολόγο, καλά να πάθεις, μονοφαγά……
-Το καλύτερο είναι ότι ο Κρόνος της TORCASOINVESTMENTSLIMITED σε σύνοδο με τον
γενέθλιο του Ουρανό, μας δείχνει ξεκάθαρα την αλληλοεπίδραση της Νομοθετικής
και Εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή Ακης κερνά και Ακης πίνει, αλλά δυστυχώς τα
ποτά ήσαν μπόμπα, και γιαυτό είανι στην φυλακή, για τα ληγμένα……Τα καλύτερα τα
έχουμε στο τέλος
BLUE BELL SA
-Εναρξη εργασιών στην Ελλάδα στις 27-10-1998 με διεύθυνση Εδισσον 14, όπου
και η έδρα της κατηγορούμενης Ευφροσύνης Λαμπροπούλου.
-Ιδιομοιρία της Σελήνης της BLUE BELL SA με την Αφροδίτη του
Ακη Τσοχατζόπουλου, η φτώχεια θέλει καλοπέραση και για τους συγγενείς σου, μιας
και βρίσκεται στον 3ο οίκο του, αλλά και ο Ποσειδώνας της BLUE BELL
SA σε σύνοδο με την γενέθλια Αφροδίτη του, μας δείχνει τον πλούτο από σκάνδαλα
και χρήμα από μυστικές διαδρομές, το κόλπο είναι καλά στημένο.
- Ο Αρης της BLUE BELL SA σε αντίθεση με τον γενέθλιο του
Αρη, στον άξονα, 4-10, μας δείχνει, ότι δεν υπολογίζει κανένα, ούτε κυβέρνηση,
ούτε αντιπολίτευση, γιατι είναι ο ΑΡΧΗΓΟΣ, αυτό τον έφαγε και είναι τώρα
φυλακή.
-Το καλύτερο το έχουμε για το τέλος. Ο Δίας της BLUE BELL SA
σε σύνοδο με τον γενέθλιο Αρη του, κύριοι ο Απόλυτος αρχηγός σας διατάζει, αλλά
συστυχώς τώρα είναι φυλακή.
Αυτά τα ολίγα για τον Ακη Τσοχατζόπουλο και τις εταιρείες
του.
Ηθικό δίδαγμα . Όταν κάνετε λαμογίες, πάρτε και την συμβουλή
κάποιου Αστρολόγου, σε κάτι μπορεί να σας βοηθήσει……
ΤΗΝ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΤΟΝ ΤΡΟΦΙΜΟ, τι ωραία που ακούγεται, ΑΚΗ ΤΣΟΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟ
Μια απαντηση στην Μεσαιωνικη Ομοιοπαθητικη καποιων αστρολογων που κυνηγουν συνεχως μαγισσες διχως να ζητουν ονοματα και διευθυνσεις απο το τμημα αιρεσαιων της Αρχιεπισκοπης...
Για διοικητης του ΙΚΑ ακουγεται ενα ονομα,που στο παρελθον πουλουσε δασικες εκτασεις για οικοπεδα....ωρε γλεντια...τα φαρμακα θα φυτρωνουν σαν ραπανακια...
Οταν το Δεκεμβρη του 2008 κατεβηκαμε σε πορειες κανενας δεν μας συμπαρασταθηκε.
Μας αφησατε μονους με τους κουκουλοφορους ασφαλιτες και τους απελπισμενους μεταναστες.
Μονο καποια δημοσια προσωπα τολμησαν να πουν <<ακουστε τα παιδια>> και ορμησανε οι Τρεμοπρετεντερηδες λεγοντας <<εχουμε και εμεις παιδια>>.
Εμεις ομως τα αλλα παιδια θα φυγουμε για Αυστραλια,Νορβηγια,Τουρκια.
Ειμαστε νεοι και μπορουμε.Εσεις οι 50ρηδες καθηστε να σας φανε το μεδουλι και μετα θα σας πιουνε το αιμα, η <<τιμημενη γενια του Πολυτεχνειου>>,η χειροτερη που περασε απο τον τοπο αυτο.
Δοξαστε τους εαυτους σας,κατσαπλιαδες,εκσυγχρονιστες.
Στην αποθέωση του σταλινισμού, εγκρέμισε τον Στάλιν από το βάθρο του. Ιδεολόγος κομμουνιστής, ζούσε κάθε μέρα την επανάσταση σε γη και ουρανό, οραματιζόταν έναν κόσμο, όπου η δικαισύνη των ανθρώπων δεν θα 'ναι σακάτικη, πίστευε ότι έφερε μέσα όλες τις αρχαίες μνήμες, από κτίσεως κόσμου. Σαφής και ξεκάθαρος με τους φίλους του, παραληρηματικός και ιδιόρρυθμος στις συνεντεύξεις του.
Μπορούσες να του δώσεις χίλιους δυο χαρακτηρισμούς, όπως εκκεντρικός, αιρετικός, «φευγάτος». Αλλά τι μ' αυτό: ψυχή τε και σώματι ήταν ποιητής. Ζούσε την ποίηση σωματικά, καιγόταν μέσα στις φλόγες της, και μέσα εκεί αναβαπτιζόταν καθαρός. Ο Μιχάλης Κατσαρός του Ευσταθίου εκ Κυπαρισσίας Τριφυλίας (όπως αυτοπαρουσιαζόταν στην τελευταία ποιητική του συλλογή «Κορέκτ / Φόβος ποιητή», «Μανδραγόρας») δεν ήταν μόνο τα ποιήματά του. Ηταν και η εν γένει καθημερινή εμφάνισή του: πουκάμικο λερό, γραβάτα, ένα δερμάτινο από επάνω, μαύρα γυαλιά, κασκέτο. Τον έβλεπες να περπατά στους δρόμους πέριξ της πλατείας Συντάγματος, με ανεμίζοντα την γκρίζα κόμη του.
Μ' ένα τσιγάρο μόνιμα σφηνωμένο ανάμεσα στα χείλη του. Εάν κοντοστεκόσουν και του μιλούσες, διαπίστωνες ότι ο δάκτυλος και ο παράμεσος είχαν κιτρινίσει από τη χρόνια χρήση της νικοτίνης. Στέκια και παρέες Στέκια του, η πρώην καφετέρια «Εβριντέι», το «Ζόναρς», το «Νέον» της Ομονοίας και του Συντάγματος, ο «Μεγαλέξανδρος» της Ομονοίας.
Εκεί έδινε τα άτυπα ραντεβού του με τους φίλους του, εκεί συναντούσε τους νεότερούς του ποιητές. Και μιλούσε και μιλούσε με τις ώρες. Μετέφερε την πραγματικότητα των ονείρων του στην καθημερινότητα, επινοούσε φανταστικές δημοκρατίες, καλλιεργούσε παραδείσους των λέξεων, επικοινωνούσε με τους μικρούς και μεγάλους θεούς, ανατίναζε τη σύνταξη των προτάσεων, έβαζε φωτιά στην ετυμολογία των λέξεων. Και την ίδια στιγμή, όταν τον «προσγείωναν», μπορούσε, με σαφήνεια, να αναφερθεί στην χαμένη Επανάσταση, στους παλιούς συντρόφους, στα μεράκια της ποίησης, στο αιώνιο του εφήμερου των εφημερίδων, στο εφιαλτικό παρόν ενός κόσμου εν πτώσει.
Ο Μιχάλης Κατσαρός είχε δυο προσωπικότητες; Οχι. Ηταν μία, ενιαία, συμπαγής και μοναδική. Δραπέτευε με το ένα προσωπείο από την πραγματικότητα και με το έτερο επέστρεφε σ' αυτήν. Είχε πάρει το βάφτισμα στα Γράμματα, με τη δημοσίευση του ποιήματος «Μπαρμπερίνικο καράβι», στα «Ελληνικά Γράμματα» του Δημήτρη Φωτιάδη (1946). Στο ίδιο περιοδικό και στη στήλη «Νέοι Ποιητές» τυπώθηκε η «Βγενιώ»: «Λάλατο Βιολιτζή μου, λάλατο / σ' ούλα τα περιβόλια / ρίξε και πέντε μπαταριές / ρίξε και πέντε βόλια...». Τα χρόνια της νεότητάς του τα πέρασε μέσα στην κάμινο της ΕΠΟΝ και της Εθνικής Αντίστασης, εκδίδοντας, μάλιστα, και το βραχύβιο περιοδικό «Στόχος» και υστερότερα το «Θεμέλιο» και το «Σύστημα».
Σύντροφοί του, οι Μίκης Θεοδωράκης, Νίκος Κούνδουρος, οι Κύρκοι, Mιχάλης και Λεωνίδας, ο αείμνηστος Μίμης Δεσποτίδης. Συνελήφθη από τα Ες-Ες, βασανίστηκε και φυλακίστηκε πολλούς μήνες στις φυλακές Χατζηκώστα.
H Ορθια Διανόηση «Μετά την απελευθέρωση», όπως αφηγείται ο ίδιος, «ήμουν στο Ταμείο της Αεροπορίας. Μετά πήγα στο Ραδιοφωνικό Σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων και δούλεψα εκεί. Παντρεύτηκα και πήρα γυναίκα από την Καραγεώργη Σερβίας. Είχε κει ένα μέγαρο, ένα αυτοκρατορικό, που ήταν η οικογένειά της. Η ιστορία είναι ότι έζησα στο Σύνταγμα γιατί είχα σπίτι και καθόμουνα στο Στάδιο. Γι' αυτό γνωρίζω όλους τους ραφτάδες. Εδώ όμως η ιστορία είναι ότι η Ορθια Διανόηση ήταν στη Βουκουρεστίου, όπου σύχναζε κάθε πολιτικός και λόγιος.
Η Ορθια Διανόηση ήταν όρθιοι έντεκα με δώδεκα στου �ουμίδηΣ». Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μαρτυρία του Γιώργου Χρονά, ήταν ένστολος δημοσιογράφος της Πολεμικής Αεροπορίας και εκφωνητής του στρατιωτικού ραδιοφώνου.
Μάλιστα, κάποτε, εκφωνώντας ένα δελτίο ειδήσεων, αντί να πει «Αρχισε η περιοδεία της βασιλίσσης Φρειδερίκης», είπε «Αρχισε η περίοδος της βασιλίσσης Φρειδερίκης»! Ωσπου φτάνουμε στα 1953. Εχει σημάνει το έτος έκδοσης του βιβλίου-σταθμού, του «Κατά Σαδδουκαίων», με εξώφυλλο του Νίκου Κούνδουρου. Ακολούθησαν πολλαπλές επανεκδόσεις: η δεύτερη το 1971 και η τρίτη το 1973 από τα «Κείμενα», η τέταρτη από τον «Κέδρο», το 1977, η πέμπτη και η έκτη από το «Θεμέλιο», το 1982 και το 1983, και οι τελευταίες, από τις εκδόσεις «Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος». Συγκάτοικος με τον Mίκη Ο Μίκης Θεοδωράκης εμπνεύστηκε από τη σύνθεση και έγραψε την καντάτα «Κατά Σαδδουκαίων Πάθη», που πρωτοπαρουσιάστηκε στο πρώην Ανατολικό Βερολίνο και αφιερώθηκε στον Δημήτρη Δεσποτίδη: «Τον είχα συναντήσει (σ.σ. τον Μίκη Θεοδωράκη) μια φορά καθισμένο σ' ένα σκαλί στη Σόλωνος. Του λέω τι κάνεις εδώ.
Μου λέει κάθομαι, δεν έχω ούτε σπίτι ούτε καλύβι. Εγώ καθόμουνα σ' ένα σπίτι στο Χαλάνδρι και τον πήρα και μείναμε πολύ καιρό μαζί. Τότε έγραψα τους �αδδουκαίουςΣ, τότε εμφανίστηκε κι αυτός σαν μουσικός και έγραψε μετά την καντάτα (...) », έλεγε ο ποιητής σε συνέντευξή του. Κι αλλού: «Ο Μίκης είχε βρει μια γιατρό, τη Μυρτώ, κι εγώ μια ζωγράφο, την Κούλα Μαραγκοπούλου. Αρραβωνιαστήκαμε την ίδια μέρα, χωρίσαμε με τον Θεοδωράκη. Πήγε κάπου αλλού κι έμενε. Μετά παντρευτήκαμε. Παντρεύτηκε ο Θεοδωράκης τη Μυρτώ κι εγώ την Κούλα. Βάφτισε και το παιδί μου, τον Στάθη, κι εγώ έγραψα τη �αργαρίτα- ΜαγιοπούλαΣ».
Να θυμίσουμε ότι το ποίημα κυκλοφόρησε και σε δίσκο, με μουσική και απαγγελία από τον ίδιο τον ποιητή, το 1977. Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, προδημοσιεύεται η «Διαθήκη», λογοκριμένη, στο «Δημοκρατικό Τύπο» (8-10-1950).
Η εφημερίδα παραλείπει τους στίχους: «στην κρατική εκπαίδευση/ στο φόρο», «σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες ατελείωτες τις παρελάσεις/στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε», «Αντισταθείτε στις υπηρεσίες αλλοδαπών και διαβατηρίων/στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία/στα εργοστάσια πολεμικών υλών/στα θούρια». Σαράντα τέσσερα χρόνια αργότερα, ενθυμούμενος τη λογοκρισία, σχολίασε σε συνέντευξή του: «Πάντα είχα την απορία γιατί έγινε αυτό. Κι εγώ δεν ξέρω γιατί.
Και γι' αυτό διαμαρτυρήθηκα και έγραψα το �στερόγραφοΣ. Φαίνεται ότι τους έθιξε. Η Αριστερά είχε καταφέρει τότε να βγάλει εφημερίδες, να έχει γραφεία, να ξαναμπεί στη νομιμότητα. Δεν ήταν όπως πριν, με την Ακροναυπλία. Σου λέει, πάλι θα μας ρίξει στην παρανομία ο Κατσαρός...». Eξόριστος στη χώρα του Ηταν από τους πρώτους από τους ανήκοντες στην Αριστερά ποιητές, ο οποίος έριξε τα βέλη σε ξένους και δικούς. Και ευρέθη ανάμεσά τους. Εξόριστος μέσα στην ίδια του τη χώρα. Η ποιητική συλλογή «Μεσολόγγι», η οποία είχε προηγηθεί (1949), προοιωνιζόταν τον καυστικό και ειρωνικό λόγο.
Στα ίδια χνάρια και το «Οροπέδιο» (1950), που ο ποιητής είχε διαλέξει να το κυκλοφορήσει το 1950 σε τριακόσιους φακέλους - βιβλίο, με ιδιόγραφο εξώφυλλο (ακολούθησε δεύτερη έκδοση από το βιβλιοπωλείο «Παν», το 1965 και σε τρίτη, από τις εκδόσεις «Κείμενα», το 1972, και τελευταία από τις εκδόσεις «Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος»).
Ο Γιάννης Μαρκόπουλος το μελοποίησε και κυκλοφόρησε σε δίσκο, με τη φωνή της Βασιλικής Λαβίνα. Με την «Μπαλλάντα στους ποιητές που πέθαναν νέοι» (περιοδικό «Αθηναϊκά Γράμματα», Φεβρουάριος 1958) απέτισε φόρο τιμής στους ποιητές της γενιάς του. Μεσολάβησε ένα διάστημα εκδοτικής σιωπής. Μέσα στη δικτατορία εξέδωσε τη φιλοσοφική μπροσούρα, όπως τη χαρακτήριζε, με τον τίτλο «Πας Λακίς Μισελέ» (1973) και το «Χρονικόν Μωρέως μετά Τσοτερπίου χωρίου Λιβεριανού» (1973). Οι συνταγματάρχες θυμήθηκαν τις EΠΟNίτικες και κομμουνιστικές του καταθέσεις και τον απέλυσαν. Το 1981, με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, πήρε τους βαθμούς που έχασε, καθώς εφάπαξ και σύνταξη ως αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Με την αποκάτασταση της δημοκρατίας, εκδοτικά γίνεται παραγωγικότερος: «Οι Συλλέκται της Μονόχρα» (1974), «Πρόβα και ωδές» (επίμετρο Μάνου Ελευθερίου, «Αντί», 1975), «Σύγγραμμα» («Κέδρος», 1977), «Σύγχρονες Μπροσούρες» («Καρανάσης», 1977), «Κράτος εργοδότης» και «10 άρθρα ελευθέρων Κομμουναρίων» (1978), «Ενδύματα» («Ανδρομέδα», 1977), «Αλφαβητάριον» («Μνήμη», 1978), «3Μ3Μ=6Μ» («Νεφέλη», 1981), «4 Μαζινό» («Θεμέλιο», 1982), «Μείον ωά» («Δωδώνη», 1984), «Ο πατέρας του ποιητή» («Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος», 1987), «Αυτοκρατορική πραγματικότητα» («Ιδμων», 1995).
Ποιητής και ζωγράφος Πριν από τέσσερα χρόνια (1992), ο ποιητής σχεδίαζε και τύπωνε μια «έκτακτη έκδοση εφημερίδας βιβλίων», με τον τίτλο «Μία Εκτη» (Ιανουάριος - Δεκέμβριος, φύλλα 1-4), όπου κυκλοφόρησαν τα παλιά και νέα έργα του «Κατά Σαδδουκαίων», «Τα πριν τον άνθρωπο και Οκτώ νέα ποιήματα», «Κράτος εργοδότης», «Κορέκτ», «Φόβος ποιητή».
Μιά έκδοση που καταπώς έλεγε ήταν συλλεκτική, καθώς κυκλοφορούσε περιορισμένα αντιτύπα. Κοστολογούσε μάλιστα την αξία κάθε εξαντλημένου αντίτυπου έναντι του ενός εκατομμυρίου! Δεν του αρκούσε η γραφή. Ωρες ολόκληρες ζωγράφιζε εικόνες. Εικόνες, τρόπος του λέγειν. Είχαν τη σφραγίδα της ιδιόρρυθμης θέασης του ποιητή στον κόσμο. Δεν ζωγράφιζε με το πάθος του Ορθόδοξου Χριστιανού, όπως έγραφε η αστυνομική του ταυτότητα. Αλλά τότε, με ποιο πάθος; Ηταν μια ποιητική μελέτη των θρησκευτικών ιδεών.
Να πώς περιέγραφε το εγχείρημά του: «Εγώ είμαι μελετητής περισσότερο των θρησκευτικών ιδεών -του χριστιανισμού, του Κρισναμούρτι, των ανατολικών...- και πιστεύω πως όλες έχουν μιαν αλήθεια, αρκεί να ξέρεις να την αλιεύεις». Από το τρίπτυχο της αρχαίας βίβλου του ποιητή, που περιλαμβάνει λόγο -μουσική- όρχηση, ο Μιχάλης Κατσαρός μόνο στο χορό βρέθηκε λειψός. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι και τη μουσική εθεράπευσε
. Στο δίσκο «3Μ3Μ=6Μ», αυτοσχεδιάζει ποιήματα και παίζει ο ίδιος ινδική φόρμιγγα, με τη συνοδεία και άλλων μουσικών: «Αυτοσχεδίασα σ' αυτό το δίσκο την ποίησή μου, η οποία είναι πανκ... Πολλές φορές οι πανκ στις συγκεντρώσεις τους βάζουνε αυτά τα περίεργα τραγούδια».Πηγη εδω
Το θεμα των πανελλαδικων εξετασεων ηταν απο βιβλιο της Αλεξανδρας Κορωναιου που το 2007 ηταν στην υπερασπιση της Αννιτας Πανιας,οταν η εκπομπη της Je t' aime εφαγε καμπανα 200000 ευρωπουλα,απο το ΕΣΡ.
Περισσοτερες πληροφοριες εδω Για να ξερουμε τι συμβαινει γυρω μας......
Στο κτίριο της ΕΡΤ, στην Αγία Παρασκευή, εισήλθαν μέλη του Συντονιστικού Ωρομίσθιων Εκπαιδευτικών και την Πανελλήνιας Ένωσης Αδιόριστων Εκπαιδευτικών, επιδιώκοντας να επέμβουν σε τηλεοπτική εκπομπή με καλεσμένη την υπουργό Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου.
Οι διαμαρτυρόμενοι εκπαιδευτικοί προσπάθησαν να μπουν στο στούντιο, όπου μαγνητοσκοπούνταν η εκπομπή στην οποία θα εμφανιζόταν η υπουργός Παιδείας. Η συνέντευξη, όμως, είχε ολοκληρωθεί και ορισμένοι από αυτούς μπήκαν στο κοντρόλ των ειδήσεων, διακόπτοντας την κανονική ροή.
Αυτόπτες μάρτυρες που βρίσκονται έξω από το μέγαφρο της ΕΡΤ δήλωσαν στο tvxs.gr ότι οι ωρομίσθιοι και οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί ήθελαν να συναντηθούν με την υπουργό Παιδείας. Αυτή τη στιγμή έχουν μπει στο στούντιο. Οι ίδιοι καταγγέλουν βίαιη απώθηση των διαμαρτυρόμενων από διμοιρία των ΜΑΤ την ώρα που προσπάθησαν να μπουν στο κτίριο. Άλλη μια διμοιρία εισήλθε στο κτίριο πριν από λίγη ώρα.
Η κ. Διαμαντοπούλου φέρεται να φυγαδεύτηκε από την πίσω πόρτα του κτιρίου, ενώ αυτή την ώρα γίνονται διαπραγματεύσεις με τους εκπαιδευτικούς ώστε να καταγραφούν στην κάμερα τα αιτήματά τους και να προβληθούν στη συνέχεια από την τηλεόραση της ΕΡΤ. Νωρίτερα, πραγματοποιήθηκαν μικρής έκτασης επεισόδια στο εσωτερικό του κτιρίου, ενώ ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες κάνουν λόγο και για 2 τραυματίες ωρομίσθιους καθηγητές.
Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν οτι η διοίκηση της ΕΡΤ αρνείται να βγάλει στον αέρα τους εκπαιδευτικούς. Οι ίδιοι δηλώνουν πως δεν πρόκειται να αποχωρήσουν και δε θα αφήσουν ούτε τη Μαρία Χούκλη να αποχωρήσει από το στούντιο. Πηγη Οπερα της Πενταρας
Ως γνωστόν, για να λειτουργήσει το σύστημα της διαφθοράς/διαπλοκής, χρειάζονται πέντε. Αυτός που διαφθείρει, αυτός που διαφθείρεται, αυτός που κοιτάζει - δεν μιλάει, αλλά επωφελείται, αυτός που κρατάει τους θεσμούς ανενεργούς, και τα ΜΜΕ που επιλέγουν ποιον θα «ξε-κρεμάσουν». Αφήνω την πόρτα ανοιχτή
παίρνω και το παλτό μαζί
ενώ έχω σκοπό να πέσω στο κενό
Κ. Μπεβεράτος, Αδημοσίευτο
Ως γνωστόν, για να λειτουργήσει το σύστημα της διαφθοράς/διαπλοκής, χρειάζονται πέντε. Αυτός που διαφθείρει, αυτός που διαφθείρεται, αυτός που κοιτάζει - δεν μιλάει, αλλά επωφελείται, αυτός που κρατάει τους θεσμούς ανενεργούς, και τα ΜΜΕ που επιλέγουν ποιον θα «ξε-κρεμάσουν».
ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ, στα 36 μεταπολιτευτικά χρόνια κυβέρνησαν δύο κόμματα, ορκίστηκαν δεκάδες υπουργοί, «δραστηριοποιήθηκαν» χιλιάδες παρατρεχάμενοι, συνέπραξαν πολλοί έχοντες και κατέχοντες, καιροφυλακτούσαν (και καιροσκοπούσαν) αμέτρητα λαμόγια και οι υπόλοιποι (δηλαδή οι μη-ανήκοντες και οι μη-παίζοντες) -στην πλειοψηφία τους- μιλούσαν από μέσα τους (παραμιλούσαν από θυμό και σιωπούσαν από φόβο).
ΑΝ ΕΤΣΙ έχουν τα πράγματα, πρέπει να φύγουν συλλήβδην (και όχι ένας-ένας) όλοι αυτοί που υπέχουν ποινική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική, επικοινωνιακή, εν τέλει, ηθική και εθνική ευθύνη, για όσα μας συμβαίνουν τώρα.
ΝΑ ΚΑΛΕΣΟΥΜΕ να κυβερνήσουν αυτούς που τα έλεγαν και εδιώχθησαν, αυτούς που μπορούσαν να μπουν στο «πάρτι» και αρνήθηκαν. Δεν είναι ούτε πολιτικά ηθικό ούτε κοινωνικά αποδεκτό να θέλουν να μας σώσουν όσοι πλουτίσανε, όσοι τους βοηθήσανε, αλλά και όσοι έβλεπαν/ήξεραν, αλλά δεν μιλούσαν (λόγω συγγενείας, κομματικής πειθαρχίας ή ευήθειας).
ΕΠΕΙΔΗ οι παραπάνω εσμοί εξακολουθούν -εν μέσω κρίσης και απόγνωσης- να εκμεταλλεύονται τα παλιά κυκλώματα και να συνεχίζουν να εξαργυρώνουν επιταγές φαυλότητας (στα Πανεπιστήμια, στα Νοσοκομεία, στο Στρατό, στους Δήμους), πρέπει η γενική εκ-δίωξη να επιταχυνθεί.
ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΜΕ και μας ξέρουν. Δεν χρειάζονται και πολλές αποδείξεις. Αλλωστε, αυτοί ουδέποτε μας έκοψαν «απόδειξη» για όσα μας έπαιρναν στο όνομα του ευρωπαϊκού ονείρου.
ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ μόνο να μας γυρίσουν πίσω τα υπεξαιρεθέντα. Απαιτούμε να μας επιστρέψουν τη ζωή μας. Μας την έκλεψαν κομμάτι κομμάτι και τώρα θέλουν να μας την αντικαταστήσουν με ομόλογα.
ΤΑ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΑ εγκλήματά τους (με δόλο και σκοπό) δεν παραγράφονται μέσω ΔΝΤ ή Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η ΣΩΤΗΡΙΑ της πατρίδας (salus populi) δεν πρέπει να ανατεθεί στους σφετεριστές της λαϊκής ψήφου και θέλησης.
ΤΟ ΤΕΛΟΣ της Μεταπολίτευσης θα επέλθει μαζί με το τέλος αυτής της γενιάς των ψευτοσοσιαλιστών, ψευτοαριστερών, ψευτοπατριωτών.
ΤΩΡΑ και όλοι. Και οι «συνεργάτες τους» (διανοούμενοι, δημοσιογράφοι κ.ά.).
ΥΓ.1: Η θεωρία ή και ο φόβος «του πώς θα ζήσουμε χωρίς βαρβάρους» είναι εκ του πονηρού. Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα.
ΥΓ.2: Πρόβλημα δεν έχει ο λαός. Αυτοί που τον κυβερνούν είναι το πρόβλημα. Αυτοί που σήμερα δεν ρισκάρουν τίποτα κι όμως ηθικολογούν.
Η αντιθεση Κρονου-Ουρανου,η πιο σημαντικη οψη αυτη την περιοδο,μας δειχνει οτι οι πολιτες εχουν χασει την εμπιστοσυνη τους στο πολιτικο συστημα αλλα και στις αξιες,και αυτο ειναι επικινδυνο για την δημοκρατια επισης.Αυτη την οψη αρχιζουν να καταλαβαινουν οι δημοσιογραφοι,σταρ της τηλεορασης και εχουν κλασει μεντες,οπως λεει ο σοφος λαος μας,και αρχιζουν να αλλαζουν σταση απεναντι στην ομαδικη υστερια που εχει καταλαβει την ελληνικο λαο.Βεβαια δεν ειναι ολοι οι δημοσιογραφοι ιδιοι,υπαρχουν αναμεσα τους και φωτεινες εξαιρεσεις οπως ο Γ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ-ΤΕΤΡΑΔΗΣ που αναδημοσιευω το σημερινο του αρθρο απο τηνη σημερινη Ελευθεροτυπια.
Για πολλούς απ' όσους βλέπουν απολύτως ψυχρά το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, που μετέτρεψε το δημόσιο χρέος των 25 δισ. ευρώ, που είχε η χώρα, σε 350 δισ. με τις απανωτές δανειοδοτήσεις με υψηλούς τόκους και με τη μορφή βούρκου που σε καταπίνει, η πιο λογική απάντηση της Ελλάδας σ' αυτό που ωραιοποιημένα λέγεται αγορές -αλλά είναι εγκληματίες- θα έπρεπε να ήταν η στάση πληρωμών με παράλληλη εθνικοποίηση των τραπεζών. Εκεί να δεις σοκ και δέος. Μπορεί οι ελληνικές τράπεζες να ζημιώνονταν με 60 δισ. ευρώ περίπου και οι πολίτες να καλούνταν να τα βγάλουν πέρα με αιματηρές περικοπές, αλλά θα το έκαναν για την Ελλάδα ρε γαμώτο και όχι για να τοκογλυφήσει ακόμα περισσότερο η κυρία Μέρκελ και η παρέα της με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Τώρα, η χώρα θα φεσωθεί άλλα 120 δισ., επιπλέον των 350 δισ., και θα μείνει υποθηκευμένη για την επόμενη 15ετία. Ούτε 3ετία, ούτε 5ετία.
Τι παράγει η χώρα για να γεννήσει χρήμα και να αποπληρώσει το χρέος; Τίποτε. Ολίγον τουρισμό και τ' αγόρι της. Τι θα παράγει αύριο; Ούτε τουρισμό, και τ' αγόρια όλο και λιγοστεύουν ως είδος.
Τι θα κέρδιζε με τη στάση πληρωμών; Αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Τα 350 δισ. θα γίνονταν 240 δισ. και θα έτρεχε η Γερμανία και η Γαλλία να μας σώσουν παρακαλετά για να μη μείνουν οι τράπεζές τους με 120 δισ. ελληνικών ομολόγων, που θα άξιζαν πια 80 και αν. Δεν είναι τόσο απλό όπως το γράφω. Αλλά αυτό είναι το ρεζουμέ.
Ας κέρδιζε ο κύριος Πόλσον και οι συμμορίτες του είδους, που ποντάρουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Θα γέμιζε σκουπίδια ομόλογα η παγκόσμια αγορά, που θα έτρεχε να σώσει την τοκογλυφία της μαζί με το μέλλον της Ελλάδας. Ενώ τώρα, τρέχει η Ελλάδα παρακαλετά και αυτομαστιγωνόμενη, ζητώντας συγγνώμη, που ήταν μια πρόστυχη, μια ψεύτρα, μια αλανιάρα. Ζητώντας συγγνώμη από τις πουτάνες πολυτελείας, που την προστυχιά τους, την ψευτιά τους, την αλανιά τους, την πουλάνε στους επαρχιώτες -σαν την Ελλάδα- για τίτλους ευγενείας.
Η Ελλάδα έχει την ατυχία να μην έχει ούτε ηγέτη, ούτε στελέχη, ούτε οικονομικούς παράγοντες, που να μπορούν να κάνουν και να διαχειριστούν μια τέτοια κίνηση, που απαιτεί θράσος, γενναιότητα, οικονομική ευελιξία καθόλου δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας και, κυρίως, διεθνή στηρίγματα.
Τίποτε απ' όλα αυτά δεν έχει η Ελλάδα. Αντιθέτως, έχει στρατιές ρουσφετολογικά αργόμισθων, που όχι μόνο τρώνε τα σπλάχνα της οικονομίας, αλλά και κάθε προόδου.
Εχει στρατιές από κλέφτες και φοροφυγάδες στον ιδιωτικό τομέα, που συσσωρεύουν πλούτο, ενώ στερούν πλούτο από το δημόσιο ταμείο, χάριν του οποίου σιτίζονται.
Εχει στρατιές από αργοκίνητους μηχανισμούς, εργάτες και υπαλλήλους, που ροκανίζουν το δημόσιο χρήμα και εμποδίζουν κάθε εξέλιξη.
Εχει στρατιές από εξουσιαστές στους δήμους, τις κοινότητες, τις νομαρχίες, τις περιφέρειες και στη Βουλή, που όχι μόνο σπαταλάνε χρόνο, χρήμα, ιδέες, ανθρώπους για τα μικροσυμφέροντά τους, αλλά χειρίζονται το δημόσιο χρήμα λες και το βρήκαν στο δρόμο.
Η χρεοκοπία της χώρας δεν είναι το κατώτερο στάδιο, όπως θέλει να λέει ο πρωθυπουργός. Το κατώτερο στάδιο είναι η ηθική χρεοκοπία της χώρας, που έχει ήδη συντελεστεί. Και στην οποία συμμετέχει και ο πρωθυπουργός εδώ και 35 χρόνια.
Αυτή η ηθική χρεοκοπία είναι που θα εμποδίσει και τώρα τη χώρα να πάρει ανάσα, όσα δισ. και αν της δανείσουν οι διεθνείς τοκογλύφοι. Μέχρι να χρεοκοπήσει πλήρως κλαίγοντας.
Θα αρκούσε οι φοροφυγάδες να πληρώσουν τους φόρους τους. Τα 30 δισ. βεβαιωμένα και τα εκατοντάδες άγνωστα από τους κάθε λογής επαγγελματίες, αεριτζήδες και κεφαλαιούχους της παραοικονομίας. Αυτό θα αρκούσε. Στην πιο φτωχή χώρα των πιο πλούσιων κατοίκων!
Ποιος θα μαζέψει αυτό το διαφεύγον χρήμα; Ποιος θα βάλει κανόνες ανταγωνισμού παροχής ποιότητας υπηρεσιών στο λησταρχείο του τουρισμού; Ποιος θα μαζέψει, επιτέλους, τη χρυσοφόρο ναυτιλία στα εργαστήρια και τις υπηρεσίες της πατρίδας της; Ποιος θα κυνηγήσει τις διαρκείς κερδοσκοπικές αυξήσεις στα είδη διατροφής και τα πωλήματα του πανάκριβου ελληνικού εμπορίου; Ποιος θα βάλει τάξη στους ανεκμετάλλευτους γεωργικούς θησαυρούς της ελληνικής γης;
Τελικά, ποιος θα πει στους πολίτες «εντάξει, σας διαφθείραμε. Δεν συμφέρει. Κομμένο».
Η κυβέρνηση που, ανίκανη να συλλάβει τους κλέφτες, μειώνει τις συντάξεις των πιο ανυπεράσπιστων πολιτών της;
Εδω και ενα μηνα,καποιος στελνει μαζικα μηνυματα στο ιστολογιο με απειλες,βρυσιες και αλλες βλακειες.Σκοπο του ειναι να κανει θορυβο,ταραχη για την Αστρολογια και να δειξει οτι ειμαι μεγαλος τενεκες.Δεν κανω τιποτε αλλο παρα το κεφι μου,αυτο φαινεται οτι δεν του αρεσει,γιατι το μονο που εχει να προσφερει ο κυριος αυτος ειναι παξιμαδακια,σε γριουλες.Και ενα μυστηριο πραγμα.Ολα τα μηνυματα τα στελνει μεταξυ 3 με 4 το πρωι,την ωρα που βγαινουν τα βαμπιρ του κορμιου,μιας και ο Χειρωνας αυτη την εποχη εχει κατι τετοιες επιδρασεις.....
Η γαλλική αριστερά μιλάει για την οικοδόμηση ενός «αντιφιλελεύθερου μετώπου». Στην Αμερική αντίθετα η λέξη «φιλελεύθερος» (liberal) σημαίνει αριστερός, αντίπαλος των νεοσυντηρητικών. Ποια είναι η σχέση της αριστεράς με τον φιλελευθερισμό; Η γαλλική εφημερίδα «Libe-ration» απηύθυνε αυτό το ερώτημα στον ισραηλινό ιστορικό Ζέεβ Στέρνχελ, τον συγγραφέα του σπουδαίου έργου «Ο αντι-Διαφωτισμός» (εκδόσεις «Πόλις», 2009). Ακολουθούν οι απαντήσεις του Στέρνχελ.
«Είναι αλήθεια ότι η λέξη "φιλελευθερισμός" παραπέμπει στον άγριο καπιταλισμό -ο οποίος πρέπει να καταπολεμηθεί ή μάλλον να τιθασευτεί- αλλά στον "φιλελευθερισμό" υπάρχουν επίσης οι φιλελεύθερες αξίες, που είναι αξίες ελευθερίας. Χρειάζεται να θυμίσουμε ότι το πνευματικό περιεχόμενο του φιλελευθερισμού δεν ταυτίζεται με τις αξίες του καπιταλισμού. Η επανάσταση του 1789 ήταν μια φιλελεύθερη επανάσταση. Οι δύο επαναστάσεις που είχαν προηγηθεί, η αμερικανική και η αγγλική επανάσταση, ήταν φιλελεύθερες επαναστάσεις. Ο φιλελευθερισμός είναι ένας ευγενής όρος.
Ιστορικά, ο σοσιαλισμός είναι ο κληρονόμος αυτού του φιλελευθερισμού και δεν πρέπει να είναι ο νεκροθάφτης του. Και μάλιστα ο δημοκρατικός σοσιαλισμός -που τοποθετείται πιο αριστερά από τη σοσιαλδημοκρατία, η οποία δεν έχει πλέον και πολύ νόημα- συνδέει ακριβώς τις εξισωτικές αξίες του σοσιαλισμού με την ιδέα της ελευθερίας του φιλελευθερισμού.
Αν εξακολουθούμε να αναφερόμαστε σήμερα στον σοσιαλισμό, το κάνουμε επειδή δεν θεωρούμε ότι η ισότητα συνεπάγεται μείωση της ελευθερίας ή ότι η ελευθερία είναι αντίθετη προς την ισότητα. Το αληθινό νόημα της αριστεράς είναι ότι ελευθερία και ισότητα μπορούν να συμβαδίζουν.
Το να δηλώνει κανείς ότι είναι αντιφιλελεύθερος δεν σημαίνει μόνον ότι δηλώνει πως είναι αντικαπιταλιστής, αλλά σημαίνει ταυτόχρονα πως αντιτίθεται στις φιλελεύθερες αξίες. Αυτή είναι μια πολύ κακή υπηρεσία που προσφέρει στην αριστερά, στην ελευθερία, στη δημοκρατία, καθώς συνδέει τις διανοητικές και ηθικές αξίες του φιλελευθερισμού με την καπιταλιστική εκμετάλλευση του χειρότερου είδους.
Οι φιλελεύθερες επαναστάσεις -με πιο σημαντική από όλες τη Γαλλική Επανάσταση- άνοιξαν την εποχή της νεωτερικότητας. Αυτό που στον καιρό του Διαφωτισμού, τον 18ο αιώνα, αποτελούσε ένα διανοητικό διάβημα μεταφράστηκε με πολιτικούς όρους και δεν είναι τυχαίο που η ελευθερία θεμελιώθηκε και διατηρήθηκε σε αυτές τις χώρες. Οταν η γαλλική αριστερά φοβάται να υιοθετήσει τον όρο "φιλελευθερισμός", έχουμε μιαν ιδεολογική στρέβλωση: η αριστερά εγκαταλείπει τον όρο "φιλελεύθερος" στη δεξιά.
Χρειάζεται να τολμήσουμε να πούμε ότι η δεξιά δεν είναι φιλελεύθερη, αλλά είναι συντηρητική. Η αριστερά οφείλει να καταρρίψει αυτό το σκιάχτρο που επισείουν στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο ισχυρίζεται ότι αν θέλετε περισσότερη ισότητα θα χάσετε περισσότερη ελευθερία, ότι μια πιο δίκαιη κοινωνία είναι αυτόματα μια πιο αυταρχική κοινωνία. Η αριστερά πρέπει να καταδείξει ότι δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς μιαν αντίληψη της ισότητας. Η ελευθερία να κοιμόμαστε κάτω από τις γέφυρες δεν είναι ελευθερία. Η αριστερά οφείλει να επανακτήσει τον φιλελευθερισμό· της ανήκει.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες η νεοσυντηρητική δεξιά καταγγέλλει τους φιλελεύθερους και τον φιλελευθερισμό ότι αντιπροσωπεύουν έναν κίνδυνο για τις δομές του κράτους, επικαλούμενη τον κομμουνισμό, τον Στάλιν, τον Μάο, τον Πολ Ποτ. Οταν λέει κανείς ότι είναι ντροπή το ότι 50 ή 60 εκατομμύρια Αμερικανοί δεν διαθέτουν καμιά υγειονομική περίθαλψη και ότι αυτό πρέπει να αλλάξει στο όνομα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η οποία προϋποθέτει μιαν ελάχιστη ιδέα ισότητας, θεωρείται αμέσως ένας επικίνδυνος επαναστάτης. Οι αμερικανοί νεοσυντηρητικοί τολμούν να λένε τώρα ότι τα κοινωνικά προγράμματα του New Deal του Φράνκλιν Ρούζβελτ οδηγούσαν την Αμερική σε ένα σοσιαλιστικό ή ακόμη και κομμουνιστικό καθεστώς, πράγμα που είναι ανόητο.
Αυτή η στρέβλωση των όρων συνδέεται με το μεγάλο ερώτημα που έθεσε ο Διαφωτισμός, το οποίο τίθεται και σήμερα: "Μπορεί να αλλάξει ο κόσμος;". Είναι φυσικό οι άνθρωποι να προσδοκούν έναν καλύτερο κόσμο; Ή κάθε ουτοπία κινδυνεύει να καταλήξει σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, σε ένα Αουσβιτς ή ένα γκουλάγκ; Δεν υπάρχει κανένας μεθολογικός λόγος να σκεφτόμαστε ότι έχουμε φτάσει σε αυτό που η συντηρητική δεξιά, στη δεκαετία του '90 στις ΗΠΑ, αποκάλεσε "το τέλος της ιστορίας".
Η ιδέα που αναπτύχθηκε από τον Φράνσις Φουκουγιάμα είναι ότι έχουμε φτάσει στο τέρμα. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο, άρα δεν μας απομένει παρά να διατηρούμε αυτό που υπάρχει. Η φιλελεύθερη δημοκρατία, όπως υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι το άριστο, η τελική νίκη ενάντια στον φασισμό και τον κομμουνισμό.
Ο καπιταλισμός είναι ένα ιδεώδες που επιτεύχθηκε. Το να προχωρήσουμε πέρα από αυτόν είναι ουτοπία και η ουτοπία είναι καταστροφή, Στάλιν κ.λπ.
Ο Διαφωτισμός, όμως, μας έμαθε ότι η απελευθέρωση του ατόμου είναι το άλφα και το ωμέγα μιας καλής κοινωνίας. Ο γαλλικός Διαφωτισμός και ο σύμμαχός του ο Καντ, ο Βολτέρος, ο Ρουσό, οι εγκυκλοπαιδιστές σφυρηλάτησαν όλοι μαζί μιαν ιδεολογία, η οποία είναι πάνω απ' όλα μια πολεμική μηχανή εναντίον της απολυταρχίας και εναντίον του ολοκληρωτισμού. Ενας σοσιαλισμός που δεν θεμελιώνεται πάνω στις αξίες του Διαφωτισμού δεν έχει λόγο ύπαρξης. Αυτές οι αξίες συγκροτούν το θεμέλιο της ελευθερίας και της αυτονομίας του ατόμου. Για τους νεοσυντηρητικούς, τους εχθρούς του Διαφωτισμού, ισχύει το αντίθετο: το άτομο δεν είναι αυτόνομο, αλλά είναι ένα εργαλείο στα χέρια της κοινωνίας ή του έθνους. Ο σταλινικός αυταρχισμός, με τη λατρεία του κράτους και της πολιτικής ισχύος, θα επαναλάβει τις ιδέες του αντι-Διαφωτισμού (...)». *
Εδώ είμαι πάλι, με το δεξί περνώ και πάλι τη σκυτάλη κι ανοίγω τρύπα στο δικό σου το κεφάλι σου φέρνω ζάλη αλλά και σύγχυση μεγάλη, τόσο μεγάλη όσο δεν έχεις νιώσει άλλη.. δε με γουστάρεις, μήπως θα ήθελες μια πίπα να μου πάρεις ? Σιχαίνεσαι το στυλ μου και φρικάρεις, μα κατά βάθος μ\' αγαπάς και με κοπιάρεις.
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι αν όντως δεν γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις, ανήλικος αν είσαι τα αυτιά σου τώρα κλείσε, το όνομα μου σβήσε ξένος είμαι ξένος είσαι.
Ζήλια κόντρες μίσος, παντού υπάρχει μίσος, στους δρόμους στις φαμίλιες και στις ψυχές μας ίσως, ίσως να 'ναι αργά, εγώ όμως το φωνάζω τα νερά πάλι ταράζω και το στύλ μου δεν αλλάζω, χρόνια σας ακούω να μιλάτε για ότι κάνετε, στα αυτιά όμως τα λόγια σας ακούω σαν να κλάνετε, ποτέ σας δεν με φτάνετε μιλάω από πρώτο χέρι, είμαι ο γιος του ανέμου σαν το Κώστα τον Κεντέρη στα 2 μικρά σου μάτια η εικόνα μου μεγάλη, μ' είχες χάσει για 2 χρόνια μα εδώ είμαι και πάλι έτοιμος για κραιπάλη οπλίζω τη σκανδάλη κι ουρλιάζω μες τη νύχτα όπως κάνει το τσακάλι, αλήθεια δεν με νοιάζει αν απόψε είσαι φτιαγμένος, αν νομίζεις τελικά πως είμαι διεφθαρμένος , ένας mc ακόμα πουλημένος, μολυσμένος ήσουν και θα είσαι στη ζωή μου ένας ξένος.
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι αν όντως δεν γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις, ανήλικος αν είσαι τα αυτιά σου τώρα κλείσε, το όνομα μου σβήσε ξένος είμαι ξένος είσαι.
Βάστα γερά και δώσε βάση, τα πράγματα περάσαν φίλε μου σε άλλη κλάση, το πνεύμα σε Α' επίπεδο διώχνει τη λήθη και το λήθαργο, το αυθεντικό βγήκε μπροστά αλλάζει όλο το σκηνικό, άσε τα σάλια, σκουπίσου λίγο όταν σε ξεμπροστιάζω μου λές όλο πρεπε να φύγω αν είσαι μάγκας πέστα μας μπροστά μας, τα πίσω λόγια φέρνουν διεισδύσεις και εμείς από την πλευρά μας θα στις δώσουμε, θα ικανοποιηθείς τη λύση βρήκαμε απόψε για να γιατρευτείς, αφού το ήθελες πολύ για να σωθείς έτσι απλά και όμορφα στις φιλικές κουβέντες τελειώνουν όλα φρόνιμα, βάλε μυαλό όσο έχεις καιρό, σταμάτα τη μουρμούρα σου και τον εγωισμό, τη μια φορά στη χάρισα την άλλη δεν μπορώ ξένος είμαι, ξένος είσαι και όπου είσαι θα σε βρω.
Μαζί μου ασχολείσαι, ποσό μαλάκας είσαι αν όντως δεν γουστάρεις σου δείχνω τι να πάρεις, ανήλικος αν είσαι τα αυτιά σου τώρα κλείσε, το όνομα μου σβήσε ξένος είμαι ξένος είσαι.
Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr,www.bavzer.blogspot.com Ε 23-4-2009
ΠΟΙΟΣ είπε ότι μια γυναίκα 47 χρόνων δεν μπορεί να τραγουδήσει δημόσια, σαν αστέρι υπέρλαμπρο, και να κερδίσει, με τις πρώτες νότες που θα ξεχειλίσουν από το στόμα της, τις καρδιές όλων;
Ποιος είπε ότι για να βγάλεις, ενώπιον ενός τεράστιου κοινού, «ζωντανού» και τηλεοπτικού, αυτό που πολλοί ονόμασαν «φωνή θεϊκή», πρέπει να έχεις σώμα λυγερό και σέξι, πρόσωπο γυαλισμένο από το μακιγιάζ, ο τρόπος σου να είναι ναζιάρικος και οι κουβέντες σου να 'χουν τη γνωστή τυποποιημένη σάχλα του κόσμου του «λάιφσταϊλ»; Η Σούζαν Μπόιλ, μια απλή νοικοκυρά από το Μπλάκμπερν, στο Δυτικό Λόθιαν της Σκωτίας, στάθηκε μπροστά στο κοινό της εκπομπής «Βρετανία έχεις ταλέντο», του καναλιού ITV της βρετανικής τηλεόρασης, κοινό ταυτόσημο, εν πολλοίς, με αυτό τον απαστράπτοντα και συχνά τόσο ψεύτικο τρόπο ζωής (life style), και με το που άνοιξε το στόμα της για να ερμηνεύσει το τραγούδι Ι dreamed a dream (Ονειρεύτηκα ένα όνειρο), από το εξαιρετικό μιούζικαλ «Les Miserables» («Οι Αθλιοι»), έκλεισε εκείνα τα στόματα, δηλαδή, όλων.
ΤΩΝ μελών της επιτροπής, κατ' αρχάς, που πρώτοι άρχισαν να την παίρνουν στο ψιλό όταν εμφανίστηκε μπροστά τους, στο κατάμεστο θέατρο Clyde Auditorium της Γλασκώβης, για να δοκιμάσει να κάνει, όπως τους είπε η ίδια, πραγματικότητα το όνειρό της. Οταν μάλιστα ένας από τους εξεταστές τη ρώτησε σε ποια τραγουδίστρια θα ήθελε να μοιάσει, και εκείνη πολύ αθόρμητα του απάντησε «στην Ελέιν Πέιτζ» (τραγουδίστρια πολύ αγαπητή στην Αγγλία, που ξεχώρισε από τις πράγματι εξαιρετικές ερμηνείες της στα μιούζικαλ, κυρίως στο «Cats», του Αντρου Λόιντ Ουέμπερ), ο τηλεοπτικός φακός δεν έκρυψε τα ειρωνικά τους γελάκια, ούτε και κάποιες εκφράσεις αποστροφής από ανθρώπους στο ακροατήριο. Ολοι τους, βλέπετε, έκριναν τη γυναίκα μόνο από την εξωτερική της εμφάνιση (που δεν ταιριάζει μ' αυτό που οι πολλοί θα ονόμαζαν ωραία), καθώς και από τον «έξω καρδιά» χαρακτήρα της. Ηταν σίγουροι ότι είχαν μπροστά τους «ένα νούμερο». Και, καθώς γνωρίζετε, η τηλεοπτική παραγωγή, όπως και η ίδια η κοινωνία εδώ που τα λέμε, εκτός από «ήρωες», ψοφάει πάντοτε και για «τον τρελό του χωριού».
ΜΟΛΙΣ άρχισε, όμως, να τραγουδά «το ασχημόπαπο από τη Σκωτία», όπως χαρακτήρισε τη Σούζαν Μπόιλ ο πολύς Λάρι Κινγκ, που τη φιλοξένησε την επόμενη μέρα στην εκπομπή του στο CNN, τα γελάκια και οι ειρωνικές γκριμάτσες έσβησαν με μιας. Είδαμε τότε τα μέλη της επιτροπής με γουρλωμένα μάτια, που δεν άργησαν μάλιστα, όσο η Σούζαν έπαιρνε θάρρος και απελευθέρωνε πιο πολύ τη θεσπέσια φωνή της, να γίνουν υγρά από τα δάκρυα συγκίνησης, και τον κόσμο όλο στο θέατρο, προτού καν τελειώσει το τραγούδι, να στέκεται όρθιος και ενθουσιωδώς να χειροκροτεί. Εκείνη τη στιμγή, πράγματι γεννήθηκε ένα αστέρι, όπως λένε στη σόου μπίζνες. Και το αστέρι αυτό ήδη πήρε συμβόλαιο από τη Sony Music, ήδη βομβαρδίζεται από προτάσεις για παρουσίες σε τηλεοπτικά προγράμματα και για φωτογραφήσεις σε γκλάμουρους περιοδικά.
Η ΣΟΥΖΑΝ πέρασε κιόλας στην άλλη όχθη. Εκείνη που ονειρευόταν, μα και εκείνη που συνάμα τη γέμιζε φόβο. Θέλει κότσια πολλά και στομάχι γερό για να αντέξεις ετούτον τον κόσμο, που τη μια στιγμή τη χαιρόταν ως «γραφική» και τώρα τη λατρεύει ως «νέα σούπερσταρ της ποπ», όπως έγραψαν οι «Τάιμς του Λονδίνου». Το βιντεάκι της στο You Tube, από τη βραδιά στο θέατρο της Γλασκώβης, έχει κάνει ρεκόρ... ιντερνετοθέασης. (Πληκτρολογήστε YouTube.com, και στο Search βάλτε Susan Boyle, κι επιλέξτε το βίντεο «Susan Boyle - Singer - Britain's Got Talent 2009 (With Lyrics)»). Δεν παντρεύτηκε ποτέ της και ζει μόνη σε ένα διαμέρισμα σε συγκρότημα δημοτικών πολυκατοικιών, με τη γάτα της Πεμπλς, που σημαίνει Βότσαλα. Τα τελευταία 20 χρόνια φρόντιζε την άρρωστη μητέρα της, που πέθανε το 2007 σε ηλικία 91 ετών, αφήνοντας ελάχιστο χρόνο για τον εαυτό της. Μόνο κλεινόταν στο μπάνιο και έκανε την τραγουδίστρια...
Εντάξει, ένα freepress δεν πρέπει να μασάει τα λόγια του, όπως εμείς στις εφημερίδες καμιά φορά κάνουμε. Αλλά τόση πια απελευθέρωση από τους καλούς τρόπους, τόση περιφρόνηση προς τα αισθήματα των γυναικών και τόση απόσταση, συγχρόνως, από την εποχή του δεν την περιμέναμε από τον Νίκο Δήμου. Καλά να πάθουμε. Ποιος είπε ότι κάθε blogger είναι και άνθρωπος της εξέλιξης;
Στο τελευταίο τεύχος του Lifo ο Νίκος Δήμου εκμυστηρεύεται στους αναγνώστες της στήλης του «Υπερκείμενα» ότι οι παλιότεροι, που είχαν γνωρίσει την προ Ντασσέν Μελίνα, έχουν πρόβλημα με τα επετειακά αφιερώματα γι' αυτήν. Γιατί την ήξεραν, γράφει, ως «μια μέτρια ηθοποιό, απολιτική, εγωπαθή, μια κοσμική κυρία διάσημη για τις πολλαπλές ερωτικές της περιπέτειες. "Εθνική κοκότα" την αποκαλεί ο Κατσίμπαλης σε επιστολή του προς τον Σεφέρη...». Κι αφού την ήξεραν τέτοια, ό,τι έγινε μετά η Μελίνα, συνεχίζει ο Νίκος Δήμου, το οφείλει στον Ντασσέν, τον Πυγμαλίωνά της.
Να ξεπεράσουμε το αφόρητα ανδροκρατικό κλισέ ότι για να γίνεις σπουδαία γυναίκα χρειάζεσαι σπρωξιματάκι από ένα σπουδαιότερο αρσενικό. Να ξεπεράσουμε ακόμα και τον χαρακτηρισμό «μέτρια» ηθοποιός, πόσο μάλλον όταν προέρχεται από έναν συγγραφέα που δεν είναι και ο Φίλιπ Ροθ των δοκιμίων.
Αλλά η αναπαραγωγή της φράσης του Κατσίμπαλη για τη Μελίνα ξεπερνάει τα όρια. Οτι ο Κολοσσός του Μαρουσίου ήταν ένας αθυρόστομος άνθρωπος το ξέρουν και οι πιο μέτριοι γνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας. Οτι ήταν άνδρας, επίσης. Το ίδιο κοινότοπο είναι και ότι η Αθήνα τη δεκαετία του '40, τότε που η Μελίνα άρχισε να μεσουρανεί ως ηθοποιός, δεν ήταν δα και καμιά ανοιχτή, κοσμοπολίτικη κοινωνία. Ακριβώς το αντίθετο.
Η κακεντρεχής, άρα, δήλωση του Κατσίμπαλη για μια γυναίκα που ξέφευγε από τα συνηθισμένα, δεν ξενίζει κανέναν. Εξορίζει, όμως, η χρησιμοποίησή της σήμερα, 2009, από έναν σχολιαστή περιωπής, που εσχάτως, μάλιστα, συμμετείχε και στην ίδρυση κόμματος. Εκτός κι αν η «Δράση» δεν έχει σκοπό να απευθυνθεί σε γυναίκες ψηφοφόρους. Τότε πάμε πάσο.
.
